Conceptas nutris, aulae dum quisquis honorem 
Deposcit cupidus? non hęc sententia divum, 
Ut Pharius praeses tali potiatur honore. 
Est tibi nam famulus peregrinis ductus ab oris, 
Emptus praegrandi pretio, cui nomen Ioseph, 
Quem iubeo ut multis captato munere dones.
Dixit et in noctis tenebras discessit imago. 
Iamque dies oriens nocturnas discutit umbras,
Et vario fulgens auro strepit aula tumultu,
Collecti proceres cupiunt quis sumat honorem
Discere, quis capiat splendentia munera victor. 
Ingreditur tandem famulûm comitante caterva 
Putiphar, et solio summus consedit eburno,
Spectatusque diu tandem sic ora resolvit.
Nunc precor attentis animis mea discite verba, 
Aegypti proceres, quībus nunc pectora surgunt
Dum modo defuncti famuli sibi munera poscunt.
Ast me dum curas varias huc divido et illuc
Omnibus explicuit veniens mihi noctis imago. 
Quarĕ rogo divum coelesti cedite menti
Munera nam vobis coelestia numina tollunt,
Hęc ubi dicta dedit famulum compellat Ioseph.
O puer huc patriis ad nos deductus ab oris
Linque metus trepidos foelix, mea concipe verba. 
Nam tibi nocturno perdoctus numine munus 
Defero, teque deus tanto dignatur honore,
Tu modo fac fidi famuli te munere functum
Conspiciam lętus ne spes mihi cedat inanis.  
Dixit et attonitum manibus contrectat amicis.
Imperat et vestes promi quas induat ille. 
Mirantur proceres iuvenem, quisque huius origo 
Discere percupiunt, quem hoc sit dignatus honore.
