Μια 63χρονη γυναίκα με δύο εγκυμοσύνες -και τις δύο με φυσιολογικό τοκετό- και εμμηνόπαυση σε ηλικία 50 ετών, παραπέμφθηκε στο νοσοκομείο Hafte Tir (Τεχεράνη, Ιράν) στις 20 Αυγούστου 2021 λόγω ενός 6μηνου ιστορικού κοιλιακού πόνου και κολπικής αιμόρροιας. Δεν υπήρχε συγκεκριμένη ασθένεια στην οικογένεια ή στο προσωπικό ιστορικό. Η ασθενής αξιολογήθηκε με διακοιλιακή υπερηχογραφία της μήτρας και των ωοθηκών, η οποία έδειξε μάζα 55 × 29 mm2 στην ενδομητριακή κοιλότητα που ήταν υπέρ της ύπαρξης ινομυώματος της μήτρας. Η εργαστηριακή εξέταση των κυτταρικών αιμοσφαιρίων (WBC: 4.5 103/μL, Hb: 11 g/dL, Plt: 250 103/mm3 και άλλες βασικές εξετάσεις που σχετίζονται με το ήπαρ (AST: 15 U/L, ALT: 19 U/L, ALP: 115 IU/L, ολικό διυδροξυλαμίδιο: 1.08 mg/dL και νεφρού (ουρία: 36 mg/dL, κρεατινίνη: 0.6 mg/dL) αναφέρθηκαν. Η υστερεκτομή έγινε λόγω σοβαρής αιμορραγίας. Παρατηρήθηκε πολυποειδής ογκώδης βλάβη 7,5 εκ. στην μεταεγχειρητική παθολογική εξέταση, η οποία καταλάμβανε την ενδομήτρια κοιλότητα. Η μικροσκοπική εξέταση έδειξε μια μυκητώδη μάζα που αποτελούνταν από υπερκυτταρικό στρώμα ενδομητρίου, καλυμμένο από ένα μόνο στρώμα πεπλατυσμένων κυττάρων που σχημάτιζαν μεγάλο αριθμό πολυποειδών προεξοχών. Το στρώμα ήταν ήπια υπερκυτταρικό με συμπύκνωση γύρω από το επιφανειακό επιθήλιο. Παρατηρήθηκαν επίσης περιοχές οίδημα του στρώματος. Παρατηρήθηκε ήπιος πυρηνικός πλειομορφισμός των στροφημάτων. Οι μιτωτικοί αριθμοί υπολογίστηκαν σε 4-5/10 hpf. Δεν διαπιστώθηκε εισβολή του στρώματος (Εικόνα). Πραγματοποιήθηκε ανοσοϊστοχημική χρώση για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Η μελέτη IHC ήταν θετική για τα Panck, SMA, CD10, Desmin, ER, PR, και P53 και αρνητική για WT1 (Εικόνα). Σύμφωνα με αυτά τα ευρήματα, η διάγνωση ήταν συμβατή με το αδενοσάρκωμα του ενδομητρίου τύπου Mullerian, χωρίς εισβολή του στρώματος του μυομήτριου και θετική χρώση ki76 σε περίπου 10% των νεοπλασματικών συστατικών του στρώματος. Ένα μήνα μετά την επέμβαση TAHBSO, έγινε υπολογιστική τομογραφία (CT scan) του θώρακα, της κοιλιάς και της πυέλου με και χωρίς ένεση αντίθεσης. Παρατηρήθηκε μαλακός ιστός στη γυναικολογική περιχειρίδα στην κοιλιακή και πυελική τομογραφία (εικόνα). Όσον αφορά το μη λειτουργικό υπόλειμμα, η ασθενής υποβλήθηκε σε τέσσερις κύκλους επικουρικής χημειοθεραπείας (Ifosfamide, Mesna, Adriamycin), και μετά από 1 μήνα, υποβλήθηκε σε ακτινοβολία ολόκληρης της πυέλου με δόση 50.4 Gy/28 fr. 3 μήνες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, η ασθενής υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία πυέλου με και χωρίς GAD, η οποία έδειξε πλήρη ανταπόκριση. Επί του παρόντος, η ασθενής δεν έχει ενδείξεις υποτροπής ή μετάστασης μετά από 9 μήνες θεραπείας (Σχήμα).