Ένας 54χρονος άνδρας παρουσιάστηκε με έντονο οσφυϊκό πόνο, στυτική δυσλειτουργία, ακράτεια ούρων και κοπράνων, υποαισθησία των γεννητικών και περιπρωκτικών περιοχών, και μειωμένη μυϊκή δύναμη και ευαισθησία στα κάτω άκρα. Ο ασθενής είχε κλινικό ιστορικό υπερτασικής καρδιακής νόσου, χρόνιας νεφρικής νόσου (KDIGO G3b), υπερπλαστικής αμφιβληστροειδοπάθειας, δεξιάς μεταταρσοφαλαγγικής ακρωτηριασμού λόγω διαβήτη τύπου 2, αριστερής ριζικής νεφρεκτομής λόγω καθαρτικού κυτταρικού νεφρικού αδενοκαρκινώματος σταδίου ΙΙΙ (T2bN1M0), και δεξιού νεφρικού αποστήματος. Κατά την κλινική εξέταση, παρουσίασε αμφίπλευρη αδυναμία των κάτω άκρων 4/5, αμφίπλευρη μειωμένη πατελαρική και αχίλλειο αντανακλαστικά, υποαισθησία στα δερματομερή S3-S5, κατάργηση του κρεμαστικού αντανακλαστικού, κατακράτηση ούρων, και μειωμένο τόνο του πρωκτικού σφιγκτήρα κατά την δακτυλική εξέταση. Η μαγνητική τομογραφία της σπονδυλικής στήλης (MRI) ανέφερε σπονδυλοδισκίτιδα T12 με μειωμένο ύψος και οπίσθια κοιλιακή πρόπτωση, επισκληρίδιο συλλογή με σοβαρό στένεμα του καναλιού και συμπίεση του κώνου του μυελού, καθώς και αριστερή παρασαγιονική επισκληρίδιο και οπισθοκορυφή συλλογή. Ο ασθενής εισήχθη για διαδερμική παροχέτευση του αριστερού παρασπονδυλικού αποστήματος, το οποίο απομονώθηκε με παν-ευαισθησία στα στελέχη του Staphylococcus aureus. Παρά τη λήψη πλήρους ενδοφλέβιου αντιβιοτικού σχήματος, κλινική επιδείνωση, πυρετός και αυξημένη C-αντιδραστική πρωτεΐνη συνέβησαν. Μια νέα μαγνητική τομογραφία και υπολογιστική τομογραφία με εκπομπή ποζιτρονίων (CT) ανέφερε την επιμονή της σπονδυλοδισκίτιδας T12 με εξάπλωση σε μαλακούς ιστούς και σπονδυλικά σώματα T11-L1, καταστροφή και των δύο σπονδύλων, ενδοκανάλιου επέκτασης των παρασπονδυλικών συλλογών με σπονδυλική στένωση, και μετατόπιση του σπονδυλικού σωλήνα. Συλλογές εντοπίστηκαν και στους δύο μύες του ισχίου και στο αριστερό διαφραγματικό άκρο. Αποφασίστηκε χειρουργική θεραπεία· έγινε κορπεκτομή και εργαλειοποίηση με επεκτάσιμη κλωβό συμπληρωμένη από πλάκες πλευρικής και διχοτομικής βίδας μέσω ελάχιστα επεμβατικής πλευρικής προσέγγισης. Παρατηρήθηκε κλινική και ακτινολογική βελτίωση κατά τις επόμενες δύο εβδομάδες. Ωστόσο, στην μαγνητική τομογραφία ελέγχου, μετά από δύο εβδομάδες, παρατηρήθηκε δεξιό μεταπλευρικό πλευρικό απόστημα. Μια ενισχυμένη τομογραφία θώρακα έδειξε δεξιό πλευρικό εξίδρωμα με περιεχόμενο αερίου. Λόγω της εγγύτητας του απόστημα με το νευροχειρουργικό σημείο, έγινε μια τομογραφία/σπινθηρογραφία 99mTc-UBI 29-41 SPECT/CT για να αποκλειστεί η μόλυνση του εργαλείου. Η μελέτη ανέφερε μόλυνση της σπονδυλικής στήλης στο Τ11-L1 που δεν έθεσε σε κίνδυνο το νευροχειρουργικό σημείο. Έγινε θωρακοκέντηση, βιντεο-υποβοηθούμενη θωρακοσκοπική χειρουργική και χειρουργικός παροχέτευση, συν ένα αντιβιοτικό υψηλής δραστικότητας. Μετά την ολοκλήρωση της αντιβιοτικής θεραπείας και την ευνοϊκή κλινική εξέλιξη για δύο εβδομάδες, ο ασθενής έλαβε εξιτήριο. Ένας εξωτερικός σύμβουλος παρακολούθησε τον ασθενή και δεν παρουσιάστηκε υποτροπή της κατάστασης.