Ένας 41χρονος άνδρας με μακροχρόνια ιστορικό δυσκολιών στην έναρξη της ούρησης και πόνους στην πλάτη με πρόσφατη εμφάνιση παραισθησίας και πόνους στα πόδια, που είχαν συσχετιστεί με μειωμένη αίσθηση κατά την εκσπερμάτιση και περιστασιακή ακράτεια κοπράνων. Δεν υπήρχε ιστορικό δισραφισμού της σπονδυλικής στήλης, συγγενών ανωμαλιών της σπονδυλικής στήλης, προηγούμενων χειρουργικών επεμβάσεων στη σπονδυλική στήλη ή οσφυϊκής παρακέντησης. Η κλινική εξέταση δεν αποκάλυψε κανένα στοιχείο δερματικών ανωμαλιών. Η νευρολογική εξέταση ήταν φυσιολογική. Η υπολογιστική τομογραφία (CT) της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης δεν αποκάλυψε οστικές ανωμαλίες. Η μαγνητική τομογραφία (MRI) επιβεβαίωσε την παρουσία ενδοσκληρικής, εξωμυελικής βλάβης στο T12/L1, η οποία προκαλούσε έντονη συμπίεση του απομακρυσμένου κώνου. Ο όγκος είχε μέγεθος 35 × 14 mm και εμφάνιζε υπερεντατική σηματοδότηση σε T1 με προγαδολίνιο και χαμηλή σηματοδότηση σε T2 με ένα μικρό ημικυκλικό στοιχείο λίπους στο οπίσθιο ανώτερο όριο. Σχήματα και. Η χειρουργική διαχείριση συνίστατο σε λαμινοτομή από το Τ11 έως το Λ1 και σε υποολική εκτομή. Κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, μόλις άνοιξε η σκληρά μήνιγγα, η κάψουλα αρχικά αποσυμπιέστηκε και αποστραγγίστηκε σημαντική ποσότητα πρωτεϊνικού υγρού. Στη συνέχεια, η πλειονότητα της κάψουλας εκτομήθηκε, ωστόσο, η βάση του όγκου διαπιστώθηκε ότι ήταν πυκνά προσκολλημένη στον απομακρυσμένο κώνο. Αποφασίστηκε ότι δεν θα μπορούσε να αποκοπεί με ασφάλεια από τον κώνο και, ως εκ τούτου, διατηρήθηκε ένα λεπτό χείλος της κάψουλας. Μετά την επέμβαση, ο ασθενής ανέπτυξε παροδική κατακράτηση ούρων, ωστόσο, κατάφερε να αναρρώσει καλά με την εξαφάνιση του πόνου στην πλάτη και το πόδι. Η λειτουργία της ουροδόχου κύστης του βελτιώθηκε, αν και αναφέρει περιστασιακή ακράτεια κοπράνων. Η ιστοπαθολογική εξέταση της βλάβης έδειξε στοιχεία ενδοδερμίδας, μεσόδερμα και εξώδερμίδας με θραύσματα εκφυλισμένης κερατίνης, κυστικούς χώρους επενδεδυμένους με στρωματοποιημένο πλακώδες επιθήλιο, λιπώδη ιστό, ανοργάνωτο νευρικό ιστό καθώς και επιθήλιο που εκκρίνει βλέννα. Δεν υπήρχαν στοιχεία ανώριμων στοιχείων ή κακοήθων κυττάρων. Η μετεγχειρητική απεικόνιση μετά από ένα χρόνο επιβεβαίωσε την επιτυχή αποσυμπίεση του κώνου και την απουσία ενδείξεων υποτροπής του όγκου. Σχήματα και.