Μια 60χρονη γυναίκα υποβλήθηκε σε ολική εκτομή όγκου ενός μετωπιαίου λοβού λόγω μηνιγγιώματος το οποίο βρισκόταν στην κορυφή του εγκεφάλου τον Σεπτέμβριο του 2018 και η παθολογική διάγνωση ήταν ένα μη τυπικό μηνιγγίωμα (Εικ. Α). Τον Οκτώβριο του 2021, η ασθενής εισήχθη στο νοσοκομείο με βήχα και δύσπνοια. Μια αξονική τομογραφία (ΑΤ) αποκάλυψε την παρουσία μεγάλων μαζών στην δεξιά θωρακική και κοιλιακή κοιλότητα και δεν διαπιστώθηκε υποτροπή σε μαγνητική τομογραφία του κρανίου και του εγκεφάλου (Εικ. Α). Τα ιστολογικά χαρακτηριστικά του πνευμονικού όγκου ήταν παρόμοια με εκείνα της μάζας του εγκεφάλου και τα κύτταρα του όγκου ήταν θετικά για βιντετίνη, ΕΜΑ και Ki-67 και αρνητικά για TTF1, PD-L1, P40 και χρωμογρανίνη (Εικ. Α). Με βάση αυτά τα ευρήματα βιοψίας και ανοσοϊστοχημείας (ΑΧ), οι μάζες αναγνωρίστηκαν ως μεταστατικά μηνιγγιώματα. Η ασθενής έλαβε θεραπεία με το αντι-PD-1 παράγοντα camrelizumab (200 mg, Ημέρα 1) σε συνδυασμό με τον αντι-VEGF παράγοντα anlotinib (10 mg, Ημέρες 1-14) κάθε 3 εβδομάδες χωρίς ακτινοθεραπεία. Μετά από δύο κύκλους αυτού του σχήματος, τα συμπτώματα της ασθενούς επιλύθηκαν πλήρως χωρίς άλλα ανεπιθύμητα συμβάντα και η αξονική τομογραφία αποκάλυψε ότι ο όγκος είχε συρρικνωθεί σημαντικά κατά > 80% (Εικ. Β). Η βιοψία που έγινε μετά τους δύο κύκλους θεραπείας και η ανοσοϊστοχημική ανάλυση αποκάλυψαν ότι η διήθηση των CD4+ Τ λεμφοκυττάρων, CD8+ Τ λεμφοκυττάρων και CD68+ μακροφάγων στο μικροπεριβάλλον του όγκου αυξήθηκε σημαντικά σε σύγκριση με πριν από τη θεραπεία (Εικ. Α). Ο αριθμός των λεμφοκυττάρων CD4+ Τ και των λεμφοκυττάρων CD8+ Τ στο περιφερικό αίμα συνέχισαν να αυξάνονται καθώς ο όγκος συρρικνώθηκε (Εικ. Β). Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η συνδυασμένη θεραπεία με αντι-PD-1 και αντι-VEGF παράγοντες διεγείρει τα περιφερικά ανοσοκύτταρα να σκοτώσουν τα μεταστατικά κύτταρα μηνιγγιώματος. Η ασθενής έλαβε έντεκα κύκλους θεραπείας κάθε 3 εβδομάδες από τις 21 Οκτωβρίου 2021 έως τις 21 Ιουνίου 2022 χωρίς πρόοδο του όγκου.