Ένας 7,5 ετών, 4,7 κιλών, οικόσιτος, στειρωμένος αρσενικός γάτος της φυλής Oriental Shorthair παρουσιάστηκε στο Queen Mother Hospital for Animals για τη διερεύνηση της μικτής διάρροιας του εντέρου με μια προοδευτική 8μηνη ιστορία αιματωχεζίας, βλεννώδους διάρροιας, τενέσματος και φωνοποίησης. Η συχνότητα των κενώσεων είχε αυξηθεί από δύο έως ⩾5 φορές ημερησίως. Πριν από την έναρξη της κοιλίτιδα, η γάτα είχε ιστορικό διάρροιας του λεπτού εντέρου για 4 χρόνια, με μεγάλους όγκους υγρού κόπρανα. Προηγούμενες θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων 4 εβδομάδων αντιφλεγμονωδών από του στόματος γλυκοκορτικοειδών, μιας δόσης υποδόρια ένεση κεφοβεκίνης, πολλαπλές 2-εβδομάδων θεραπείες με από του στόματος μετρονιδαζόλη και συχνά 3-ήμερα μαθήματα από του στόματος φενβενδαζόλη που συνταγογραφείται κυρίως για τη χρόνια διαρροϊκή νόσος του λεπτού εντέρου, δεν είχε βελτιώσει τα κλινικά συμπτώματα. Θεραπευτική αγωγή περιορισμένων συστατικών Οι δίαιτες με νέα πρωτεΐνη και υδρολυμένη πρωτεΐνη δεν δοκιμάστηκαν και η γάτα έλαβε μια εμπορική πλήρης δίαιτα. Η γάτα είχε βαθμολογία κατάστασης σώματος 5/9 με φυσιολογική μυϊκή ανάπτυξη. Το υπόλοιπο της η φυσική εξέταση ήταν άσημαντη και η γάτα νοσηλεύτηκε για περαιτέρω έρευνες. Η αιματολογία και η βιοχημεία του ορού αποκάλυψαν μια ήπια ουδετεροφιλία. (13.04 × 109/l [αναφορά διαστήματος (RI) 2.5–12.5 ×109]) και υπερχοληστερολεμία (4.39 mmol/l [RI 2.2–4]). Συγκεντρώσεις κοβαλαμίνης στον ορό χωρίς προηγούμενη Η συμπλήρωση ήταν υπερφυσιολογική (>1200 ng/l [RI >200]) και η συγκέντρωση Τ4 δεν ήταν υποστηρικτική του υπερθυρεοειδισμού (31.5 nmol/l [RI 19–65]). Ιός ανοσολογικής ανεπάρκειας γάτας ο έλεγχος αντισωμάτων και αντιγόνου του ιού της λευχαιμίας της γάτας ήταν αρνητικός. Ένα περιττωματικό αυγό της γάτας από το Μακμάστερ ο μετρητής δεν εντόπισε ενδοπαράσιτα ή κοκκιδιακά ωάρια· ούτε Giardia δεν εντοπίστηκαν ούτε είδη Cryptosporidium ούτε άλλα είδη. Ένα δείγμα κοπράνων υποβλήθηκε για την αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) του Tritrichomonas foetus πριν η παραπομπή είχε επιστρέψει αρνητική. Η υπερηχογραφική εξέταση εντόπισε μια διάχυτη πάχυνση του τοιχώματος του παχέος εντέρου 4,5 mm και μια σοβαρό, εστιακό στένεμα στην απομακρυσμένη πλευρά του κατιόντος κόλου. Δεν υπήρχε κοιλιακή... λεμφαδενοπάθεια, και το υπόλοιπο του γαστρεντερικού σωλήνα ήταν άξιο προσοχής. Η γαστροδωδεκαδακτυλική και ειλεοκολική ενδοσκόπηση (Olympus GIF-XP260N) εκτελέστηκε υπό γενική αναισθησία. Το στομάχι, το δωδεκαδάκτυλο