Impie num cultus audes sperare paternos.
Continet ast genitor furibundus pectore fratres,
Atque animo vigili quid talia somnia portent
Consĭderat, divûm tacitus conamina volvens. 
Non tamen ira ferox et machīnantia cessant 
Pectora, sed rigidis manet alta mente reposta 
〈 depictae 〉 Gloria fraterna et vestis honores. 
Utque Cain dirus fratris bona gaudia cernens 
Aestuat, atque animo crudeles colligit iras 
Invidus, et saevę quęrit molimina cędis.
Haud aliter fratrum consurgunt corda furorque 
Exagitat coecus, germano ut sanguine dextras 
Contaminent, mortique pius tradatur Ioseph. 
Aptaque fraternae captant iam tempora cędi. 
Postera lux veniens nocturnas discutit umbras,
Et Thetidem linquens montes et culmina lustrat 
Irradians terras rutilanti sydere Phoebus, 
E stabulisque greges rauci cum murmure cornu 
Mittuntur, teneri balant sub matribus agni. 
Moxque petunt Sichem hostilem camposque virentes
Bis quini patrio comitati cum grege fratres. 
Ast ubi supremo Phoebus sub vertice coeli 
Constitit et medio clarus sol splendet Olympo,  
Rellictum ad natum tremulus sic fatur Iacob,
Chare precor venias columen mihi dulce senectae,
Et timidi promptus completo iussas parentis. 
Cum pecoris nostri petierunt agmine Sychem 
Fratres, et viridis pascunt in cespite campi, 
Sed non ignoras, quanti illi saepe furore 
