Μια ασθενής ηλικίας 60 ετών νοσηλεύτηκε κυρίως λόγω επαναλαμβανόμενου επιγαστρικού πόνου για 30 χρόνια, ο οποίος συνοδευόταν από ρίγη και υψηλό πυρετό για μισό χρόνο. Η ασθενής δεν είχε ναυτία, έμετο, μαύρα κόπρανα, αιματέμεση ή εμφανή ίκτερο. Διαλείποντα συμπτώματα ήπιου ανώτερου κοιλιακού πόνου εμφανίστηκαν μετά από χειρουργική επέμβαση χωρίς άλλη δυσφορία. Περιέγραψε μια μικρή απώλεια όρεξης και φυσιολογική λειτουργία του εντέρου και της ουροδόχου κύστης. Η ασθενής δεν έλαβε κανένα φάρμακο πριν την εισαγωγή. Υποβλήθηκε σε ανοικτή χολοκυστεκτομή για χολόλιθους πριν από περισσότερα από 30 χρόνια και δεν βρέθηκαν τα χειρουργικά αρχεία. Διενεργήθηκε προσκόλληση πριν από 20 χρόνια λόγω προσκολλημένης εντερικής απόφραξης. Η ίδια αρνήθηκε ότι είχε καταναλώσει αλκοόλ και ότι είχε καπνίσει, και ότι είχε πάρει φάρμακα. Αρνήθηκε ότι είχε άλλο προσωπικό ή οικογενειακό ιατρικό ιστορικό. Ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) της ασθενούς ήταν 18,5. Κατά την εισαγωγή, η φυσική εξέταση αποκάλυψε ήπια ίκτερο των αμφίπλευρων σκληρών χιτώνων, ουλοκόπημα από χειρουργική τομή στην κοιλιά, ευαισθησία στην δεξιά άνω κοιλιακή χώρα, απουσία πόνου ή μυϊκής έντασης, θετικό πόνο κατά το κτύπημα στην περιοχή του ήπατος και απουσία ανώμαλων εντερικών ήχων. Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών δοκιμών παρουσιάζονται στον Πίνακα. Τα αποτελέσματα της ενισχυμένης κοιλιακής εξέτασης CT έδειξαν ότι δεν υπήρχε χοληδόχος κύστη, η άκρη του ήπατος δεν ήταν ομαλή, οι ενδοηπατικές πέτρες των χοληφόρων οδών συνοδεύονταν από διαστολή των χοληφόρων οδών, η μορφολογία του δεξιού λοβού του ήπατος ήταν ανώμαλη, οι αριστερές και δεξιές ηπατικές φλέβες είχαν στενέψει και η μεσαία ηπατική φλέβα δεν εμφανιζόταν. Το μέγεθος του σπλήνα και του παγκρέατος ήταν φυσιολογικό (Εικόνα). Η μαγνητική τομογραφία χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (MRCP) έδειξε ενδοηπατική διαστολή των χοληφόρων οδών με πέτρες, δεν υπήρχε χοληδόχος κύστη, ο κοινός χοληφόρος οδός και ο ηπατικός οδός δεν ήταν σαφώς ορατοί, το σχήμα του δεξιού λοβού του ήπατος ήταν ανώμαλο με στασιμότητα των ηπατικών λεμφικών κόμβων και ο παγκρεατικός οδός ήταν καλά ανεπτυγμένος χωρίς διαστολή ή στένωση (Εικόνα).