Παρουσιάζουμε μια περίπτωση 60χρονης γυναίκας που εμφάνισε προοδευτική βραχνάδα και δύσπνοια. Η βραχνάδα και η δύσπνοια αναπτύχθηκαν σταδιακά σε περίοδο 2 μηνών. Ο ασθενής υποβλήθηκε σε εκτομή ενός όγκου του λάρυγγα 14 χρόνια πριν από την εμφάνιση των προαναφερθέντων συμπτωμάτων και η ιστοπαθολογική ανάλυση έδειξε ότι επρόκειτο για χόνδρο. Η ασθενής είχε πάθει υπέρταση για πολλά χρόνια, χωρίς σημαντικές κληρονομικές ασθένειες. Εργάστηκε σε διοικητικές θέσεις και ποτέ δεν κάπνισε τσιγάρα ή κατανάλωσε αλκοόλ. Ο ψηλαφητός έλεγχος του λαιμού κατά την εκτίμηση του ασθενούς αποκάλυψε έναν οβάλ όγκο, ο οποίος ήταν κυρίως τοποθετημένος στην αριστερή πλευρά, μεγέθους περίπου 6 cm, και ήταν στερεωμένος στον τοίχο του λάρυγγα. Δεν βρέθηκαν διευρυμένοι λεμφαδένες. Με έμμεση λαρυγγοσκόπηση, διαπιστώθηκε ότι η αριστερή ημισυρίγγιο ήταν ακίνητη και μετατοπισμένη προς τα μέσα, και ο αναπνευστικός χώρος ήταν μειωμένος. Η βλεννογόνος μεμβράνη ήταν αμετάβλητη. Οι εργαστηριακές αναλύσεις ήταν εντός των τιμών αναφοράς. Η εξέταση του λαιμού με αξονική τομογραφία έδειξε έναν υποσκληρυνόμενο όγκο με ασβεστοποιήσεις, διαμέτρου έως 5,6 εκατοστών, στην αριστερή πλευρά του υπογλωσσικού τοιχώματος του λάρυγγα, χωρίς σαφή όρια. Ο όγκος διείσδυσε και κατέστρεψε μερικώς τον κροσσωτό και θυρεοειδή χόνδρο. Ο όγκος μείωσε σημαντικά και ασύμμετρα τη διάμετρο του υπογλωσσικού λάρυγγα (Εικόνα). Η αξονική τομογραφία δεν έδειξε διευρυμένους και παθολογικά μεταλλαγμένους λεμφαδένες, ούτε παθολογικές αλλαγές στη δομή των οστών. Έγινε ακτινογραφία θώρακα και κοιλιακός υπέρηχος και δεν βρέθηκαν απομακρυσμένες μεταστάσεις. Ένα τμήμα του τοιχώματος του λάρυγγα και ένα τμήμα της τραχείας που είχε αφαιρεθεί υποβλήθηκαν σε παθολογοανατομική ανάλυση, με ογκώδη ιστό με λοβωτή εμφάνιση, μεγέθους 6 εκ. × 4 εκ. × 2 εκ., λευκού χρώματος, ομοιογενούς δομής και μέτριας στερεάς σύστασης. Η ιστολογία του όγκου κυριαρχούνταν από μια μέτρια άφθονη βασόφιλη εξωκυτταρική μήτρα, μέρος της οποίας είχε μια μυξοειδή εμφάνιση. Η κυτταρικότητα του όγκου ήταν μέτρια εστιακή, με άτυπες, μεμονωμένες ή οργανωμένες μικρότερες συστάδες και μικρότερους χονδροκύτταρα με σπάνιες μιτώσεις παρούσες σε κενά της εξωκυτταρικής μήτρας (Εικόνα). Η ανάπτυξη του όγκου ήταν οζιδιακή-διηθητική.