SEPHORA MOSI
Sic ubi dilecto fuerit viduata sodale
Fronde sub arborea moesta columba gemit.
An nisi legisses prima mea nomina fronte
Hoc breve non nosses unde veniret opus?
Ocia si fuerint commissas ponere curas,
Uxoris legito scripta notata manu.
Accipe quae mitto muliebris symbola curae,
Sic rogo sint ceptis prospera fata tuis.
Quid tamen incipiam maiori corda dolore
Deprimor, hęc verbis quam cecinisse queam.
Scilicet heu patriis domibus tibi nupta relinquor,
Ut solet in viduo foemina moesta thoro.
Nona reformatae iam fulgent cornua Phoebes,
Nec tamen ipse redis nec tua scripta mihi.
Quid mihi profuerat non una prole parentem
Te patre delitias progenuisse meas?
Si nunc lentus abes, nec te promissa reducunt
Numina, nec nostri tradita dextra thori.
Ipsa colo Madian calido qua sydere Cancer
Aestuat et tingit membra colore nigro.
At tu Niliacis lętus versaris in oris
Isacides inter Isacidumque nurus.
Nunc te delectat quae quondam terra fugavit,
Dum peteres profugo patria tecta pede.
Gens retinet te nunc quondam tibi causa pericli,
Ah nimis in curas gens generata meas.
