Ένας 78χρονος άνδρας παρουσιάστηκε σε οφθαλμολογική κλινική παραπονούμενος για μια αίσθηση άμμου και σκόνης και στα δύο μάτια επί αρκετούς μήνες, με επιδείνωση στο αριστερό μάτι τις τελευταίες 2 εβδομάδες. Είχε ιστορικό διαβήτη που αντιμετωπιζόταν με από του στόματος υπογλυκαιμικά φάρμακα και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Διαγνώστηκε με υποκείμενη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Η εξέταση με τη χρήση ενός πίνακα Σνέλλεν έδειξε οπτική οξύτητα 6/12 και στα δύο μάτια, που σημαίνει ότι θα έπρεπε να πλησιάσει σε απόσταση 6 μέτρων για να διαβάσει γράμματα που ένα άτομο με φυσιολογική οπτική οξύτητα θα μπορούσε να διαβάσει από απόσταση 12 μέτρων. Ο ασθενής παρατήρησε πόνο και οίδημα στο αριστερό του βλέφαρο εκείνη την περίοδο, και ανέπτυξε πονοκέφαλο και εμετό 1 εβδομάδα αργότερα. Πέντε ημέρες πριν την εισαγωγή, ανέπτυξε ερυθηματικές κηλίδες με ομαδοποιημένες φυσαλίδες με ποικίλα μεγέθη στο αριστερό του μέτωπο και το άνω βλέφαρο. Την ημέρα της εισαγωγής, ανέπτυξε πτώση του άνω αριστερού βλεφάρου, και εισήχθη στην πτέρυγα μολυσματικών ασθενειών με διάγνωση HZO στην περιοχή V1 στην αριστερή πλευρά, που περιπλέκεται από επιφανειακή κηλιδώδη κερατίτιδα. Ο ασθενής αρχικά έλαβε ενδοφλέβια αγωγή με ακυκλοβίρη (500 mg κάθε 8 ώρες), αντιιική αλοιφή (ακυκλοβίρη 3%) και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για την ανακούφιση του πόνου που προκαλούσε το σοβαρό οίδημα και ερύθημα του αριστερού άνω βλεφάρου. Την τέταρτη ημέρα της εισαγωγής, το οίδημα του αριστερού άνω βλεφάρου είχε υποχωρήσει, αλλά ο ασθενής δεν μπορούσε ακόμα να ανασηκώσει το βλέφαρο. Η φυσική εξέταση έδειξε εμφανείς κρούστες στο δέρμα στην περιοχή του V1 στην αριστερή πλευρά, με θετικό σημείο του Hutchinson και πλήρη παράλυση του ανυψωτή. Η εξέταση των εξωοφθαλμικών κινήσεων με τα βλέφαρα ανοικτά έδειξε σχεδόν πλήρη οφθαλμοπληγία στην αριστερή πλευρά (εικόνα α). Η οπτική οξύτητα ήταν 6/12 στη δεξιά πλευρά και 3/60 στην αριστερή πλευρά. Είχε ανισοκορία με τον αριστερό μαθητή, ο οποίος ήταν ελάχιστα αντιδραστικός στο φως και τη διαστολή, με διάμετρο έως 6 mm. Διαγνώστηκε με ΟΑΣ και μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου την πέμπτη ημέρα της εισαγωγής έδειξε οίδημα των περιπεριαβελματικών ιστών και αριστερόστροφου εξοφθάλμου, χωρίς ενδείξεις οπισθοβλεφαρικής βλάβης. Η μαγνητική τομογραφία του οφθαλμικού λίπους την έκτη ημέρα της εισαγωγής έδειξε οίδημα του οφθαλμικού μυός και ενίσχυση της θήκης του οπτικού νεύρου (εικόνα α). Ο ασθενής διαγνώστηκε με HZO που περιπλέκεται από OAS και ξεκίνησε συστηματική θεραπεία με στεροειδή την 6η ημέρα από την εισαγωγή. Η προσπέλαση και η υπερέκταση του αριστερού οφθαλμού άρχισαν να βελτιώνονται την 3η ημέρα μετά την έναρξη της θεραπείας με στεροειδή. Έλαβε ενδοφλέβια ακυκλοβίρη (500 mg κάθε 8 ώρες) για 15 ημέρες και προντιδρενολόνη από το στόμα (25 mg δύο φορές την ημέρα, >1 mg/kg την ημέρα) για 4 ημέρες, ακολουθούμενη από 12 εβδομάδες θεραπείας με πρεδνιζολόνη που μειώθηκε σταδιακά σε μηνιαίες επισκέψεις. Ο ασθενής έλαβε εξιτήριο μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας με ακυκλοβίρη. Η οπτική του οξύτητα ανέκτησε 6/12 στην δεξιά πλευρά και 6/30 στην αριστερή πλευρά και οι εξωοφθαλμικές του κινήσεις βελτιώθηκαν σταδιακά, με περιορισμένη απαγωγή και παράλυση του αριστερού άνω βλεφάρου κατά την ολοκλήρωση της θεραπείας με στεροειδή (εικόνα β). Η παρακολούθηση 180 ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων έδειξε επίμονη περιορισμό της απαγωγής και παράλυση του αριστερού άνω βλεφάρου. Η επανάληψη της οφθαλμολογικής μαγνητικής τομογραφίας 180 ημέρες μετά δεν έδειξε αλλαγές στις οφθαλμολογικές βλάβες σε σύγκριση με τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας την 6η ημέρα από την εισαγωγή (εικόνα β).