Viderunt fratres genitoris iussa ferentem, 
Mox dirum solitus complevit pectus amaror,
Conceptusque olim rursus exaestuat ignis. 
Inter quos Simeon crudelis talia fatur.
En en sublimi librantem pondere gressus 
Prophetam sciolum, nobis qui somnia narrans 
Imperia in fratres sublimia, sceptraque sperat. 
O utinam possem propriis ego viribus illum 
Perdere fallaci turbando insomnia fine. 
Cerneret insanus quantum praestantior illo 
Illius possem facilē contemnere sceptra.
Ast alii ut saevi Symeonis dicta capessunt
Difficiles iras spirant, pectusque furorem 
Concitat, atque animus rutilanti incenditur igne. 
Utque ărida inconstans depascit gramina flamma
Quę occultata diu sicco sub fomite tandem
Erumpens late cunctas se fundit in oras.
Sic fratres facili crudelia pectore sumunt 
Consilia et cuncti germani funera quaerunt. 
Utque canem porci venientem forte videntes 
Concurrunt rauco complentes omnia late 
Grunnitu superasque sonus se tollit in auras.
Haud aliter sęvis placidum cum accedere fratrem 
Cernunt, exagitat vęhemens praecordia livor.
Cursitat huc illuc sęvo cum murmure coetus,
Contexuntque simul durę conamina cędis. 
Iamque modi mortis variant, detrudere rupe 
Hunc alius suadet scopulisque extinguere vitam. 
Ast alii ferro statuunt conscindere corpus,
