Coniugis, accedens luctum caussasque requirit. 
Hęc faciem tollens lachrymis sic fatur obortis.
Oh decus egregium, nobis columenque domorum
Adduxti famulum nuper mercatus Hebręum
Qui modo vesanus nostri correptus amore, 
Proh pudor, invasit miseram, castumque cubile 
Scandere tentavit precibusque et viribus usus. 
Nunc etenim invitae, postquam non vincere verbis 
Quivīt, arripiens voluit violare pudorem. 
Sed luctata diu, famulos clamore vocavi
Ad quorum adventum confugit territus ipse,
Hoc norunt famuli, sed et huius conscia vestis
Quam scelus ingratum fugiens nunc inde reliquit.
Exarsit dominus crudelia crimina servi 
Percipiens, lachrymans illi quae dixerat uxor
Iamque rubet vultus, iam flammas lumina spirant
Exacuit dentes velut ira percitus aper. 
Et modo si praesens esset laniare paratus 
Insontem, tanto exagitantur corda furore. 
Hinc addit stimulos coniunx et sponte furentem 
Incitat, et tandem cecidere cupidinis ignes,
Et flammas coecas odiis mutavit et ira. 
Mox iubet adduci miserum, quo digna rependat 
Supplicia infoelix, lachrymis et coniugis ira 
Deceptus dominus nimium cui credidit amens. 
Adductus tandem lachrymans advenit Ioseph,
Atque animo tacitus cŏgitat, quo crimina possit 
Excusare modo, nec scit quae fata manerent. 
Hunc ubi conspexit venientem Putiphar altis 
Vocibus exlamat, Quę te, proh, perfide tanta 
Exagitat rabies? quae te dementia vexat? 
Proh scelus infandum, nostrę violare pudorem 
