SEPHIRA
Accipias placidus, vultu depelle rigorem.
Sic faveant ceptis fata secunda tuis.
Me movet ille tuus placido cum corpore gestus,
Me movet egregius qui nitet ore pudor.
Si dominam potuit servilis forma movere
Non famulum dominę verba movere queant?
Nec tibi turpe putes nostro succumbere amori,
Turpius est tanto cedere nolle Deo.
Ipsa etiam ( fateor ) volui me opponere primum,
Conatus tamen hic noster inanis erat.
Ah quoties iacui longis ego noctibus aegra,
Languida carnivoro corda dolore necans.
Sępe mihi dixi, Quin hęc male cepta relinquis,
Quidve tuam quęris prodere stulta fidem?
Sęphira dum poteris cepto te oppone furori,
Dum poterit morbo certa medela dari.
Num dominę corpus servo succumbet egeno?
Tune peregrini turpis adultera eris?
Te genuit pulcher quo ludit Nilus in orbe,
Huic patria heu longe a terra remota tua est.
Stulta tuam vitam peregrino credere servo
Non dubitas? finem Sephira stulta vide.
„Certus amor non est servorum, callida semper
„Illorum mens est et fugienda fides.
Quis scit an hunc precibus possis lachrymisque movere,
An tibi det victas in tua vota manus?
Quod si nec precibus cedat, ceptisque repugnet,
In dubio ( an nescis? ) vita futura tua est.
