Ένας 81χρονος Καυκάσιος άνδρας, με ιστορικό αλκοολικής ηπατικής νόσου, παρουσιάστηκε επειγόντως στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, με ερυθηματώδη ομφαλική κήλη και διαυγή, κίτρινη έκκριση από τον ομφαλό. Η κλινική εξέταση έδειξε σημεία μη αντιρροπούμενης ηπατικής νόσου, συμπεριλαμβανομένων αστέριξης, αραχνοειδών νεύρων, διογκωμένης κοιλίας με μετατοπιζόμενη θαμπάδα, αίσθημα παλμών και ερυθηματώδους ομφαλικής κήλης. Μετά από την αρχική κλινική εκτίμηση, ο ασθενής μας παρατήρησε ένα κύμα υγρού και εκσπλαχνισμό του ομφαλού από την ομφαλική κήλη (Εικόνες και). Έγινε επείγουσα λαπαροτομία, με χρήση διαλύματος ιωδίου-ποβιδόνης για την προετοιμασία του δέρματος μέσω μιας τομής στη μέση γραμμή, με εκτομή του ομφάλιου λώρου και απονεκρωμένου ομφαλού. Πρέπει να σημειωθεί ότι υπήρχαν ενδείξεις επανακαναλοποίησης της ομφαλικής φλέβας. Έγινε πλήρης εξέταση των κοιλιακών σπλάχνων και ελήφθησαν δείγματα ασκοειδούς υγρού για κυτταρολογική, βιοχημική και μικροβιολογική ανάλυση. Το ήπαρ ήταν οζώδες, συρρικνωμένο και σκληρωτικό με γενικευμένο ινώδες εξίδρωμα που κάλυπτε την κοιλότητα του κοιλώματος. Η α-φετοπροπεϊνη μετά την επέμβαση ήταν 798 IU/mL. Τα κοιλιακά περιγράμματα επανατοποθετήθηκαν με διακεκομμένες πολυπροπυλενικές συρραφές 1/0, με κλιπς στο δέρμα. Το βαθμίο του ορού-ασκοειδούς λευκώματος του ασκοειδούς υγρού ήταν >1.1 g/dL και έδειξε αυξημένο επίπεδο ασκοειδούς πρωτεΐνης (>2.5 g/dl). Η κυτταρολογία ήταν αρνητική για κακοήθη κύτταρα.