Μια 35χρονη Καυκάσια έγκυος γυναίκα (G2, P1) παρουσιάστηκε στο τμήμα προγεννητικής για μια συνήθη υπερηχογραφική εξέταση μετά από ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης. Ήταν 10 εβδομάδων και 4 ημερών έγκυος μετά από γονιμοποίηση in vitro (IVF). Αυτή ήταν η δεύτερη εγκυμοσύνη της. Η πρώτη εγκυμοσύνη της είχε γεννηθεί δύο χρόνια νωρίτερα με καισαρική τομή για παρουσίαση με ισχιακή προβολή. Και οι δύο εγκυμοσύνες επιτεύχθηκαν μέσω IVF. Κατά τη διάρκεια της καισαρικής τομής είχε βιώσει πνευμονική αναρρόφηση. Τα ευρήματα του υπερηχογραφήματός της αναφέρθηκαν ως εξής: Ένας σάκος κύησης με κανονικό περιθώριο παρατηρήθηκε στο δεξιό κάτω μέρος της μήτρας περιβαλλόμενο από μυομήτριο (). Ο εμβρυϊκός πόλος ήταν ανιχνεύσιμος, το μήκος του κεφαλιού-οπίσθιου μέρους της λεκάνης (CRL) ήταν 40,8 mm () και η καρδιά του εμβρύου ήταν θετική. Η ασθενής ήταν σταθερή και αρνήθηκε οποιαδήποτε ενόχληση, πόνο ή κολπική αιμορραγία. Οι εξετάσεις αίματος κατά την εισαγωγή ήταν ως εξής: Hb 13,1 g/dl; β-HCG 60530 IU/l; WBC 12430 10^3/μl. Η διάγνωση συζητήθηκε με την ασθενή και της εξηγήθηκε η πιθανή θεραπεία, τονίζοντας ότι, δεδομένων των ευρημάτων της αξονικής τομογραφίας και των αποτελεσμάτων των αιματολογικών εξετάσεων, μια χειρουργική προσέγγιση, ειδικά η λαπαροσκοπική κορωνοστομία, θα ήταν πιο κατάλληλη. Η ασθενής εξέφρασε την επιθυμία της να διατηρήσει τη γονιμότητά της και ήταν απρόθυμη να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση εκτός αν γινόταν αιμοδυναμικά ασταθής λόγω της προηγούμενης πνευμονικής απόπειρας. Ως εκ τούτου, ξεκίνησε συντηρητική ιατρική θεραπεία. Στη ασθενή χορηγήθηκε μεθοτρεξάτη 100 mg ενδοφλεβίως την 1η ημέρα της νοσηλείας, ακολουθούμενη από φολινικό οξύ 10 mg ενδομυϊκά την επόμενη ημέρα. Την τρίτη ημέρα της νοσηλείας, επαναλήφθηκαν οι εξετάσεις αίματος και τα αποτελέσματα ήταν ως εξής: β-ΗCG 65953 IU/l, Hb 13,0 g/dl. Την ίδια ημέρα, η ασθενής υποβλήθηκε σε νέα υπερηχογραφική εξέταση. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέτασης, η καρδιά του εμβρύου δεν ήταν ανιχνεύσιμη. Τα νέα ευρήματα συζητήθηκαν με την ασθενή και προτάθηκε η πραγματοποίηση εγχείρησης, ωστόσο, εκείνη ήταν ακόμη απρόθυμη να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Την τέταρτη ημέρα της νοσηλείας, πραγματοποιήθηκε άμεση ένεση με μεθοτρεξάτη στον σάκο κύησης υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση. Τρεις ημέρες μετά την ένεση με μεθοτρεξάτη, πραγματοποιήθηκε νέα υπερηχογραφική εξέταση και η μέτρηση του CRL διαπιστώθηκε ότι είχε μειωθεί σε 34,2 mm και (). Η ασθενής νοσηλεύτηκε συνολικά για 17 ημέρες και έλαβε τη θεραπεία με μεθοτρεξάτη/φωλεαμίδη δύο φορές. Κατά τη διάρκεια της συντηρητικής ιατρικής θεραπείας της, η ασθενής ήταν σταθερή και δεν είχε δυσφορία, κολπική αιμορραγία ή οποιεσδήποτε παρενέργειες από το φάρμακο. Την 16η ημέρα της νοσηλείας β-ΗCG ήταν 2051 IU/l και κατά την επαναληπτική εξέταση ο εμβρυϊκός πόλος ήταν 28 mm. Απελευθερώθηκε την 17η ημέρα και της ζητήθηκε να επιστρέψει για παρακολούθηση μετά από 3 εβδομάδες. Κατά την παρακολούθηση, η β-ΗCG ήταν 60.57 IU/l και τα ευρήματα της εξέτασης ήταν καθησυχαστικά καθώς δεν ήταν ανιχνεύσιμος εμβρυϊκός πόλος (). Της ζητήθηκε να επιστρέψει σε 6 εβδομάδες για περαιτέρω παρακολούθηση. Κατά την τελευταία επίσκεψη παρακολούθησης, η μήτρα εμφανίστηκε φυσιολογική και δεν υπήρχε σάκος κύησης () και β-ΗCG ήταν 9.3 IU/l.