Μια 10χρονη υγιής γυναίκα που δεν είχε εμβολιαστεί, με ιστορικό χαρακτηριστικών δρεπανοκυτταρικής αναιμίας και ενούρησης, παρουσιάστηκε στο τμήμα επειγόντων περιστατικών παραπονούμενη για προοδευτικό μέσης γραμμής πόνο στην πλάτη για 2 εβδομάδες και περιορισμένη κάμψη του αυχένα για αρκετές ημέρες. Ο πόνος επιδεινώθηκε από την κίνηση και δεν αναφέρθηκε προηγούμενο τραύμα. Η συντηρητική θεραπεία που συνίστατο σε πακέτα θερμότητας και κρύου, μασάζ, ακεταμινοφέν και ιβουπροφέν δεν μπόρεσε να προσφέρει επαρκή ανακούφιση. Η ασθενής παρουσίασε επίσης παραισθησία των κάτω άκρων και αδυναμία βάδισης κατά την εξέταση, αλλά πλήρη κινητική δύναμη. Η πορεία στο τμήμα επειγόντων περιστατικών ήταν αξιοσημείωτη για την ταχυκαρδία και την ταχύπνοια. Η αρχική φυσική εξέταση έδειξε περιορισμένη κάμψη του αυχένα χωρίς ευαισθησία ή οίδημα. Η πλάτη της ήταν ευαίσθητη στην ψηλάφηση πάνω από τους αριστερούς κάτω παρασπονδυλικούς μύες με ελαφρά μειωμένη κινητικότητα. Τα αρχικά εργαστήρια ήταν σημαντικά για μια ελαφρά αυξημένη ESR 17 mm/h και CRP 5.23 mg/L. Οι αρχικές ακτινογραφίες έδειξαν ασβεστοποίηση δίσκου χωρίς καθόλου κατάγματα. Δόθηκε κετορολάκ το οποίο βελτίωσε την κάμψη του αυχένα. Η ασθενής εισήχθη στο νοσοκομείο για περαιτέρω διερεύνηση. Η πορεία στο νοσοκομείο συνεχίστηκε με κετορολάκ και ακεταμινοφένη κατά τη διάρκεια της νύχτας, που μείωσε τον πόνο της. Η επανάληψη της φυσικής εξέτασης ήταν αξιοσημείωτη για το θετικό σημείο Μπρουνζίνσκι και Κερνίκ, την ανώμαλη βάδιση και την αυχενική ακαμψία με πλήρη επέκταση του αυχένα, που ήταν ανησυχητική για πιθανή μηνιγγίτιδα. Η νευρολογική εξέταση ήταν κατά τα άλλα φυσιολογική και μη εστιακή. Ξεκίνησε η εμπειρική θεραπεία με κεφτριαξόνη και βανκομυκίνη. Η οσφυονωτιαία παρακέντηση αναβλήθηκε για μαγνητική τομογραφία (MRI) λόγω ανησυχιών για πιθανό επισκληρίδιο απόστημα ή βλάβη που καταλαμβάνει χώρο. Η μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου, του τραχήλου και της θωρακικής σπονδυλικής στήλης έγινε υπό γενική αναισθησία, που έδειξε ασβεστοποίηση των δίσκων με κήλη που προκάλεσε συμπίεση του νωτιαίου μυελού από Τ4 έως Τ6. Οι δίσκοι εμπλέκονταν στο Τ4/5 και Τ5/6, με μια πεπλατυσμένη οπίσθια σπονδυλική στήλη και υποτονικό σήμα που υποδεικνύει ασβεστοποίηση []. Συμβουλευτήκαμε νευροχειρουργό, ο οποίος συνέστησε υπολογιστική τομογραφία (CT) της θωρακικής σπονδυλικής στήλης [] με σχέδια για πιθανή χειρουργική αποσυμπίεση και εξερεύνηση την επόμενη ημέρα. Η CT επιβεβαίωσε ασβεστοποίηση των δίσκων Τ4/5 και Τ5/6 στον πρόσθιο επισκληρίδιο χώρο που προκάλεσε σοβαρή στένωση με συμπίεση και λέπτυνση του νωτιαίου μυελού. Δεν παρατηρήθηκαν κατάγματα. Η διάγνωση έγινε ως παιδιατρική IVDC με βάση ένα συνδυασμό ευρημάτων απεικόνισης και ιστορικού του ασθενούς. Τα αντιβιοτικά διακόπηκαν και αντί για χειρουργική επέμβαση συστήθηκε ιατρική διαχείριση με ιμπουπροφένη και διαζεπάμη. Η ενδοκρινολογική εξέταση για μεταβολική οστική νόσο ήταν φυσιολογική. Ο ασθενής έλαβε εξιτήριο και του συστήθηκε νευροχειρουργική παρακολούθηση σε 1 μήνα. Η ασθενής παρουσιάστηκε στην κλινική 9 ημέρες μετά την έξοδό της από το νοσοκομείο με σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων. Ανακοίνωσε μέτριο πόνο στην πλάτη, αλλά αρνήθηκε ότι είχε δυσκολία στην κίνηση, ακράτεια εντέρου ή ουροδόχου κύστης ή παραισθησία. Δεν παρατηρήθηκαν νευρολογικά ελλείμματα κατά την κλινική εξέταση. Δόθηκε διαζεπάμη, ακεταμινοφένη και ιβουπροφένη για να ανακουφίσουν επιπλέον τον πόνο της. Μετά από ένα μήνα, η μαγνητική τομογραφία έδειξε σημαντική βελτίωση της κήλης και της στένωσης του δίσκου. Ο δίσκος Τ4/5 παρέμεινε αμετάβλητος, αλλά η κήλη του δίσκου Τ5/6 είχε μειωθεί. Ο ασθενής είχε πλήρη αποκατάσταση των συμπτωμάτων. Μετά από έξι μήνες, η μαγνητική τομογραφία έδειξε πλήρη εξάλειψη της επισκληρίδιας ασβεστοποίησης και στένωσης. Οι δίσκοι Τ4/5 και Τ5/6 εμφάνιζαν ακόμα κάποια ασβεστοποίηση, αλλά η κήλη είχε εξαλειφθεί εντελώς. Η ασθενής παρέμεινε χωρίς συμπτώματα εκείνη την περίοδο.