Non tamen his precibus divorum flectere numen 
Infoelix potuit, terrentia signa futuri
Accipit, ipsa dea in sacro commota sacello est,
Concussitque caput talemque negavit amorem. 
Sed non conatus ceptos nec linquit amorem 
Illicitum ast animo coecus magis aestuat ignis. 
Utque equus effrenis agitur qui dulcia linquit 
Pascua, consuetus iuxta commercia equorum 
Ludere, non frena admittit, nec tramite recto 
Incedit, levibus semper luctatur habenis. 
Si vero stimulis instiges fortius illum
Effertur rabidus, cervicem concutit altam
Calcitrat et coelum crebris hinnitibus implens 
Coetus consuetos et dulcia respicit arva. 
Haud aliter coeco mulier commota furore 
Aestuat effrenis, nec nunc moderamina curat 
Debita, sed laxis hinc inde effertur habenis. 
Occurrit ratio prohibet quę crimina tanta, 
Ast alium coeco nutrit sub corde dolorem 
Immensum, durum, crudelem, quique rebellis 
Non aliud recipit, si non moderamen amoris.
Stulta quid hęc ( dicit ) curas, vanosque timores 
Concipis? an frustra hęc te nunc cępisse iuvabit? 
Pergendum certe, ceptum finire laborem 
Nunc satius fuerit, medio quam absistere fine
Audendum est aliquid fortisque audacia rebus 
Adsit, non timidos Veneris bona munia ducunt.  
Sit tibi nunc virtus praestans, sit spiritus acer
Necque amor hic saevus lęto tibi fine carebit. 
Dixit et hęc constans animo sententia sedit 
Continuare nefas et duro cedere amori. 
Hinc habitus rursum regales accipit illa,
Et corpus gemmis splendentibus ornat et auro
