IOSEPHO
Aut quoties famulis dominum permixtus adibas
Optavi sexum vertere posse meum.
Aut ubi conservos video colludere tecum
Hei mihi conservam me precor esse tibi.
Denique quicquid agis capiuntur lumina nostra
Et mutas ceptis pectora nostra tuis.
Sępius ipsa mei iam pene oblita pudoris,
Me volui mediis inseruisse viris.
Omnia mulcenti cum gaudent corpora somno
〈 *––– 〉 insomnem cruciat lenta cupido tui.
At ubi formosos Titan secum exhibet ortus
Cum solito luctu pristina cura redit.
Iamque mihi languent artus, iam pallidus oris
Est color, et macie languida membra crepant.
Quid sinis afflictam tantis incurrere curis?
Quin dabis hei miserę pharmaca lęta mihi?
Numque parum ducis nostris non cedere votis?
In nobis vires experiere tuas?
Te rogo materia meliore ut fortior esse
Unde, velis, veniant nulla dolenda mihi.
Turpe tibi fuerit muliebrem perdere sexum.
Quolibet est puero gloria et illa minor.
Te decet eximium generosi corporis huius
Robur in alterius velle probare malo.
Quid tibi mentis erit tunc, cum me morte peremptam
Videris et causam te necis esse scies?
Nam nisi succurras spes non est ulla relicta,
Stat vitam celeri pellere morte gravem.
Tune feres nostre titulum te mortis habere?
Nostra oculis siccis fata videre queas? 
