Τον Μάρτιο του 2021, μια 54χρονη γυναίκα με ιστορικό σημαντικό για ΣΚΠ που διαγνώστηκε το 2013, σε θεραπεία με ιντερφερόνη-1βτα για 7 χρόνια, με καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων του λαιμού μετά από εκτομή του λαιμού και αμυγδαλεκτομή 2 εβδομάδες πριν, παρουσιάστηκε στο νοσοκομείο με 1 ημέρα αδυναμίας της αριστερής πλευράς και απόκλιση της όρασης προς τα αριστερά που διήρκεσε 6 ώρες, υποδεικνύοντας μερική επιληπτική κρίση. Κατά την πορεία προς το νοσοκομείο, η ασθενής είχε μια επιληπτική κρίση που συνίστατο σε κάμψη του βραχίονα και στροφή προς τα αριστερά διάρκειας περίπου 15 δευτερολέπτων κατά την οποία δεν ανταποκρινόταν. Κατά την άφιξη στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, η ασθενής έδειξε σύγχυση και λήθαργο. Δεν υπήρχε προηγούμενο ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου ή επιληπτικών κρίσεων. Η εξέταση της ασθενούς ήταν αξιοσημείωτη για την προτίμηση της προς την όψη προς τα δεξιά, αν και ήταν σε θέση να παρακολουθεί την κίνηση κατά μήκος της μέσης γραμμής, και 4/5 δύναμη στην αριστερή άνω ακρόπολη, και 3/5 δύναμη στην αριστερή κάτω ακρόπολη με κλίμακα εγκεφαλικού επεισοδίου του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας (NIH) 4 κατά την εισαγωγή. Η αρχική ανησυχία ήταν για εγκεφαλικό επεισόδιο και η ασθενής είχε αξονική τομογραφία κεφαλής και τραχήλου που ήταν ασημαντή. Οι εργαστηριακές τιμές της ασθενούς ήταν αξιοσημείωτες για την C-ρευστοειδής πρωτεΐνη (CRP) των 12,74 mg/L, τον ρυθμό καθίζησης ερυθροκυττάρων (ESR) των 42 mm/hr. Η αξονική τομογραφία του εγκεφάλου έδειξε CSF αξιοσημείωτο μόνο για την απομονωμένη αυξημένη πρωτεΐνη στα 61,6. Τα ζωτικά σημεία της ασθενούς ήταν μόνο σημαντικά αυξημένη αρτηριακή πίεση στα 160/68 mmHg. Η επείγουσα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου αποκάλυψε εκτεταμένη κηλιδώδη και συνεκτική T2/FLAIR υπερεντατικότητα των υποκορτικών U-ινών, που ήταν πιο συγκεντρωμένη στους βρεγματικούς και παρακένιους λοβούς, αλλά απεικονίστηκε και στους μετωπιαίους λοβούς, αμφίπλευρα. Επίσης, αναρίθμητες κηλίδες από ενίσχυση μετά από αντίθεση, με λεπτό φλοιώδες βαθμωτό χαμηλό σήμα στην περιοχή του προκεφαλικού και μετακεφαλικού γλαυκώματος που υποδεικνύει πετέχινα αιμορραγία. Συνολικά, αυτά τα ευρήματα είναι πιο συμβατά με το μεταγενέστερο αντιστρεπτό σύνδρομο εγκεφαλοπάθειας (PRES) Fig. Η ασθενής λάμβανε βήτα-ιντερφερόνη (Extavia) κάθε δεύτερη μέρα (QOD) 0.3 mg για τη ΣΚΠ, συνολικά 15 δόσεις μηνιαίως. Η θεραπεία με ιντερφερόνη στο σπίτι της διακόπηκε λόγω ανησυχιών για την εμφάνιση δευτερογενούς ΠΕΣ από την ιντερφερόνη έναντι του καρκινωματώδους/παρανεοπλασματικού φαινομένου. Δεν σημειώθηκαν περαιτέρω επεισόδια επιληπτικών κρίσεων κατά τη διάρκεια της νοσηλείας, η οποία επιβεβαιώθηκε με συνεχή ηλεκτροεγκεφαλογραφία (EEG) που ήταν αρνητική για την ημικρανία. Κατά την επανεξέταση στις 5 Απριλίου, η ESR ήταν 37 και η CRP ήταν 7.14. Η καταγραφή του EEG δεν έδειξε στοιχεία ημικρανίας. 3 ημέρες αργότερα, πραγματοποιήθηκε επαναληπτική μαγνητική τομογραφία, η οποία έδειξε βελτίωση των χαρακτηριστικών απεικόνισης που υποδήλωναν περισσότερο την ΠΕΣ. Δεν επαναλήφθηκε η ανοσοτροποποιητική θεραπεία μετά τη διάγνωση της ΠΕΣ. Η προηγούμενη σημειωμένη πολυκεντρική ενίσχυση της εικόνας κυρίως του φλοιού και στα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια, κυρίως στις διμερείς παρατεταμένες θέσεις, δεν ενισχύθηκε πλέον. Οι επικαλυπτόμενες υπερεντάσεις T2 και T2 FLAIR που αφορούσαν κυρίως την λευκή ουσία και μέρος του φλοιού σε αυτές τις περιοχές βελτιώθηκαν ελάχιστα. Ωστόσο, υπήρχε νέο σήμα T2 FLAIR στις αύλακες διάχυτα στις διμερείς κυρτώσεις του εγκεφάλου κυρίως δίπλα στις περιοχές υπερεντάσεων T2 FLAIR που πιθανόν σχετίζονταν με την αγγειακή αιμοδυναμική της ΠΕΣ ίσως με διαρροή πρωτεΐνης, Fig.