Ένας 55χρονος Αφρικανός άνδρας παρουσιάστηκε στην Ορθοπεδική κλινική του Νοσοκομείου Hamad (το μεγαλύτερο τριτοβάθμιο ίδρυμα στη Ντόχα του Κατάρ) με κύριο παράπονο τον πόνο στον αυχένα που υπήρχε εδώ και 5 μήνες και την αδυναμία του δεξιού ποδιού τις τελευταίες 2 εβδομάδες. Το ιστορικό αποκάλυψε ότι ο πόνος στον αυχένα επιδεινώθηκε με οποιαδήποτε δραστηριότητα που απαιτούσε κάμψη του αυχένα και σχετιζόταν με πόνο και μούδιασμα που ακτινοβολούσε στο δεξί χέρι μέχρι τον δείκτη και το μεσαίο δάχτυλο. Οι λειτουργίες του εντέρου και της ουροδόχου κύστης ήταν φυσιολογικές και δεν υπήρχαν συμπτώματα μυελοπάθειας. Δύο εβδομάδες πριν από την παρουσίαση αυτή, ο ασθενής είχε αναπτύξει πόνο στο κάτω άκρο, μούδιασμα και αδυναμία του δεξιού ποδιού, χωρίς συμπτώματα πόνου στην πλάτη. Το γενικό ιατρικό ιστορικό του περιελάμβανε υπέρταση που διαγνώστηκε στην ηλικία των 50 ετών και αντιμετωπίστηκε με φαρμακευτική αγωγή. Ο ασθενής δεν ήταν καπνιστής και δεν υπήρχαν άλλες σημαντικές ασθένειες στο γενικό ιατρικό ιστορικό του. Δεν υπήρχε σχετικό ιστορικό προηγούμενων χειρουργικών επεμβάσεων ή οικογενειακό ιστορικό. Μετά από κλινική νευροεξέταση, και τα δύο άνω άκρα είχαν φυσιολογικό τόνο και η ισχύς στο δεξιό άνω άκρο ήταν βαθμού 3/5 του Συμβουλίου Ιατρικής Έρευνας (MRC) [] για μυοτόμους C7. Υπήρχε υποκειμενική μειωμένη αίσθηση πόνου και ελαφρού αγγίγματος για τους δεξιούς και αριστερούς δερματοτόμους C6 και C7, αυξημένη δεξιά υπερφλεξία C7, θετικό τεστ Spurling, αρνητικό σημάδι Lhermitte και αρνητικό τεστ απαγωγής ώμου. Η νευρολογική εξέταση των κάτω άκρων έδειξε ότι η ασθενής είχε φυσιολογικό τόνο και βάδιζε με ψηλό βήμα στο δεξί πόδι. Στη δεξιά πλευρά, η δύναμη της ορθής dorsiflexion ήταν 2/5, η δύναμη του extensor hallucis longus ήταν 2/5 και η δύναμη της πελματικής κάμψης ήταν 5/5. Η δύναμη των άλλων μυϊκών ομάδων και των δύο κάτω άκρων ήταν φυσιολογική. Το αντανακλαστικό του αστραγάλου ήταν φυσιολογικό αμφίπλευρα και το αντανακλαστικό του δεξιού γόνατος ήταν 3+. Το τεστ του Babinski ήταν θετικό στη δεξιά πλευρά αλλά αρνητικό στην αριστερή πλευρά. Η αίσθηση του πόνου και του ελαφρού αγγίγματος μειώθηκε στα δερματομερή L4 και L5 της δεξιάς πλευράς και το τεστ ανύψωσης του ίσιου ποδιού ήταν αρνητικό. Έγινε νευροαπεικόνιση. Η ακτινογραφία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης έδειξε πολλαπλούς σπονδυλικούς οστεοφύτες καθώς και εκφυλισμό του δίσκου, κυρίως στα επίπεδα C5-C6 και C6-C7, με κυφωτική παραμόρφωση () και σταθερούς αυχενικούς σπονδύλους (). Η αξονική τομογραφία δεν έδειξε ασβεστοποιημένο οπίσθιο επιμήκη σύνδεσμο (). Η μαγνητική τομογραφία (MRI) του Τ2 έδειξε σημαντική κήλη του δίσκου που εισχωρεί στον σπονδυλικό σωλήνα κυρίως στα επίπεδα C5-C6 και C6-C7, χωρίς αλλαγές στο σήμα του νωτιαίου μυελού (). Η μαγνητική τομογραφία της οσφυϊκής και θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης αποκάλυψε ήπια εκφύλιση του δίσκου στα επίπεδα L3-L4 και L4-L5 (), χωρίς σημαντική κήλη του δίσκου ή συμπίεση των ριζών των νεύρων, η οποία φαινόταν να είναι ασυμβίβαστη με το βαθμό της κλινικής παρουσίασης της ΦΔ. Η απόφαση ήταν να γίνει εκτομή και σύντηξη του πρόσθιου τμήματος του αυχένα (ACDF) στα σημεία C5-6 και C6-7. Τέσσερις ημέρες μετά την αρχική παρουσίαση στην κλινική μας, η επέμβαση έγινε από έμπειρο σύμβουλο χειρουργό σπονδυλικής στήλης υπό γενική αναισθησία. Η επέμβαση περιλάμβανε πρόσθια προσέγγιση του αυχένα από τη δεξιά πλευρά, εκτομή δίσκων στα σημεία C5-6 και C6-7 και σύντηξη των σπονδύλων με χρήση αυτοδύναμων τρημάτων οστού, καθώς και τοποθέτηση παροχετεύσεως του τραύματος που διατηρήθηκε για 24 ώρες. Δεν υπήρξαν ενδοεγχειρητικές ή μετεγχειρητικές επιπλοκές και δύο ημέρες μετά την επέμβαση, ο ασθενής είχε πλήρη και δραματική αποκατάσταση της πτώσης του δεξιού ποδιού του. Απελευθερώθηκε την τρίτη μετεγχειρητική ημέρα. Η μετεγχειρητική πορεία ήταν ομαλή και η μετεγχειρητική ακτινογραφία ήταν ικανοποιητική (). Ο ασθενής παρακολουθήθηκε για ένα χρόνο. Επανήλθε με ικανοποίηση στις συνήθεις καθημερινές του δραστηριότητες.