Ο ασθενής ήταν λευκός, ηλικίας 55 ετών, πρώην καπνιστής, με ιστορικό υπέρτασης (συνεχώς λαμβανόμενη αγωγή με εναλαπρίλη 10 mg), αδένωμα υπόφυσης και εμβοές, αλλά χωρίς απώλεια ακοής. Είχε μια περίπλοκη ιστορία μιας ΠΧΚ που ξεκίνησε μετά από μια ολική αρθροπλαστική του αριστερού ώμου τον Οκτώβριο του 2019 λόγω οστεοαρθρίτιδας ως εξής. Η πρώτη επανεπέμβαση έγινε 2 μήνες μετά την πρωτοβάθμια επέμβαση, λόγω ρήξης του υποπλάτιου τένοντα. Έγινε απομάκρυνση, άρδευση και αντικατάσταση των αρθρωτών εξαρτημάτων. Οι καλλιέργειες έδειξαν ανάπτυξη του C. acnes σε 2/5 ενδοεγχειρητικά δείγματα ιστού, ευαίσθητα σε βενζυλοπενικιλλίνη και κλινδαμυκίνη, και ξεκίνησε θεραπεία με από του στόματος αμοξικιλλίνη 1 g τρεις φορές την ημέρα για 3 μήνες. Λόγω του επίμονου πόνου στον ώμο και της μειωμένης κινητικότητας, ο ασθενής υποβλήθηκε σε αναθεώρηση της επέμβασης σε δύο στάδια 7 μήνες μετά τη δεύτερη επέμβαση. Στην πρώτη συνεδρία της διαδικασίας δύο σταδίων, αφαιρέθηκαν οι προσθετικές συσκευές και εφαρμόστηκε ένα διαχωριστικό που είχε επικαλυφθεί με γεμσιταμπίνη που περιείχε οστεοσύνθεση, οστεοσύνθεση που περιείχε τόσο γεμσιταμπίνη όσο και κλινδαμυκίνη, και μια σφουγγαρίστρα που είχε εμποτιστεί με γεμσιταμπίνη. Οι ενδοεγχειρητικές καλλιέργειες έδειξαν ακόμα ανάπτυξη του C. acnes με το ίδιο πρότυπο ευαισθησίας στα αντιβιοτικά σε 4/7 δείγματα, και ο ασθενής έλαβε από του στόματος κλινδαμυκίνη 300 mg τρεις φορές την ημέρα για 3 μήνες. Μετά από ένα διάστημα τεσσάρων εβδομάδων χωρίς αντιβιοτικά, η εμφύτευση μιας ολικής αρθροπλαστικής στον ώμο σε δεύτερη συνεδρία της διαδικασίας δύο σταδίων έγινε τον Οκτώβριο του 2020. Κατά τη διάρκεια αυτής της χειρουργικής επέμβασης χρησιμοποιήθηκε οστεοσύνθεση που περιείχε τόσο γεμσιταμπίνη όσο και βανκομυκίνη. Ωστόσο, οι ενδοεγχειρητικές καλλιέργειες εμφάνισαν ξανά ανάπτυξη του C. acnes, σε 1/6 δείγματα, και ξεκίνησε άλλη μια θεραπεία με από του στόματος αμοξικιλίνη 300 mg τρεις φορές την ημέρα για 3 μήνες. Λόγω μιας μη βιώσιμης κατάστασης πόνου, μια πέμπτη επέμβαση σύμφωνα με τη διαδικασία DAIR (Debridement, Antibiotics, and Implant Retention) έγινε τον Σεπτέμβριο του 2021. Αυτή τη φορά, οι ενδοεγχειρητικές καλλιέργειες εμφάνισαν ανάπτυξη τόσο του C. acnes (1/6 δείγματα) όσο και δύο στελεχών του S. epidermidis (και τα δύο 2/6). Κανένα από τα στελέχη του S. epidermidis δεν ήταν ευαίσθητο στην κλινδαμυκίνη ή στην βανκομυκίνη, αλλά και τα δύο στελέχη, όπως και το C. acnes, ήταν ευαίσθητα στη βανκομυκίνη. Για να καταστεί δυνατή η θεραπεία σε εξωτερικούς ασθενείς, ξεκίνησε η ενδοφλέβια χορήγηση dalbavancin (1000 mg αρχική δόση ακολουθούμενη από τρεις εβδομαδιαίες δόσεις των 500 mg). Δεν έγινε έλεγχος της θεραπευτικής αγωγής, καθώς δεν ήταν διαθέσιμος. Μετά από μια επίσκεψη παρακολούθησης τέσσερις εβδομάδες αργότερα, μετά από τέσσερις δόσεις dalbavancin σε μια αθροιστική δόση 2500 mg, ο ασθενής ανέφερε ότι από την πρώτη δόση του dalbavancin είχε παρατηρήσει μια σταδιακή μείωση της ικανότητάς του να ακούει. Αρνήθηκε προηγούμενα προβλήματα ακοής, αλλά αυτό δεν μπορούσε να επαληθευτεί αντικειμενικά λόγω έλλειψης προηγούμενης ακοομετρίας. Η ακοομετρία έδειξε απώλεια ακοής τύπου νευροαισθητήριου με μέση τιμή καθαρών τόνων 49 dB στο δεξί αυτί και 41 dB στο αριστερό αυτί (α). Η μέση τιμή καθαρών τόνων υπολογίστηκε ως η μέση τιμή για τις συχνότητες 0,5, 1, 2 και 4 kHz. Σύμφωνα με την ταξινόμηση από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) το 2008 για την απώλεια ακοής, μια μέση τιμή καθαρών τόνων < 20 dB θεωρείται φυσιολογική ακοή, μέση τιμή καθαρών τόνων 20 < 35 dB θεωρείται ήπια απώλεια ακοής και μέση τιμή καθαρών τόνων 35 < 49 dB θεωρείται μέτρια απώλεια ακοής, σε μια κλίμακα οκτώ βαθμών (). Στο φάσμα υψηλότερης συχνότητας θα βρεθούν υψηλές φωνές και σύμφωνες όπως «τ», «χ», «σ» και «φ», οι οποίες μπορεί να είναι δύσκολο να διακριθούν για άτομα με μειωμένη ακρόαση των υψηλών τόνων. Το dalbavancin διακόπηκε αμέσως και τα συνοδά φάρμακα του ασθενούς (αμλοδιπίνη, τεστοστερόνη, βρωμοκρυπτίνη και οξυκωδόνη) επανεξετάστηκαν για αλληλεπιδράσεις και δυναμικό ωτοτοξικότητας, κανένα από τα οποία δεν διαπιστώθηκε (). Άλλες δύο μήνες αντιβιοτικών (αμοξικιλλίνη 1 g τ.ι.δ.) συνταγογραφήθηκαν για την PJI. Τα ακουστικά διαγράμματα παρακολούθησης έδειξαν ανεπίλυτη απώλεια ακοής, με μέση τιμή καθαρών τόνων 41 dB στο δεξί αυτί και 30 dB στο αριστερό αυτί (β), και ο ασθενής έλαβε ακουστικά βοηθήματα. Δύο μήνες μετά τη διακοπή των αντιβιοτικών, ο πόνος στον ώμο του ασθενούς είχε μειωθεί σε σχέση με την κατάσταση πριν από την πέμπτη επέμβαση.