Ένα 15χρονο αγόρι παρουσιάστηκε στο τμήμα μας με ιστορικό πυρετού 5 ημερών (37,8-38,6 °C) και πόνους στο στήθος. Το αγόρι είχε ιστορικό εκτεταμένης ελκώδους κολίτιδας, για την οποία η μεσαλαμίνη ήταν αποτελεσματική για την επίτευξη ύφεσης χωρίς ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Δύο εβδομάδες πριν από την παρουσίαση, είχε 7-8 αιματηρά κόπρανα την ημέρα μετά την κατανάλωση παγωτού, οπότε λάμβανε μεσαλαμίνη (3 g/d) ως θεραπεία συντήρησης για ένα χρόνο. Δεδομένης μιας πιθανής γαστρεντερικής λοίμωξης, προστέθηκε η κεφξίμη (0,2 g/d). Τα διάρροια και τα αιματηρά κόπρανα του βελτιώθηκαν γρήγορα από 7-8 φορές την ημέρα σε δύο φορές την ημέρα, γεγονός που επιβεβαίωσε τη διάγνωση της λοίμωξης. Ωστόσο, χωρίς αλλαγές στα αντιβιοτικά, ανέπτυξε μέτριο πυρετό, προοδευτικό πλευριτικό θωρακικό άλγος και δύσπνοια μετά από δραστηριότητα. Ο ασθενής δεν είχε λάβει κανένα εμβόλιο για την ασθένεια του κοροναϊού του 2019. Δεν υπήρχε προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό καρδιακών ανωμαλιών ή δυσλειτουργιών. Κατά την εισαγωγή, οι ζωτικές ενδείξεις του ασθενούς ήταν σταθερές και η γενική εξέταση ήταν φυσιολογική. Ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα 12-καναλιών (ΕΚΓ) έδειξε ταχυκαρδία του κόλπου 102 bpm χωρίς άλλες ανωμαλίες. Οι εργαστηριακές εξετάσεις αποκάλυψαν αυξημένους καρδιακούς βιοδείκτες [καρδιακή τροπονίνη Ι (cTnI) 1,27 ng/mL, Ν-τερμαλική (NT) προ-ορμόνη εγκεφαλική νατριουρεπτική πεπτίδη (BNP) 303 pg/mL], και αντιδρώντες οξείας φάσης [υψηλής ευαισθησίας C-ρευστοειδής πρωτεΐνη (hsCRP) 64,7 mg/L και ταχύτητα καθίζησης ερυθροκυττάρων (ESR) 67 mm/h]. Άλλα καρδιακά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένης της αφυδρογονάσης του γαλακτικού οξέος 121 U/L και της ισοενζύμου κρεατίνης κινάσης MB (CKMB) 0,8 μg/L, ήταν φυσιολογικά. Ο πλήρης αριθμός των κυττάρων ήταν περίπου φυσιολογικός, εκτός από ελαφρά λευκοκυττάρωση και αναιμία (λευκά αιμοσφαίρια 10,9 × 109/L, ουδετερόφιλα 9,1 × 109/L, και αιμοσφαιρίνη 113 g/L). Το υπερηχοκαρδιογράφημα (echo) αποκάλυψε μόνο ίχνη περικαρδιακής εξίδρωσης και κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας 66%. Δεν παρατηρήθηκε υποκινησία ή κοιλιακή διαστολή. Δεδομένης της κλινικής εικόνας και της απουσίας καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου, υπήρχε υποψία για οξεία μυοκαρδίτιδα και αρχικά θεωρήθηκε ότι η αιτιολογία ήταν μια λοίμωξη. Θεραπεύτηκε με τριμεταζιδίνη και συμπληρώματα καλίου και μαγνησίου. Η κλινική κατάσταση του βελτιώθηκε σταδιακά, με την cTnI να μειώνεται σε 0,84 ng/mL τις επόμενες 5 ημέρες. Πραγματοποιήθηκε μαγνητική τομογραφία καρδιάς (CMR). Η χαρτογράφηση T1 έδειξε διάχυτες, ελαφρώς αυξημένες τιμές T1 (Σχήμα) που συνάδουν με πιθανή μυοκαρδίτιδα[]. Για να προσδιοριστεί η αιτία της βλάβης των μυοκυττάρων, εξετάστηκαν τα κόπρανα, οι καλλιέργειες αίματος και εκτενής ορολογική εξέταση για κυτταρομεγαλοϊό, ιό Κοξάκι και ιό Έπσταϊν-Μπαρ, τα οποία ήταν αρνητικά. Η ενδοσκοπική αξιολόγηση του παχέος εντέρου με βιοψίες αποκάλυψε ενεργό ελκώδη κολίτιδα (βαθμολογία 3 κατά Mayo) που αφορούσε το παχύ έντερο από την ηπατική κάμψη έως το τέλος (Εικόνα), αν και η ασθενής δεν περιέγραψε καμία επιδείνωση των γαστρεντερικών συμπτωμάτων.