DAVIDI
Primaque festiva limina fronde virent.
Acclamant iuvenes densaque turba virûm.
Acclamant iuvenes densaque turba virûm.
Sola ego cum genetrice mea resoluta capillos
Deploro sponsi tristia pacta novi.
Atque ut eram laniata comas lacerataque vultum
Accedo celeri tecta paterna pede.
Foemineumque procul linquens male sana pudorem
Infero me mediis sponsa futura viris.
Me pater aspiciens immania lumina torquet,
Illius in collum brachia nostra ruunt.
Et lachrymis largis humectans ora paterna
Singultu tristi talia verba loquor.
O pater, o animae nostrae pars maxima, nostro
Iudicio aeternum semper amande pater.
Accipe verba pię quaeso moestissima natae,
Hac una valeat filia parte precor.
Da mihi nunc viduo lecto me posse manere,
Ne scandam alterius regia nata thorum.
Non ego me cupiam primum petiisse maritum 
( Hunc etenim exosum novimus esse tibi )
Unicum at hoc oro ( mirum, quis talia credat? )
Ut possim viduo sola iacere thoro.
Talia cum lachrymis orantem reiicit ille
Illius ex humeris ceu moribunda cado.
Quid petis infoelix, certa est sententia, dicit, 
