Ένας 75χρονος λευκός άνδρας με ιστορικό ρευματοειδούς αρθρίτιδας και συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας παρουσιάστηκε με ένα υποτροπιάζων υποδόριο απόστημα κοιλιακού τοιχώματος με περιστασιακή, αυθόρμητη παροχέτευση πύου. Είχε υποβληθεί σε λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή για οξεία χολολιθίαση 3 χρόνια πριν. Η φυσική εξέταση αποκάλυψε περιπεριτοναϊκή ερυθρότητα και ευαισθησία με παροχέτευση του πύου μέσω του δέρματος. Οι εργαστηριακές εξετάσεις αποκάλυψαν λευκοκύτταρα 13.900 ανά κυβικό χιλιοστό. Μια αξονική τομογραφία (CT) έδειξε μια κοιλότητα στο περιπεριτοναϊκό κοιλιακό τοίχωμα με περιφερειακή ενίσχυση από αντίθεση, δίπλα σε ένα ασβεστοποιημένο ξένο σώμα μεταξύ των περιτονιών του ορθού μυός (Εικ., βέλος). Διεξήχθη διερεύνηση του τραύματος υπό γενική αναισθησία με παροχέτευση της κοιλότητας, εξαγωγή του ξένου σώματος και κλείσιμο του πρόσθιου ορθού φύλλου πάνω σε έναν καθετήρα παροχέτευσης. Κατά την παθολογική εξέταση, το ξένο σώμα αποδείχθηκε ότι ήταν χολόλιθος. Χάθηκε στην περιοχή του περιπεριτοναϊκού πόρου κατά τη διάρκεια της διαδικασίας στην οποία συνέβη διάτρηση της χοληδόχου κύστης. Βρέθηκαν βακτήρια «E. coli» σε μικροβιολογική σειρά. Η αντιβιοτική θεραπεία με συν-αμοξικιλάλη συνεχίστηκε για 14 ημέρες. Ο ασθενής πήρε εξιτήριο 9 ημέρες μετεγχειρητικά με καθαρό τραύμα και συνέχισε να επισκέπτεται την κλινική εξωτερικών ασθενών για παρακολούθηση του τραύματος για 8 εβδομάδες. Η παρακολούθηση ήταν χωρίς συμβάντα.