και το ειλεό ήταν εντελώς άσημνα. Το κόλον ήταν σύντομο σε μήκος (20 εκ.), εύθρυπτος και οίδημα με σοβαρή, διάχυτη εξέλκωση και αιμορραγία (). Η εστιακή στένωση ο οποίος αναγνωρίστηκε κατά τη διάρκεια της υπερηχογραφίας μέσω του κοιλώματος δεν ήταν ορατός. Γαστρικός, δωδεκαδακτυλικός και Οι βιοψίες του ειλεού ήταν ιστολογικά ασημαντές. Συλλέχθηκαν δέκα δείγματα κολονοσκοπικής βιοψίας χρησιμοποιώντας ωοειδείς λαβίδες βιοψίας με άνοιγμα 2,2 mm. Εννέα δείγματα τοποθετήθηκαν ελεύθερα σε--filelist: 10% φορμαλίνη, και ενσωματωμένη σε μπλοκ παραφίνης για ιστοπαθολογία. Μία κολονοσκοπική βιοψία δείγμα που συλλέχθηκε σε αποστειρωμένο δοχείο δειγμάτων και υγρανθέν με αποστειρωμένο 0,9% αλατούχο διάλυμα υποβλήθηκε για αερόβια και αναερόβια καλλιέργεια. Η ιστοπαθολογία ήταν σύμφωνη με πολυκεντρική, σοβαρή πυογρανουλωματική και ελκωτική κολίτιδα με πολυάριθμα μακροφάγα PAS+ και παραμόρφωση της λάμίνης propria από φλορίδια granulτικό ιστό (). Η καλλιέργεια που καταγράφηκε με βοήθεια μήτρας λέιζερ απορρόφησης/ιονισμού αποκάλυψε μέτρια ανάπτυξη E coli που ήταν ευαίσθητο στη μαμποφλοξασίνη (ελάχιστη ανασταλτική) συγκέντρωση [MIC] ⩽0.5). Η FISH διεξήχθη σε κολονοσκόπηση που είχε σταθεροποιηθεί με φορμαλίνη και ενσωματωθεί σε παραφίνη δείγματα βιοψίας με χρήση ειδικών Campy-lobacter, E coli και εμβιοβακτηριακές ανιχνεύσεις, που αποκαλύπτουν άφθονες, πολλαπλασιαζόμενες συστάδες Ε coli και λιγότερα συμπλέγματα Campylobacter jejuni και Clostridial species. Ένα πρόγραμμα διάρκειας 8 εβδομάδων με από του στόματος μαμποφλοξασίνη (4 mg/kg q24 h) συνταγογραφήθηκε με πέντε συνεχόμενες ημέρες από του στόματος φενβενδαζόλης (50 mg/kg q24h). Η γάτα μεταφέρθηκε επίσης σε θεραπευτική υδρολυμένη πρωτεϊνική διατροφή (Pro Plan Veterinary Diets HA Hypoallergenic Dry Cat Food; Purina) πάνω από 5 ημέρες. Μια μερική CR (⩽40% βελτίωση όπως αναφέρθηκε από τον ιδιοκτήτη) περιγράφηκε 2 εβδομάδες θεραπεία, που χαρακτηρίζεται από βελτιωμένη συνοχή των κοπράνων και μειωμένη συχνότητα των αιματέμεση και τενεσμός. Καθώς εφαρμόστηκαν ταυτόχρονα πολλαπλές θεραπείες, δεν είναι... δεν ήταν δυνατό να επιβεβαιωθεί οριστικά ποια θεραπεία ήταν η πιο αποτελεσματική. Πέντε μήνες αργότερα, η γάτα παραπέμφθηκε ξανά με πλήρη κλινική υποτροπή που χαρακτηριζόταν από αιματέμεση και τενεσμός, χωρίς να αναφέρεται διάρροια από το λεπτό έντερο. Αυστηρή τήρηση επιβεβαιώθηκε η συνιστώμενη δίαιτα με υδρολυμένη πρωτεΐνη· ωστόσο, οι δοκιμές με εναλλακτικές Ο ιδιοκτήτης αρνήθηκε θεραπευτικές δίαιτες. Το ιατρείο πρωτοβάθμιας