Inque domos altas penetrat cum flamine flamma,
Deplorata iacent cuncta et spes concidit anni, 
Agricolae miseri duras ad nubila palmas 
Tendunt et vastos plorant sine culmine campos. 
Fratribus et talis coeco sub pectore flamma 
Aestuat, et surgunt irritamenta malorum,
Sed nutrita diu tacito sub pectore tandem 
Exiliens patulas sese diffudit in auras. 
Postquam etenim ad fratres pascentes venit Ioseph
Exponit simplex obscurę somnia noctis,
Qualia, proh fratres ( inquit ) spectacula vidi?
Nos etenim in campis omnes religare maniplos 
Cerno, sed erectus campo meus astitit almo,
Anteque sic stantem vestri cecidere manipli,
Divinoque meas fasces venerantur honore. 
Postera mox alium peperit Latonia somnum
Quem patri et natis iuvenis sic narrat Ioseph. 
Audi quęso pater tenebrosae somnia noctis, 
( Ah mihi quid tandem volitantia somnia portant )
Dum recubo lenta domitus mea membra quiete, 
Abripi ego videor convexi ad culmina coeli,
Acceleratque cito fratris cum sydere luna,
Quos simul undenę stellę comitantur euntes,
Et faciem nostram domini ceu numen adorant.
Vix ea fimerat, sqeuo rum nuriure fratres
Surgunt atque minas volvunt sub pectore diras. 
Vana quid insipiens nobis spectacula cantas 
Fratribus insanus fallacia somnia iactans? 
Num tibi sublimi tanta est fidutia mentis
Ut venerarĭ velis cunctos tua numina fratres?
