Ένας 54χρονος Ιάπωνας παρουσιάστηκε στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο μας με ιστορικό οσφυαλγίας τριών μηνών. Είχε ύψος 167 εκατοστά και ζύγιζε 58 κιλά. Του είχε χορηγηθεί αναλγητικό πριν από την επίσκεψή του, αλλά η οσφυαλγία του παρέμεινε. Η φυσική εξέταση του έδειξε πόνο και ευαισθησία στο τρίτο οσφυϊκό σπόνδυλο, αλλά δεν υπήρχαν αισθητηριακές ή κινητικές διαταραχές στα κάτω άκρα του. Η βιοχημεία του αίματος δεν έδειξε ανωμαλίες και το ιατρικό ιστορικό του δεν ήταν συμβουλευτικό. Μια απλή ακτινογραφία αποκάλυψε το σχηματισμό ενός σπονδυλικού εξογκώματος ή στένωσης του μεσοσπονδύλιου δίσκου μεταξύ των σπονδύλων και κανένα προφανές πρόβλημα δεν ήταν εμφανές. Η μαγνητική τομογραφία (MRI) της σπονδυλικής αψίδας και της ραχιαίας διαδικασίας του Λ3 αποκάλυψε υψηλή ένταση στην απεικόνιση με βάρη T1 και T2 (Εικόνα Α, Β, Γ), και ήταν μειωμένη στην απεικόνιση με βάση την καταστολή του λίπους (Εικόνα Δ) και δεν έδειξε ενίσχυση στην απεικόνιση με βάση την αντίθεση με το γαδολίνιο (Gd) (Εικόνα Ε). Η τομογραφία (CT) αποκάλυψε μια οστεολυτική αλλαγή συνοδευόμενη από οριακή οστεοσκλήρυνση στην τρίτη οσφυϊκή σπονδυλική αψίδα και ραχιαία διαδικασία, καθώς και ένα λεπτό και διογκωμένο οστέινο φλοιό (Εικόνα). Οι μονάδες Hounsfield (HU) της CT για την περιοχή στην οποία παρατηρήθηκε η οστεολυτική αλλαγή ήταν −87HU, τιμή που προσεγγίζει εκείνη του λιπώδους ιστού, και παρατηρήθηκαν περιοχές οστεοποίησης ή ασβεστοποίησης. Βάσει των παραπάνω ευρημάτων, αν και υποπτευόμασταν επώδυνο λιπόμα στο τρίτο οσφυϊκό σπόνδυλο και στο τμήμα της σπονδυλικής στήλης, αποφασίσαμε να κάνουμε βιοψία για να επιβεβαιώσουμε τη διάγνωση. Δεδομένου ότι υπήρχε υποψία καλοήθους όγκου, σχεδιάσαμε να κάνουμε εκτομή του όγκου και να γεμίσουμε το κενό με τεχνητό οστό. Η επέμβαση έγινε υπό γενική αναισθησία. Εκτέθηκε η τρίτη οσφυϊκή σπονδυλική αψίδα και όταν ανοίχτηκε μια περιοχή περίπου 1 εκ. × 1 εκ. στην εξωτερική πλάκα της δεξιάς σπονδυλικής αψίδας, παρατηρήθηκε μια κίτρινη ογκώδης βλάβη με χρώμα και ελαστικότητα μακροσκοπικά παρόμοια με εκείνα του συνηθισμένου λιπώδους ιστού. Η ογκώδης βλάβη απομακρύνθηκε όσο το δυνατόν περισσότερο με απόξεση, χρησιμοποιήθηκε πάστα πλήρωσης οστών από υδροξυαπατίτη (BIOPEX®; HOYA Corporation, Τόκιο, Ιαπωνία) για να γεμίσει το κενό και αντικαταστάθηκε η εξωτερική πλάκα της σπονδυλικής αψίδας. Τα ενδοεγχειρητικά παθολογικά ευρήματα περιλάμβαναν υπερπλασία λιπώδους ιστού και αιμοφόρων αγγείων, μικρή ποσότητα οστεώδους ιστού και λιπώδη κύτταρα διαφόρων μεγεθών. Διαγνώστηκε επομένως ενδοοστέο λιπόμα (εικόνα). Ο πόνος στην πλάτη του βελτιώθηκε αμέσως μετά την επέμβαση και δεν παρατηρήθηκε επανεμφάνιση του όγκου σε αξονική τομογραφία μετά από τρία χρόνια μετεγχειρητικά (Σχήμα).