Ένας 14χρονος άνδρας εισήχθη στο νοσοκομείο με παράπονα για κοιλιακό πόνο και σοβαρή εμετική τάση. Ο εμετός του ασθενή είχε ξεκινήσει 6 μήνες νωρίτερα και ήταν ήπιος, αλλά χειροτέρεψε τον τελευταίο μήνα και έγινε πιο συχνός με μεγαλύτερες ποσότητες. Οι γονείς του παιδιού του έδωσαν αντιβιοτικά χωρίς συνταγή για να θεραπεύσουν μια υποψία γαστρεντερίτιδας και δεν είχαν αποτέλεσμα· αντίθετα, τα συμπτώματα επιδεινώθηκαν και τους οδήγησαν στο νοσοκομείο. Το παιδί είχε περιπερινεϊκή κολικοειδή πόνο, ναυτία, σοβαρή έμεση, ανορεξία, απώλεια βάρους και εξέπεμπε σκληρά κόπρανα. Η εμετική αντίδραση ξεκίνησε αντανακλαστικά και δεν ήταν χολική, αλλά σύντομα πριν από την εισαγωγή, μετατράπηκε σε χολικό εμετό. Μετά την εισαγωγή, τοποθετήθηκε ένα ρινογαστρικό σωλήνα (NGT) και έδειξε χολικό εμετό ακολουθούμενο από κοπρανώδη εμετό, που υποδήλωνε εντερική απόφραξη. Ο ασθενής δεν είχε σχετικό ιατρικό ιστορικό ή ιστορικό λήψης φαρμάκων ή κάποια παρόμοια ασθένεια στην οικογένεια. Η φυσική εξέταση έδειξε έναν ευαίσθητο, άκαμπτο κοιλιακό χώρο και δεν υπήρχαν ενδείξεις πυρετού. Η εξέταση του ορθού έδειξε μια εντερική απόφραξη. Αξιολογήσαμε τα ζωτικά σημεία κατά την εισαγωγή: αρτηριακή πίεση: 100/70 mmHg, παλμός: 96 παλμοί/λεπτό. Τα εργαστηριακά τεστ ήταν: (Na+: 132 mEq/L) (K+: 3 mEq/L) (Γλυκόζη: 96 mg/dl) (Κρεατινίνη: 0.63 mg/dl) (WBC: 10100 cell/ul) (Ερυθροκύτταρα: 11.2 g/dl). Κάναμε υπερηχογραφία για να αξιολογήσουμε την υποψία απόφραξης του εντέρου, η οποία έδειξε κάποιους διασταλμένους εντερικούς βρόγχους με συγκέντρωση υγρού. Η υπερηχογραφία δεν εντόπισε κανένα σημάδι ασκίτη και έδειξε φυσιολογικό ήπαρ, σπλήνα και νεφρά. Η αξονική τομογραφία έγινε για να αξιολογήσει περαιτέρω την υποψία απόφραξης του εντέρου και έδειξε δύο διμερείς κοιλιακές μάζες που δεν υποδείκνυαν κάποια συγκεκριμένη κατάσταση (Εικ. Οι κλινικές παρουσιάσεις σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα των ερευνών υποδήλωναν έντονα την παρουσία εντερικής απόφραξης, η οποία αποτελεί επείγουσα χειρουργική κατάσταση. Η ακόλουθη διερευνητική λαπαροτομία έδειξε εντερική απόφραξη, 70 εκατοστά από τον σύνδεσμο του Τρέιτς. Το εντερικό τμήμα που είχε υποστεί απόφραξη έδειξε σημάδια νέκρωσης (Εικ.) και υπήρχε ένας πολύποδας κοντά στην περιοχή της απόφραξης (Εικ.). Αφαιρέσαμε την περιοχή της ενδοσυστολής, την περιοχή της νέκρωσης, τον πολύποδα και 34 λεμφαδένες και τους στείλαμε για παθολογική εξέταση. Τέλος, πραγματοποιήσαμε μια πρωτογενή αναστόμωση από άκρο σε άκρο. Η γενική κατάσταση της ασθενούς ήταν καλή μετά το χειρουργείο, χωρίς ναυτία και έμετο. Την δεύτερη μέρα μετά το χειρουργείο της χορηγήσαμε υγρά από το στόμα. Η παθολογική εξέταση του πολύποδα ανέφερε αδενοκαρκίνωμα βαθμού Ι με διάμετρο 4,5 cm (Εικ. ). Ο όγκος εισέβαλε στο εντερικό τοίχωμα και έφτασε στο μυϊκό ιστό. Η βαθμολογία TNM ήταν T = 2, N = 0, M = 0 και ο όγκος δεν απαιτούσε πρόσθετη θεραπεία. Δεν υπήρχε ένδειξη μεταστάσεων σε κανένα από τους 34 απομονωμένους λεμφαδένες. Δυστυχώς, δεν κάναμε γονιδιωματική ανάλυση του όγκου ή του ασθενούς για τα διάφορα σύνδρομα καρκίνου επειδή αυτή η τεχνολογία δεν είναι διαθέσιμη στην επαρχία. Η κατώτερη γαστρεντερική ενδοσκόπηση μετά από ένα μήνα έδειξε κανονικό κόλον και έντερα και δεν υπήρχαν πολύποδες. Έξι μήνες μετά από τη χειρουργική επέμβαση, πραγματοποιήσαμε μια πολυφασματική αξονική τομογραφία, η οποία ήταν φυσιολογική.