Comittant duro crudeles pectore lites. 
Novimus ex illis quam sit malesuada iuventus 
Fervida, quę nullum facinus non pectore volvit,
Et cogitata animo temerē conamina complet. 
Hei mihi nunc quoties tristis sunt caussa doloris?
Et quoties curas nobis inimicaque multa 
Gignunt, dum peccant infidi, dumque rebelles 
Obsistunt patriis atroci pectore iussis?
Quid fore nunc speras illi postquam aede relicta 
Per campos virides effusi cursŭ feruntur? 
Et male nunc metuo, ne incertis sedibus illi 
Errantes campis patulis agrisque vagentur. 
Quarĕ precor celeri festinans tramite fratres 
Invise et vitam illorum pecorisque labores 
Discito, quaque illi modo conditione ferantur.
Haec ubi dicta dedit, natus mox iussa parentis 
Complens, infoelix infausto tramite currit, 
Insidias nullas metuens vel damna parata. 
Ast ubi festinans consueta ad pascua venit, 
Omnia per campos dĭligenti lumine lustrat, 
Sed nusquam errantes cernit per gramina fratres. 
Hunc ubi sed coecis errantem passibus alter 
Conspicit incertisque viis per ignota vagantem, 
Non hic, heus ( clamat ) non hęc modo pascua campi 
Grata tenent fratres, alio sed ad arva profecti 
Unanimes toto petierunt agmine Dothan.
Agricolae voces errans postquam audit Ioseph, 
Mox campos virides et coeptaque itīnera linquit,
Et velox celeri fertur per devia cursu. 
Sed venientem illum ut longe vestemque decoram 
