Número de
A se genera de geu e dous etes en corea, jaí, depois longténs, pasil, laje de joer,
quán je se serai detra imparfeita por joer de la vida.
Puedes entarme?
Francés, vives en Francia?
En París.
Eu estuve a punto de ir hace unos años.
E eso?
Bueno, por una mujer.
E que pasó?
Tenia trabajo.
Ou seja, que o trabalho era máis importante que ella.
É unha pena. París é unha cidade máis bonita.
E tens pareja?
Não, não tenho tempo.
Trabajo muito.
Tampoco me interesa.
Direjo el conservatorio de París, de música.
Uau.
Muy bien, no?
Felicidades.
Há que buen tiempo.
Ocho horas suerte.
Sí, es igual de guapa.
Non es verdade, tú lo sabes.
E quedas mucho tiempo?
Pouco.
Xigues pensando en Sirvia?
Não quero hablar de ella.
Pero, Mané, has volto por esto, bebé.
Não quero hablar de eso agora.
E quando vamos hablar de esto?
Mané, eu também no pasé muy mal.
Mané.
Também era mi hija.
Mané.
Mané.
Me ha gustado muito verte.
Tengo que irme.
Xigues trabajando en el restaurante?
El restaurante.
Bueno, seguir, seguir.
E se a quedares en jefe?
Me alegro mucho.
Sabes?
Não pensaba volver en contarte para ti.
Sí.
Não ha cambiado muito.
Te apetece un café?
Não, tengo muchas cosas por acerar.
E eu também, bebé.
Talvez manhana.
Mané.
Mané.
Mané.
Mané.
Mané.
Mané.
Mané.
Mané.
Mané.
Mané.
