Εντοπίστηκε όγκος στο ήπαρ σε έναν 72χρονο ασθενή με κίρρωση του ήπατος σταδίου Α κατά Child-Pugh, ιστορικό διαβήτη τύπου 2 και χρόνια λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV, γονότυπος 1Β), η οποία είχε αρχικά διαγνωστεί πριν από 13 χρόνια. Τα ηπατικά ένζυμα ήταν ελαφρώς αυξημένα με αμινοτρανσφεράση της αλανίνης 89 U/L (αναφορά: 10–50 U/L) και αμινοτρανσφεράση της ασπαρτάτης 65 U/L (αναφορά: <50 U/L). Ο όγκος των 4 cm εντοπίστηκε με συνήθη υπερηχογραφία και αφαιρέθηκε με λαπαροσκοπική εκτομή τμήματος του ήπατος. Η μορφολογική ανάλυση, η ανοσοϊστοχημεία και η πολυπεριφερειακή αλληλούχιση επόμενης γενιάς (NGS) εφαρμόστηκαν σε αντιπροσωπευτικά τμήματα όγκων όπως περιγράφεται. Ο πίνακας και το σχήμα απεικονίζουν ιστοπαθολογικά και μοριακά ευρήματα σε 14 επιμέρους περιοχές όγκων, οι οποίες ομαδοποιήθηκαν σε τρεις περιοχές όγκων (Α, Β και Γ) σύμφωνα με τα κυρίαρχα μορφολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά τους. Συνοπτικά, διαγνώστηκε ένα πολυοζώδες, συνδυασμένο ηπατοκυτταρικό/χολαγγειοκυτταρικό καρκίνωμα, στάδιο όγκου Τ1 βαθμού 2-3. Εντοπίστηκε ετερογενής έκφραση πέντε δεικτών κυττάρων του ήπατος (CK7, CK19, συνθετάση γλουταμίνης, p53, β-κατενίνη) στο εσωτερικό του όγκου, συμπεριλαμβανομένης διπλής θετικότητας για συνθετάση γλουταμίνης, πυρηνική β-κατενίνη και p53 στην περιοχή Α του όγκου. Η αλληλουχία επόμενης γενιάς εκτελέστηκε με ελάχιστη κάλυψη 1329 (SD ± 725) ανά ανάγνωση ανά αμπλικον από κάθε περιοχή όγκου. Τα αποτελέσματα της αλληλουχίας οδήγησαν σε μετάλλαξη p.D32V (c.363 A > T) και σε μεταλλαγή του σημείου αναδίπλωσης του γονιδίου TP53 ivs8-1 (c.783-1 G > A) στην περιοχή του όγκου Α. Συγκρίνοντας τις μεταλλαγμένες συχνότητες αλληλομόρφων, τα αντίγραφα των γονιδίων CTNNB1 και TP53 εμφάνισαν παρόμοιο εύρος και στις δύο συχνότητες στην περιοχή Α1-3 (Εικ. ). Όλες οι μεταλλαγμένες και οι φυσιολογικές περιοχές όγκου εμφάνισαν επιπλέον SNP του εξονίου 7 (rs17880604). Συλλογικά, τα μορφολογικά και ανοσοϊστοχημικά ευρήματα μαζί με τα αποτελέσματα της αλληλουχίας κατέδειξαν ότι ένα υποκλώνο όγκου με ηπατοκυτταρική διαφοροποίηση είχε ταυτόχρονες μεταλλάξεις των γονιδίων CTNNB1 και TP53. Μέχρι σήμερα, μετά από παρακολούθηση 12 μηνών, η ασθενής είχε τοπική υποτροπή ενός όγκου του ήπατος που ήταν ανεγχείρητος και επομένως αντιμετωπίστηκε με μεταταρτερειακή χημειοεμβολισμό (TACE).