SAMSONI
Oscula tunc figo vel de te mutua sumo,
Oscula coelesti non renuenda Deae.
Ast ubi lętitiae forsan pars maxima nostrae
Approperat tenero corpore Somnus abit.
Tunc ego ceu nobis fugientem cernere possim
In lachrymas iaceo tota soluta meas
Et repetita mea volvo vaga gaudia mente,
Materiam luctus congero et inde mei.
Sic mihi mox agitur, pereunt sic tempora lucis
Dum tu tam longo tempore lentus abes.
Huc tamen, o iuvenis, toto mihi corde recepte,
Lecti iam renovans gaudia nostra redi.
Quod si nolueris, peream mihi crede dolendo,
An poteris causam mortis habere meae?
Ah potius vivam per te, sed munera vitae
Hora tui reditus sola dedisse potest.
MICHOL DAVIDI.
Diceris exacto lugentis tempore vitae
Regia victrici sceptra tenere manu.
Gratulor incolumi, si tu sinis, hoc tamen ipsum
Me potius per te perdidicisse velim.
Nam quamvis alii vivam commissa marito
Sum tamen in regis carmine digna legi.
Nam quod translatum est dilecti foedus amoris
Non mea, crede mihi, culpa parentis erat. 
