Estava todo tan bien hecho, tan bien hecho,
hasta que eu me tuve a asumir la responsabilidad que casi, casi el camino estaba marcado.
El camino estaba marcado e, entonces, pues é bastante sencillo
se se tiene equipo, porque eu ara digo lo mismo del equipo,
que era un equipo extraordinariamente profesional,
que le habían salido os dientes en aguas de la coruña.
Algunos de nós tenemos conocimiento do Marça
não só por o ano que trabajamos,
sino porque já la vivíamos antes,
o meu pai trabaja no Marse,
era un cobrador, lector,
pero de las oficinas,
eu, quando entré, conocía a Brasil e todo o mundo.
Tu ibas cogiendo a gente que realmente te...
que lo sobreabas, porque tu as alus que te respondían de verdade lo sobreabas,
pero a éxos tamén tirabas por éxos,
tampoco queríamos ir na gente,
porque o que se pagaba era,
es casi ximos, es casi xivos.
Ombrio antes de entrar,
trabaja o unha empresa de construcción,
em Marxela Emili,
e ganaba máis na empresa de construcción
quando me fui, que dos anos después aquí.
Pero, bueno, ésta me gustaba.
O oxi, que é unha cruza coche de terminada para éxito,
outro coche de terminada para outro, o camión para éxito,
pero naquela hora,
havia que aproveitar o que tínhamos para todo,
era un trago máis escravo.
Sempre se vai bem, vamos todos bem,
sempre se vai bem, vamos todos dotar.
Pero era, nese digo, eu,
me da vergonza de decirlo,
pero eu estava deixando que chegar o lunes para ir para o trabalho.
Em toda esta historia que estamos hablando,
sempre está por detrás, e eu sempre lo digo,
que eu he tenido a suerte de trabajar
en lo que é a parcela química,
pero unha parcela que é muy bonita.
Era trabajar en medio ambiente,
pero dabas un servicio a la sociedad.
E se tu trabajo estava bien hecho,
sabías que el agua que iba beber el ciudadano en la cobrunha,
tú tenías tu pequeno granito.
Nosotros sí podemos decir
que tenemos la planta de cañas
que ha hecho cien años e está funcionando.
E hai bombas que desde 1925
e están funcionando.
E tenemos una planta del año 40
e también ha estado funcionando.
Que sí, que eso é o importante.
E para que este funcionando tantos años,
unha cosa tienes que estar
muy, muy, muy pendiente del mantenimiento.
Sí, sí, hai que vivirlo, pero intensamente.
Se tú non estás,
se tú estás realmente
en mi trabajo,
se non estás en la calle constantemente
al final pierdes,
por mucho que veas en el plano.
Creo que nos decía Enrique Suárez
que en realidad ha empezado hoy en día
máis de botones, pero que el conocimiento
te base ese mismo.
Al final, información se tiene toda,
pero se se rompa na tubería
hai que arreglarla exactamente igual
que hace 50 años.
Hai que ver que da agua sable por aquí
ao mojol na rotura hasta allí,
hai que buscar e eso só da la experiencia.
A vida, política,
económica nos ha llevado a ser unha empresa
quizás no tan familiar como hace años,
pero eu creo que o triunfo de esta empresa
sempre va ser ese pasado.
E logo hay una pata que no nos olvidemos
e estas personas que estamos viendo
con este vídeo e con este recuerdo
o valor de ellos também.
O horror por laboráginas del día a día
e con les hemos demado para decirles o importante
que eran sujo estas cosas tamina
e dan para decir ojo que era es importante
os oye perdonad que nos os ha dado las grácias
de la forma que teníamos conocimiento
e ese reconocimiento que já digo
e me aculpa a esa parte, es posible que muchas veces
non nos acordemos de dar ríos.
Non os estais haciendo
pero ao mojo tardamos máis de la cuenta
o no lo sabemos expresar
como había que expresar.
Que mecanismos utilizáis
para capturar no este conocimiento
que exista actualmente
de que forma lo hacéis.
Són las personas.
