Ένας 67χρονος άνδρας εισήχθη στο νοσοκομείο για τη χειρουργική αντιμετώπιση μιας σοβαρής ρευματικής παλινδρόμησης της μιτροειδούς βαλβίδας. Το προεγχειρητικό στεφανιαίο αγγειογράφημα ήταν άξιο λόγου (A) Η δεξιά στεφανιαία αρτηρία ήταν κυρίαρχη και έδινε προέλευση σε μεγάλες οπίσθιες φθίνουσες και οπίσθιες πλευρικές αρτηρίες. Στο αριστερό στεφανιαίο σύστημα υπήρχε μία αμβλεία περιθωριακή προέλευση από την περιγλώσσια αρτηρία η οποία ήταν μικρού διαμετρήματος και εξήλθε από την κολποκοιλιακή αύλακα. Η επέμβαση έγινε με πλήρη μεσαία τομή του στέρνου και αορτο-βικεφαλική καρδιοπνευμονική παράκαμψη. Η μιτροειδής βαλβίδα εκτέθηκε μέσω μιας κάθετης διπλοκοιλιακής αμφίπλευρης αορτοστομίας και αντικαταστάθηκε με μία μηχανική πρόθεση με δύο πτερύγια. Η χειρουργική πορεία ήταν ομαλή και ο ασθενής μεταφέρθηκε στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) με φυσιολογικό φλεβοκομβικό ρυθμό και καλή καρδιακή λειτουργία χωρίς υποστήριξη με ενδοαγγειακά φάρμακα. Κατά την άφιξη στη ΜΕΘ, μία έντονη ανάσπαση του ΣΣ έγινε εμφανής στα κατώτερα άκρα, ενώ οι αιμοδυναμικές συνθήκες παρέμειναν σταθερές. Ένα υπεκταθητικό ηχοκαρδιογράφημα αποκάλυψε υποκινητική κατώτερη στεφανιαία πλάκα. Ένα στεφανιαίο αγγειογράφημα έγινε: μία εστιακή, υποογκωτική σπασμός ήταν εμφανής στο μεσαίο έως το απομακρυσμένο τμήμα της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας (Β Βίντεο 1). Μία ενδοστεφανιαία ένεση νιτρικών οδήγησε σε άμεση λύση του σπασμού (C Βίντεο 2) και των ηλεκτροκαρδιογραφικών αλλαγών. Μία συνεχής ενδοφλέβια έγχυση νιτρογλυκερίνης (4 mg/h) και από του στόματος χορήγηση διλτιαζέμης 60 mg δύο φορές την ημέρα ξεκίνησαν. Την 2η μετεγχειρητική ημέρα, η ενδοφλέβια νιτρογλυκερίνη άλλαξε σε διαδερμικό έμπλαστρο (10 mg/ημέρα). Η μεταγενέστερη μετεγχειρητική πορεία ήταν ομαλή και ο ασθενής πήρε εξιτήριο σε καλή κλινική κατάσταση την 7η μετεγχειρητική ημέρα. Το υπεκταθητικό ηχοκαρδιογράφημα κατά την έξοδο δεν έδειξε ανωμαλίες περιφερειακής κινητικότητας. Συμπληρωματικό υλικό που σχετίζεται με αυτό το άρθρο, το οποίο βρίσκεται στην ηλεκτρονική έκδοση στη διεύθυνση