BETHSABA
Consiliis Pharao iussu ductuque magorum
Incidit in Rubri saeva fluenta Maris.
Quid moror externis? en nostro crimine lęsa
Nunc habeo in luctus dona parata meos.
Nempe mei nimium fidens in imagine vultus
Maxima quae cruciant inde pericla tuli.
Forma bonum fragile est nec multos durat in annos
Hei mihi sed fragile hoc quanta pericla dedit?
Hinc mihi tristities, lachrymae, ploratus, amaror
Pectoris, hinc gemitus perpetuusque dolor.
Hinc mihi, vae miseram, violati signa pudoris
Autore illicito pondera venter habet.
Hinc mihi barbarico procumbens ense maritus
Inscius, hei, propter me sua fata tulit.
Chare marite iaces non tali funere dignus,
Propter me miseram chare marite iaces.
Formidans hostes non proxima tela timebas,
Quę tibi de propria missa fuere domo.
Formidans gladios per vultus munera nostri
Eheu me miseram chare marite iaces.
Coniux chare vale quondam spes maxima nobis,
Quę nunc sum mortis maxima causa tuae.
Hei mihi quam magnum est luctus sine crimine ferre,
Ut dolet amissum nupta pudica virum.
Cum nullae illicitae perturbant pectora curae,
Cum gemitus castos tristia corda trahunt.
Quod si contigerit permixtus crimine luctus,