περίθαλψης είχε συνταγογραφήσει 10 Ημέρες από του στόματος μετρονιδαζόλης (26,6 mg/kg q12h) ακολουθούμενες από 8 ημέρες από του στόματος σουλφασαλαζίνης (13.3 mg/kg q12h), χωρίς βελτίωση. Η αιματολογία και η βιοχημεία του ορού παρέμειναν αξιοσημείωτο. Οι συγκεντρώσεις κοβαλαμίνης ορού και ΤΤ4 ήταν 1050,0 ng/l (RI >200) και 13.9 nmol/l (RI 19–65), αντίστοιχα. Ανοσολογική δραστικότητα της παγκρεατικής λιπάσης που είναι ειδική για τις γάτες και οι συγκεντρώσεις ανοσολογικής δραστικότητας τύπου τρυψίνης ήταν αμελητέες στα 1,5 μg/l (RI 0,1–3,5) και 71.0 µg/l (RI 12.1–82), αντίστοιχα. Μια επαναληπτική μέτρηση του αριθμού των αυγών στο κόπρανο με τη μέθοδο McMaster δεν εντόπισε ενδοπαράσιτα ή κοκκιδικά ωοκύτταρα. Πραγματοποιήθηκε καταστολή για να διευκολυνθεί το πλύσιμο του παχέος εντέρου και η λήψη κοπράνων για έλεγχο με PCR του εμβρύου Τ, η οποία ήταν αρνητική. Η υπερηχογραφία του κοιλιακού τοιχώματος επιβεβαίωσε την επίμονη και διάχυτη πάχυνση του τοιχώματος του παχέος εντέρου (3.5 mm). Οι επαναλαμβανόμενες γαστρικές και ειλεϊκές ενδοσκοπικές βιοψίες ήταν ιστολογικά ασημαντές. Δουοδενοειδής Η ιστοπαθολογία ήταν σύμφωνη με ήπια, μικτή φλεγμονή. Η κολονοσκόπηση δεν εντόπισε έλκος ή αιμορραγία (). Δέκα δείγματα κολονοσκοπικής βιοψίας ελήφθησαν και υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με τρόπο πανομοιότυπο με που περιγράφεται στην αρχική έρευνα παραπάνω. Η ιστοπαθολογία ήταν σύμφωνη με μια CIE που περιέγραφε μια μέτρια λεμφοπλασματική, ουδετεροφιλική και ηωσινόφιλη κολίτιδα χωρίς ιστιοκυτταρική συνιστώσα (). Μια άφθονη ανάπτυξη ευαίσθητων στη μαμποφλοξασίνη Η Ε coli (MIC ⩽0.5) καλλιεργήθηκε από δείγμα κολονοσκοπικής βιοψίας, με πρότυπο ευαισθησίας πανομοιότυπο με αυτό της αρχικής διάγνωσης. Το FISH επαναλήφθηκε σε μια τρόπο ίδιο με αυτόν της αρχικής έρευνας, με πρόσθετες Ειδικές ανιχνευτές ειδών σαλμονέλας. Ατομικές και εντοπισμένες συστάδες E coli, Salmonella και Clostridial εντοπίστηκαν είδη εντός του ιστού. Δεν εντοπίστηκαν είδη Campylobacter Εντοπίστηκε. Προτάθηκε η χορήγηση από του στόματος μαμποφλοξασίνης (4 mg/kg q24h), η οποία όμως διακόπηκε μετά από 2 εβδομάδες λόγω έλλειψης κλινικής βελτίωσης. Έγινε δείκτης μικροβιολογικής δυσλειτουργίας της γάτας IDEXX σε ένα δείγμα κοπράνων, το οποίο ήταν ασυμβίβαστη με μια μετατόπιση στη συνολική εντερική μικροχλωρίδα (δείκτης δυσβιοτικών −2,5 log DNA [RI <0]). Ως εκ τούτου, επιπρόσθετη εμπειρική θεραπεία, κυρίως με δίαιτα, ήταν αρχικά είχε προτεραιότητα έναντι της μεταμόσχευσης μικροβιώματος κοπράνων.