Μια 59χρονη γυναίκα με γνωστή ιστορία ενδοφλέβιας χρήσης ηρωίνης, αρτηριακή υπέρταση και χρόνια ηπατίτιδα C, παρουσιάστηκε στο τμήμα επειγόντων περιστατικών με σοβαρό θωρακικό πόνο και προοδευτική σπαστική παραπάρεση των κάτω άκρων. Η ασθενής είχε ιστορικό αΤ7/Τ8 σπονδυλοδισκίτιδας με επισκληρίδιο απόστημα και απέτυχε η συντηρητική θεραπεία με ενδοφλέβια αντιβιοτικά σε εξωτερικό ίδρυμα, όπου η ασθενής είχε αρχικά λάβει θεραπεία με ναφικιλίνη 10 g ενδοφλέβια για 6 εβδομάδες. Λόγω της ανεπιτυχούς εκρίζωσης, το αντιβιοτικό σχήμα προσαρμόστηκε και άλλαξε σε cefazolin 1 g ενδοφλέβια δύο φορές την ημέρα για 6 εβδομάδες. Μια επείγουσα μαγνητική τομογραφία την ημέρα της εισαγωγής στο τμήμα επειγόντων περιστατικών έδειξε σπονδυλική στένωση τύπου σφήνας στην περιοχή T7/T8 με σημαντική συμπίεση του νωτιαίου μυελού και μυελοπάθεια (εικόνα). Μεταφέρθηκε στο χειρουργείο την ίδια μέρα για μια δεξιά πλευρική προσθιοπλάγια τομή, ριζικό χειρουργικό καθαρισμό, πρόσθια αποκοκκίωση T7 και T8, δισκεκτομή T6/T7, T7/T8 και T8/T9 και πρόσθια αποσυμπίεση του σπονδυλικού σωλήνα, εκκένωση προεστερεατικών και επισκληρίδιων αποστημάτων. Η σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης από την περιοχή T6 έως την περιοχή T9 (εικόνα) έγινε με αντικατάσταση του σπονδυλικού σώματος με επεκτάσιμο τιτάνιο κλουβί (κλουβί Synthes Synex®), αυτόλογο οστικό μόσχευμα και πρόσθια σπονδυλική πλάκα (Synthes). Δεν υπήρξαν ενδο/περιοπεριοδικές επιπλοκές και η ασθενής ανέχθηκε καλά τη χειρουργική επέμβαση. Η μετεγχειρητική πορεία της ήταν χωρίς συμβάντα και η νευρολογική βλάβη ανακτήθηκε εντός δύο εβδομάδων. Φορούσε προσθετικό στήριγμα σπονδυλικής στήλης και πήρε εξιτήριο την 12η ημέρα μετά την έγκριση από τη φυσική και εργαστηριακή θεραπεία. Τα ενδοφλέβια αντιβιοτικά προσαρμόστηκαν σύμφωνα με τα ενδοεγχειρητικά αποτελέσματα καλλιέργειας και συνεχίστηκαν μέσω ενός καθετήρα Hohn σε εξωτερική βάση με vancomycin 1 g ενδοφλέβια ανά ημέρα για 6 εβδομάδες. Η ασθενής παρακολουθήθηκε τακτικά στην κλινική, όπου έδειξε ανόθευτη ανάρρωση με προοδευτική βάδιση, μειωμένο πόνο στην πλάτη και καλά επουλωμένα χειρουργικά τραύματα χωρίς κανένα σημάδι υπολειμματικής λοίμωξης. Έξι μήνες μετά τη διαδικασία, παρουσιάστηκε ξανά στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, λόγω επαναλαμβανόμενης πτώσης, με κλινικά συμπτώματα οξείας παραπληγίας των κάτω άκρων. Η επείγουσα ακτινογραφική αξιολόγηση με συμβατικά φιλμ και αξονική τομογραφία αποκάλυψε αποτυχία της σταθεροποίησης της πρόσθιας θωρακικής σπονδυλικής στήλης, με κρανιακή εξάρθρωση του κλουβιού και της πλάκας ασφάλισης στο στεφανιαίο επίπεδο, και κυφωτική ατελή οστεοποίηση στο σαγιονάριο επίπεδο (Εικόνα). Η ασθενής μεταφέρθηκε πίσω στο χειρουργείο για αναθεωρητική επέμβαση την επόμενη μέρα. Μετά από οπίσθια ενδοσκόπηση από το Τ2 έως το Τ11 (πολυαξονικό εσωτερικό σύστημα σταθεροποίησης Stryker Xia®) με διόρθωση της κυφωτικής ατελούς οστεοσύνθεσης και μεταμόσχευση οστού από το πίσω μέρος του σώματος, η προηγούμενη ατελής οστεοσύνθεση αντικαταστάθηκε με ένα πολυαξονικό εσωτερικό σύστημα σταθεροποίησης Stryker Xia® με γέμισμα με τσιμέντο PMMA/tobramycin. (Εικόνα) Παρά την επιτυχή επέμβαση, η ασθενής χειροτέρεψε στην μετεγχειρητική φάση στη μονάδα εντατικής θεραπείας χειρουργικών ασθενών. Αναπτύχθηκε βακτηριαιμία, μηνιγγίτιδα, σήψη και τελικά σηπτικό σοκ. Οι καλλιέργειες αίματος ήταν θετικές για ευαίσθητο στη μεθικιλλίνη S. aureus και η ασθενής ανέπτυξε πνευμονία από P. aeruginosa, οδηγώντας σε σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS). Μια επισκληρίδιος παρακέντηση αποκάλυψε θετικές καλλιέργειες εγκεφαλονωτιαίου υγρού (CSF) για E. coli, υποδεικνύοντας βακτηριαιμία Gram αρνητικών βακτηρίων. Η ενδοφλέβια αντιβιοτική θεραπεία συνεχίστηκε και τροποποιήθηκε σύμφωνα με τις δοκιμές ευαισθησίας του πολιτισμού με vancomycin 1 g i.v. ανά ημέρα. Συνέχισε η υποστηρικτική φροντίδα της μονάδας εντατικής θεραπείας για τη διαχείριση του ARDS και των επιπλοκών της σήψης. Τελικά, η ασθενής ανέπτυξε δευτερογενές σύνδρομο κοιλιακού διαμερίσματος που οδήγησε σε μειωμένη ικανότητα αερισμού και την ανάγκη για επείγουσα αποσυμπιεστική λαπαροτομία. Μέσα σε δύο εβδομάδες από την αναθεώρηση της σπονδυλικής στήλης, η ασθενής υπέκυψε σε αυτές τις μετεγχειρητικές επιπλοκές, ως συνέπεια της ανθεκτικής σηπτικής καταπληξίας με πολλαπλό οργανικό ανεπάρκεια.