Μια 52χρονη γυναίκα εισήχθη στο τμήμα επειγόντων περιστατικών με πυρετό, πονόλαιμο, οξύ σοβαρό πόνο στον δεξιό ώμο με αίσθημα καύσου, ερυθρότητα και οίδημα. Είχε ιστορικό υπέρτασης, υπερλιπιδαιμίας, λιθίασης των νεφρών και υδρονεφρόσεως, για τα οποία της συνταγογραφούνταν καθημερινά λεβαμλοδιπίνη και ατορβαστατίνη. Δεν διαπιστώθηκε ότι είχε κάποιον κοινό παράγοντα κινδύνου για σηπτική αρθρίτιδα, όπως ανοσοκαταστολή, διαβήτη, πρόσφατο τραύμα ή χειρουργική επέμβαση. Πριν από έξι χρόνια, ένιωθε χρόνιο πόνο στον δεξιό ώμο και περιορισμένη κίνηση χωρίς πρόκληση. Περίπου ένα μήνα πριν από το οξύ επεισόδιο, της χορηγήθηκαν ενέσεις στο δεξιό δελτοειδές μυ με τριαμκινολόνη ακετονίδη σε τοπική κλινική πέντε φορές για να ανακουφιστεί ο πόνος που είχε πρόσφατα επιδεινωθεί, μετά από το οποίο τα συμπτώματα ανακουφίστηκαν προσωρινά ενώ εμφανίστηκε πυρετός. Δύο ημέρες μετά την τελευταία δόση, η γυναίκα παρουσίασε σοβαρό πόνο στον ώμο με ελάχιστη παθητική κίνηση, αύξηση της τοπικής θερμοκρασίας του δέρματος με ερυθρότητα και πονόλαιμο. Εξετάστηκαν ακτινογραφίες του δεξιού ώμου (εικ.), όπου παρατηρήθηκε εκφυλιστική μεταβολή του δεξιού ώμου. Η θερμοκρασία του σώματος της ήταν 38,3 °C, η εξέταση αίματος έδειξε αυξημένο επίπεδο λευκοκυττάρων σε 12,70 × 109/L (κανονικό εύρος 4,0–10,0 × 109 κύτταρα/L) και ο ρυθμός καθίζησης ερυθροκυττάρων (ESR) ήταν 65 mm/h (κανονικό εύρος 0–20 mm/h) και το επίπεδο της αντιδραστικής πρωτεΐνης (CRP) αυξήθηκε σημαντικά σε 41,2 mg/dL (κανονικό εύρος < 0,8-8 mg/dL). Με βάση τα αποτελέσματα της εξέτασης αίματος και τα συμπτώματά της, διαγνώστηκε με παγωμένο ώμο που σχετίζεται με λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Αφού έλαβε αντιφλεγμονώδες παυσίπονο Celecoxib για 8 ημέρες, η κατάσταση της δεν βελτιώθηκε. Για συστηματική θεραπεία, παραπέμφθηκε στο ορθοπεδικό τμήμα. Τα αποτελέσματα της μαγνητικής τομογραφίας έδειξαν απόστημα στον ώμο (Εικ. ). Από την άρθρωση της συλλέχθηκε συνολικά 26 ml (κανονικό εύρος 0,1-2 ml) κόκκινος χονδροειδής πύργος, για ανάλυση. Συνολικά, 46.000 κύτταρα/mm3 (κανονικό εύρος 200-700 κύτταρα/mm3) λευκοκύτταρα, 97% (κανονικό εύρος < 25%) πολυμορφοπυρηνικά λευκοκύτταρα (PMN) και E. cloacae σε καλλιέργεια, ενώ η καλλιέργεια μυκήτων ήταν αρνητική. Τα αποτελέσματα του τεστ ευαισθησίας του καλλιεργούμενου παθογόνου σε αντιβιοτικά παρουσιάζονται στον Πίνακα. Με βάση αυτά τα φυσικά, κλινικά, ακτινολογικά ευρήματα και τις εργαστηριακές εξετάσεις, έγινε διάγνωση σηπτικής αρθρίτιδας και εφαρμόστηκε ένα σχέδιο χειρουργικής θεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της αρθροσκοπικής αποστράγγισης και άρδευσης. Μέσω της αρθροσκόπησης, παρατηρήθηκε υπερπλασία του αρθρικού υμένα της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης, σποραδικά αδύναμα κίτρινα σφαιρίδια και μαζική ρήξη του στροφικού πετάλου. Με βάση το αποτέλεσμα του τεστ ευαισθησίας του παθογόνου σε αντιβιοτικά (Πίνακας), χορηγήθηκε ενδοφλέβια έγχυση λεβοφλοξασίνης (300 mg, q12h) στην ασθενή από την ημέρα της χειρουργικής επέμβασης. Μετά από 5 ημέρες, ο πόνος στον ώμο της είχε μειωθεί σημαντικά και η θερμοκρασία του σώματος της είχε επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα. Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, η ασθενής έλαβε αντιβιοτικά λεβοφλοξασίνη από το στόμα (0,5 g, qd). Δυστυχώς, τα συμπτώματα συμπεριλαμβανομένης της αύξησης του πόνου, του πρηξίματος των αρθρώσεων και της αύξησης της τοπικής θερμοκρασίας του δέρματος επανεμφανίστηκαν μετά από 12 ημέρες. Η θερμοκρασία του σώματος της αυξήθηκε στους 38,1 °C, το επίπεδο των λευκοκυττάρων ήταν 11,72 × 109/L, η ESR αυξήθηκε σε 75 mm/h και το επίπεδο της CRP αυξήθηκε σε 69,1 mg/L. Ως αποτέλεσμα, 6,5 ml κόκκινος όγκος συλλέχθηκε από την άρθρωση που έδειξε 60.764 κύτταρα/mm3 λευκοκυττάρων με 96% PMN λευκοκύτταρα και αρνητικό πολιτισμό. Δεδομένου ότι η πληγή που άφησε η τελευταία της επέμβαση δεν είχε θεραπευτεί εντελώς, χορηγήθηκε ξανά ενδοφλέβια ένεση με λεβοφλοξασίνη (300 mg, q12h) αντί για χειρουργική εκτομή και άρδευση. Η κατάσταση της βελτιώθηκε σταδιακά κατά την επανεισαγωγή της στο νοσοκομείο. Μετά από 19 ημέρες, τα συμπτώματά της ανακουφίστηκαν σημαντικά, δηλαδή το επίπεδο των λευκοκυττάρων μειώθηκε σε 8.66 × 109/L, η ESR μειώθηκε σε 19 mm/h και η CRP μειώθηκε σε 3.53 mg/L. Ως συνέπεια, η ενδοφλέβια ένεση άλλαξε σε από του στόματος χορήγηση. Την 24η ημέρα της επανεισαγωγής της στο νοσοκομείο, πήρε εξιτήριο και της συνταγογραφήθηκε λεβοφλοξασίνη (0.5 g, qd) για 2 εβδομάδες. Μετά την έξοδο, η ασθενής παρακολουθήθηκε τηλεφωνικά για 2 χρόνια. Παρόλο που αρνήθηκε να υποβληθεί σε επέμβαση αποκατάστασης του περιστροφικού μανικιού, τα δεδομένα παρακολούθησης αποκάλυψαν ότι δεν είχε πλέον οίδημα στον ώμο και σοβαρό πόνο, ωστόσο, ο ήπιος πόνος και ο περιορισμός της κίνησης παρέμειναν.