Pectore sub falso corda dolosa vident.
Pręteritae hinc aliquis revocans mala tempora vitae,
Absumptos vitiis conspicit esse dies.
Oppressos cernunt cruciante tyrannide egenos
Atque inopum in turpi membra iacere luto.
Altaque cognoscunt ventoso pectora fastu,
Iustitiae interitum iudiciique dolos.
Atque Deum falsos veri sub imagine cultus,
Quos Domino nunquam posse placere sciunt.
Hinc pia conversae meditantur dogmata vitae 〈 Ninevitarum re:sipiscentia 〉
Et iusti curam sic periisse dolent.
Nec mora proiiciunt pretiosas corpore vestes,
Altaque deducto vertice serta cadunt.
Inque caput cineres spargunt, laniatibus ora
Deformant, planctu pectora pulsa sonant
Et tristeis tendunt in coeli sydera palmas
Et Domini avertunt supplice voce minas.
Non tunc vidisses lauto convivia luxu,
Nec nimio totos ire bibendo dies.
Nec quenquam duro fallentem foenore fratrem,
Omnibus amissae cura salutis erat.
Foemineique greges capitis tegmenta superbi
Abiiciunt, toto e corpore luxus abit.
Non molles fulvo digitos tenet annulus orbe,
Nec nitet externo gemma reperta mari.
Nulla cathenato procedit pectore, nulla
Quę modo consuerat gaudia lęta videt.
