Μια 28χρονη Καυκάσια γυναίκα παρουσιάστηκε στην Μονάδα Επειγόντων Περιστατικών με ένα σύντομο ιστορικό προοδευτικού δύσπνοιας και πρησμένου δεξιού βραχίονα. Είχε προηγουμένως καλή υγεία χωρίς να υπάρχει ιατρικό ιστορικό, αλλά μόλις ανάρρωνε από μια σοβαρή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, η οποία την είχε κάνει να μην αισθάνεται καλά στο κρεβάτι για αρκετές ημέρες. Εκτός από το αντισυλληπτικό χάπι που έπαιρνε, δεν έπαιρνε τακτικά φάρμακα και δεν υπήρχε ιστορικό στην οικογένεια. Οι αρχικές εξετάσεις με υπερηχογράφημα Doppler του δεξιού της βραχίονα και της μασχάλης έδειξαν βαθιά φλεβική θρόμβωση στη δεξιά υποκλειδική φλέβα με επέκταση στη εγγύς εσωτερική σφαγιτιδική φλέβα. Μια αξονική τομογραφία επιβεβαίωσε την παρουσία θρόμβου στη δεξιά μασχαλιαία φλέβα και πνευμονικής εμβολής και μεγάλου δεξιού υπεζωκοτικού εξιδρώματος όπως φαίνεται στο Σχήμα. Παρά τα ευρήματα αυτά, η ασθενής ήταν αιμοδυναμικά σταθερή και μετά από επανεξέταση από την ομάδα αγγειοχειρουργικής αποφασίστηκε η διαχείριση με αντιπηκτική αγωγή αντί για θρομβόλυση. Οι αρχικές απεικονίσεις έδειξαν επίσης διευρυμένους λεμφαδένες, χωρίς το φυσιολογικό λιπώδες χίλιο, στο μεσοθωράκιο και στη δεξιά υπερακκοκκαλιάρη κοιλότητα. Οι απεικονίσεις της κοιλιάς και της πυέλου της ασθενούς έδειξαν μικτή ηχογένεια 13,5 εκατοστών αριστερή μάζα των προσαγωγών που βρισκόταν μεταξύ του ιερού οστού και του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος όπως φαίνεται στο Σχήμα. Οι δείκτες όγκου που έγιναν κατά την παρουσίαση έδειξαν φυσιολογικές τιμές τόσο για την hCG όσο και για την AFP ενώ το επίπεδο CA-125 ήταν μέτρια αυξημένο στα 368U/mL (φυσιολογική περιοχή 0 έως 35). Η αρχική διαχείριση επικεντρώθηκε στην αντιμετώπιση της πνευμονικής εμβολής με αντιπηκτική αγωγή και την τοποθέτηση ενός προφυλακτικού φίλτρου στην κάτω κοίλη φλέβα. Οι διαφορικές διαγνώσεις σε αυτό το στάδιο περιλάμβαναν: επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών, όγκο γεννητικών κυττάρων των ωοθηκών, όγκο των ωοθηκών του φύλου του κορμού του στρώματος ή άτυπο σύνδρομο Meigs. Μετά από μια εβδομάδα αντιπηκτικής αγωγής, έγινε λαπαροτομία η οποία έδειξε μια μεγάλη μάζα στην αριστερή ωοθήκη με ασκίτη αλλά χωρίς άλλα μη φυσιολογικά ευρήματα. Η ωοθηκική μάζα αφαιρέθηκε μαζί με μια βιοψία του ομετουμ και έγινε αναρρόφηση με λεπτή βελόνα των υπερακρωμιακών λεμφαδένων. Μετά την επέμβαση η ασθενής έκανε μια εξαιρετική ανάρρωση και ήταν αρκετά καλά για να πάρει εξιτήριο 6 ημέρες αργότερα. Κατά την παθολογική εξέταση, η μάζα των ωοθηκών είχε διαστάσεις 14x8.5x6.5 cm και ζύγιζε 470 g. Η εξωτερική επιφάνεια ήταν κυρίως ομαλή με εστία τραχύτητας, που υποδήλωνε σημείο προσκόλλησης σε παρακείμενες δομές. Η επιφάνεια της τομής ήταν συμπαγής, χρώματος ανοιχτού καφέ και εστία αιμορραγίας. Η ιστολογική εξέταση, όπως φαίνεται στο σχήμα, κατέδειξε όγκο κυττάρων σπειροειδούς με κυτταρική ποικιλομορφία, με υπερκυτταρικές και υποκυτταρικές περιοχές. Τα κύτταρα του όγκου ήταν οργανωμένα σε φύλλα και διασταυρωμένους δεσμούς με το ενδιάμεσο στρώμα που περιείχε μικρές δέσμες κολλαγόνου και περιοχές νέκρωσης και εστιακής αιμορραγίας. Τα κύτταρα είχαν ωοειδείς έως σπειροειδείς πυρήνες με λεπτό χρωματισμό και δυσδιάκριτους πυρηνίσκους. Δεν παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη κυτταρολογική ατυπία. Η μιτωτική δραστηριότητα ήταν μεταβλητή, με τα περισσότερα τμήματα να μην εμφανίζουν μιτωτικά σχήματα, ενώ σε εστιακές περιοχές παρατηρήθηκαν μιτώσεις με έως δύο μιτωτικά σχήματα ανά 10 πεδία υψηλής ισχύος (HPF). Μετά την ανοσοχρωματική χρώση, τα κύτταρα του όγκου εξέφραζαν αναστολίνη, καλρετένη (οριζόντια), υποδοχέα προγεστερόνης (αδύναμη έκφραση σε ορισμένα κύτταρα) αλλά ήταν αρνητικά για υποδοχέα οιστρογόνου, CD34, HMB-45, πρωτεΐνη S-100, h-caldesmon, MNF116, επιθηλιακό αντιγόνο μεμβράνης, CAM 5.2 και κυτοκερατίνη 5/6. Η μορφολογία και το ανοσολογικό προφίλ ήταν εκείνα του κυτταρικού ινομυώματος. Ο ομενικός ιστός έδειξε μόνο μεσοθηλιακή υπερπλασία, και δεν υπήρχαν αποθέσεις όγκου και το ασκίτης υγρό δεν έδειξε κακοήθη κύτταρα. Η βιοψία από τους διευρυμένους υπερακκοκκίους λεμφαδένες έδειξε προεξέχοντα μεσοθηλιακά κύτταρα δικτυώματος, αλλά δεν υπήρχαν ενδείξεις κακοήθειας. Τα παθολογικά ευρήματα, σε συνδυασμό με την ταχεία αυθόρμητη υποχώρηση της ασκίτη, του υπεζωκοτικού υγρού και της λεμφαδενοπάθειας μετά την επέμβαση, επιβεβαίωσαν τη διάγνωση του συνδρόμου Meigs, σε συνδυασμό με την αντιδραστική λεμφαδενοπάθεια. Ο ασθενής παραπέμφθηκε στην ομάδα αιματολογίας για διερεύνηση τυχόν τάσης προς θρόμβωση. Ευτυχώς, τα αποτελέσματα όλων των εξετάσεων συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων για τον παράγοντα V, τον λύκο και τις αντικαρδιολιπίνες ήταν αρνητικά και η συνήθης αντιπηκτική αγωγή συνεχίστηκε για 1 έτος και κατόπιν διακόπηκε. Μετά από 5 χρόνια παρακολούθησης, η ασθενής παραμένει σε καλή κατάσταση υγείας και πρόσφατα είχε μια επιτυχή εγκυμοσύνη με ένα υγιές κοριτσάκι που γεννήθηκε χωρίς επιπλοκές.