Ένα αγόρι ηλικίας 15 ετών και 4 μηνών, σκόνταψε αργά το απόγευμα ενώ έτρεχε σε ανώμαλο έδαφος και ένιωσε το δεξί του πόδι να παραλύει. Δεν μπορούσε να στηρίξει το βάρος στο δεξί κάτω άκρο μετά την πτώση. Μεταφέρθηκε από μια μονάδα παραπομπής κατά τη διάρκεια της νύχτας με το δεξί κάτω άκρο να είναι κοντύτερο και να περιστρέφεται προς τα έξω και η εξέταση των περιφερικών νευροαγγείων του ήταν άθικτη. Ο δείκτης μάζας σώματος ήταν 24,4. Ο ασθενής χρησιμοποιούσε αλβουτερόλη κατά περίπτωση για το άσθμα και τις εποχικές αλλεργίες και είχε ένα κατά τα άλλα φυσιολογικό ιατρικό ιστορικό. Δεν ανέφερε πρόδρομα συμπτώματα πόνου στο δεξί ισχίο. Οι ακτινογραφίες και η υπολογιστική τομογραφία (CT) της πυέλου και του δεξιού μηριαίου οστού () έδειξαν μετατόπιση του κεφαλιού του δεξιού μηριαίου οστού τύπου Ιβ και κάταγμα του δεξιού οπισθίου αρθρώματος μέσω του τριπλού χόνδρου, της οπίσθιας στήλης και του οπίσθιου τοιχώματος. Οι τρισδιάστατες εικόνες από την ανακατασκευή της CT εμφανίζονται στο. Δεν επιχειρήθηκε η κλειστή μείωση του κατάγματος-μετατόπισης στο τμήμα επειγόντων περιστατικών λόγω του κινδύνου περαιτέρω διακοπής της παροχής αίματος προς την κεφαλή του μηριαίου οστού. Ο ασθενής μεταφέρθηκε επειγόντως στο χειρουργείο την ημέρα της παρουσίασης από έναν παιδιατρικό ορθοπεδικό (R.C.) για κλειστή χειραγώγηση και μείωση με χρήση αξονικής έλξης. Δεδομένου του μηχανισμού χαμηλής ενέργειας και της προκύπτουσας μετατόπισης του κεφαλιού του μηριαίου οστού προς τα πίσω, του διαχωρισμού της επιφύσεως και της απουσίας οποιωνδήποτε επιφύσεων θραυσμάτων που παραμένουν προσαρτημένα στο θραύσμα του μεταταρσίου οστού, η μετατόπιση του διαχωρισμού της επιφύσεως έγινε με ελάχιστη χειραγώγηση. Η μειωμένη επιφύση του μηριαίου οστού σταθεροποιήθηκε με δύο 6,5 χιλιοστών κανουλωμένους βίδες (). Η κεφαλή του μηριαίου οστού διαπιστώθηκε ότι παρέμεινε μετατοπισμένη προς τα πίσω λόγω της μεταταρσιακής οστεοκολλακτικής κατάγματος, που οδήγησε στην τοποθέτηση ενός ακτινικού βιδωτού στηρίγματος στο μεταταρσιακό οστό. Ο ασθενής επέστρεψε στη συνέχεια στο χειρουργείο την ημέρα δύο του νοσοκομείου για ανοικτή μείωση και εσωτερική σταθεροποίηση του δεξιού οπισθίου αρθρώματος () μέσω μιας προσέγγισης Kocher-Langenbeck υπό την καθοδήγηση ενός ορθοπεδικού τραυματολόγου (D.E.A.) χρησιμοποιώντας μια πλάκα ελατηρίου 1 οπής, δύο πλάκες ανακατασκευής 3,5 mm και βικτοριακούς βίδες θέσης 3,5 mm. Ο ασθενής έλαβε οδηγίες να μην φέρει βάρος στο δεξί κάτω άκρο για οκτώ εβδομάδες μετεγχειρητικά και να ακολουθεί τις μετεγχειρητικές προφυλάξεις για τον μηρό. Του χορηγήθηκε χημειοπροφύλαξη για φλεβική θρομβοεμβολή με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους και για ετεροτοπική οστεοποίηση με ινδομεθακίνη. Ο ασθενής μπόρεσε να περπατήσει με φυσιοθεραπεία την επόμενη ημέρα του χειρουργείου ενώ παρέμεινε χωρίς να φέρει βάρος στο δεξί κάτω άκρο. Μετά από δύο μήνες παρακολούθησης, δεν ακολουθούσε πλέον περιορισμούς που αφορούσαν το βάρος και η μητέρα του ανέφερε ότι δεν είχε πόνο ή λειτουργικό έλλειμμα. Οι ακτινογραφίες () αποκάλυψαν διατήρηση της σταθεροποίησης με ομόκεντρη μείωση της δεξιάς κεφαλής του μηριαίου και διατήρηση της μείωσης της μετατόπισης της κεφαλίδας του μηριαίου οστού. Σε μια επίσκεψη παρακολούθησης διάρκειας 18 μηνών που έγινε τηλεφωνικά λόγω των περιορισμών που οφείλονταν στην πανδημία του κορωνοϊού, η μητέρα του ασθενούς ανέφερε ότι δεν είχε περιορισμούς κινητικότητας και μόνο περιστασιακό πόνο στο δεξιό ισχίο. Σε μια επίσκεψη παρακολούθησης πρόσωπο με πρόσωπο 22 μήνες μετά την επέμβαση, ο ασθενής ανέφερε ότι δεν είχε περιορισμούς κινητικότητας και μόνο περιστασιακό πόνο στο δεξιό ισχίο και ότι δεν είχε άλλα συμπτώματα. Κατά την εξέταση, διατηρούσε μια καλά αντισταθμισμένη στάση στα σαγόνι και τα κρανίο, περπατούσε με αξιοσημείωτο βάδισμα και είχε δύναμη βαθμού 5/5 σε όλες τις ομάδες μυών του κάτω άκρου. Το εύρος κίνησης του δεξιού ισχίου ήταν 0-140° κάμψη, 45° εξωτερική περιστροφή και 30° εσωτερική περιστροφή χωρίς δυσφορία. Του έλειπε 5° εξωτερική και εσωτερική περιστροφή σε σύγκριση με το αριστερό κάτω άκρο. Οι ακτινογραφίες () αποκάλυψαν ένα επουλωμένο δεξί ισχίο και δεξί εγγύς μηριαίο οστό με μεσολαβούμενη κλείδωση, διατηρημένο αρθρικό χώρο, ομόκεντρη μείωση της σφαιρικής κεφαλής του μηριαίου οστού και κανένα αποδεικτικό στοιχείο ατροφίας των αγγείων, που επιβεβαιώθηκε από τον πιστοποιημένο από το ίδρυμα ακτινολόγο μυοσκελετικών παθήσεων. Και οι δύο μερικώς σπειροειδείς βίδες 6,5 mm στον μηριαίο αυχένα είχαν σπάσει στη βάση των σπειρωμάτων και η διαχωριστική πλάκα του εγγύς μηριαίου οστού είχε επουλωθεί με ελαφρά παραμόρφωση τύπου βλαισού. Ο ασθενής είχε επαναλάβει όλες τις δραστηριότητες συμπεριλαμβανομένων των αθλητικών δραστηριοτήτων όπως το μπάσκετ. Θα επιστρέψει για επανεξέταση σε 36 μήνες μετά την επέμβαση.