Aggressi tandem profugum doctumque prophetam
Iniiciunt mediis praecipitanter aquis.
Et lachrymas fundunt tristis solatia casus, 〈 Ionas eiectus a coeto excipitur. 〉
De puppe eiectum nam periisse putant.
ECCE natat saevi ( mirandum ) bellua ponti
Et patulis pandit faucibus ora ferox,
Eiectumque rapit diducta fauce prophetam
Integrum et illęsum devorat ore virum.
Hic veluti in barathrum coeco demersus averno
Per coecas cecidit viscera in ima vias.
Et, mirum, vivit, non sęvis dentibus illum
Perdidit insani bestia magna maris.
Nec motus quoties crudeli est corpore coetus
Visceribus sensit damna nociva cavis.
Nec quoties salsos hauriret gutture fluctus
Est nimiis mersus coecus Ionas aquis.
„ Discite mortales non desperare dolendo,
„ Qua minime credas, hinc venit alma salus.
En etenim in medio mortis nunc vivit Ionas
Et summi sentit robora sancta Dei.
Nam modo quae casum lux tertia forte secuta est, 〈 Ionas a coeto exponitur. 〉
Impulit ad terras monstra marina novas.
Coetus ut has sensit rictus diduxit apertos,
Eructans vivum littora in alta senem.
Constitit hic coeco e se cernens gutture salvum
Et videt altisoni praevaluisse manus,
Et modo vix credit miranda pericula casus
Et dubitat somnus factane vera sient.
