Ένας 46χρονος Άραβας άνδρας παρουσιάστηκε με πόνο στο πέος και στυτική δυσλειτουργία για 6 μήνες. Οκτώ μήνες νωρίτερα, είχε υποβληθεί σε κοιλιο-περινεϊκή εκτομή για ένα μέτρια διαφοροποιημένο αδενοκαρκίνωμα του ορθού. Πριν από τη χειρουργική επέμβαση, του είχε χορηγηθεί νεο-αδυνάτουχο ραδιο-χημειοθεραπεία. Η παθολογική εξέταση του εκτομήσματος του αποκάλυψε έναν όγκο τύπου ypT3N0 (American Joint Committee on Cancer (AJCC) 2009), με αρνητικά περιθώρια και πολύ κακή θεραπευτική απόκριση (περίπου 5%). Δεν υπήρχε αστάθεια του όγκου, καθώς τα καρκινικά κύτταρα ήταν θετικά για MLH1 (mutL homolog 1), MSH2 (mutS homolog 2), MSH6 (mutS homolog 6) και PMS2 (PostMeiotic segregation increased 2) κατά την ανοσοϊστοχημική αξιολόγηση. Στη διεπιστημονική σύσκεψη (MDM), αποφασίστηκε για τον ασθενή η χορήγηση χημειοθεραπείας επικουρικής αγωγής, με έξι κύκλους του σχήματος XELOX (καπεσιταβίνη συν οξιπλατίνη). Οκτώ μήνες αργότερα, πριν από το τέλος της χημειοθεραπείας επικουρικής αγωγής, ο ασθενής παρουσίασε επώδυνη σκλήρυνση που εντοπίστηκε στη δεξιά πλευρική πλευρά της ρίζας του πέους. Η μαγνητική τομογραφία (MRI) έδειξε εισβολή του όγκου στα δεξιά σπερματοφόρα σωμάτια, στον βολβό του πέους και στους γειτονικούς μαλακούς ιστούς του περινέου (Εικ. ). Πραγματοποιήθηκε βιοψία των σπερματοφόρων σωμάτων και η ιστολογική εξέταση σε χρώσεις με αιματοξίνη-εωσίνη-σαφράν (HES) έδειξε εισβολή των όγκων στις δομές του πέους. Τα καρκινικά κύτταρα είχαν εωσινόφιλο κυτταρόπλασμα με ωοειδή πυρήνα και ακανόνιστα περιγράμματα (Εικ. ). Κατά την ανοσοϊστοχημεία, τα καρκινικά κύτταρα ήταν θετικά για CK20 (κυτοκερατίνη 20) και CDX2 (καυταξικός ογκογονικός παράγοντας 2) (Εικ. α, β), αρνητικά για CK7 (κυτοκερατίνη 7) και PSA (προστατικό ειδικό αντιγόνο) (Εικ. ). Διαγνώστηκε μεταστατική νόσος του πέους από ορθοκολικό αδενοκαρκίνωμα. Επί του παρόντος, ο ασθενής εξακολουθεί να λαμβάνει τη χημειοθεραπεία επικουρικής αγωγής (σχήμα XELOX).