Μια 36χρονη γυναίκα με διάγνωση μυωπίας παρουσιάστηκε για αξιολόγηση της διαθλαστικής χειρουργικής. Ήταν δασκάλα χωρίς ιστορικό συστηματικής ή οφθαλμολογικής νόσου ή χειρουργικής επέμβασης. Η αξιολόγηση του πρόσθιου τμήματος και του οφθαλμικού βυθού, συμπεριλαμβανομένης της βιο-μικροσκοπίας σχισμής και της έμμεσης οφθαλμολογικής εξέτασης (+ 90 D φακός), ήταν φυσιολογική και στα δύο μάτια. Η μη διορθωμένη οπτική οξύτητα απόστασης (UDVA) ήταν 1/20 και στα δύο μάτια, με διαθλαστικό σφάλμα -8.00 DS/-2.00 DC * 8° στο δεξί μάτι και -6.50 DS/-1.75 DC * 177° στο αριστερό μάτι. Η ενδοφθάλμια πίεση ήταν 15.9 και 15.2 mmHg στο δεξί και στο αριστερό μάτι, αντίστοιχα, με μέτρηση με τη χρήση της τονομετρίας με επίπεδη βάση (TX-F; Canon, Τόκιο, Ιαπωνία). Η τοπογραφία του κερατοειδούς μετρήθηκε με τη χρήση περιστρεφόμενης κάμερας τύπου Scheimpflug (Pentacam HR, Oculus, Γερμανία). Οι κερατομετρικές τιμές ήταν 43.5@100/41.5@10 και 43.2@92/41.3@2, το βάθος του πρόσθιου οφθαλμικού θαλάμου (ACD) ήταν 3.35 και 3.37 mm, το κεντρικό πάχος του κερατοειδούς (CCT) ήταν 505 και 501 μm για το δεξί και το αριστερό μάτι, αντίστοιχα. Η απόσταση λευκού προς λευκό (WTW) ήταν 11.9 mm και για τα δύο μάτια, ενώ η απόσταση WTW που μετρήθηκε με τη χρήση του Zeiss IOL-Master 700 ήταν 12.2 mm και για τα δύο μάτια. Η οριζόντια απόσταση από το ένα κόλπωμα στο άλλο (STS) που αξιολογήθηκε από το UBM (Ultrasound Biomicroscope, Model SW-3200 L; Tianjin Suowei Electonic Technology Co, Ltd., Tianjin, Κίνα) ήταν 12.28 mm και 12.13 mm για το δεξί και το αριστερό μάτι, αντίστοιχα. Η πυκνότητα των ενδοθηλιακών κυττάρων (ECD), που υπολογίστηκε με τη χρήση του μη επαφής αυτόματου εστιακού φασματοσκοπίου (EM-3000, Tomey Corp., Nagoya, Ιαπωνία), ήταν 2664 κύτταρα/mm2 για το δεξί μάτι και 2557 κύτταρα/mm2 για το αριστερό μάτι (χρησιμοποιήθηκε η αυτόματη μέθοδος για την ανάλυση του αριθμού των ενδοθηλιακών κυττάρων). Μετά από μια εμπεριστατωμένη συζήτηση με τον ασθενή σχετικά με τους κινδύνους και τα οφέλη της χειρουργικής επέμβασης, λάβαμε την ενημερωμένη συγκατάθεση του για τη χειρουργική επέμβαση. Τα Toric ICL-V4Cs (Visian ICL με Centraflow, STAAR Surgical) επιλέχθηκαν για οριζόντια εμφύτευση, με ισχύ -10.50 DS/+ 2.00 DC * 99° και 1° δεξιόστροφη περιστροφή στο δεξί μάτι και -9.00 DS/+ 1.50 DC * 88° και 1° δεξιόστροφη περιστροφή στο αριστερό μάτι (VTICMO13.2 SN: T564197 για το δεξί μάτι, VTICMO13.2 SN: T557998 για το αριστερό μάτι). Πριν από την επέμβαση, έγιναν 0° και 180° σημεία αναφοράς του χείλους του κερατοειδούς κάτω από σχιστολαμπτήρα και η επέμβαση έγινε με διαστολή της κόρης. Μετά από χορήγηση τοπικής αναισθησίας (0,5% οφθαλμικές σταγόνες υδροχλωρικής προπαρακαΐνης, Ruinian Best, Nanjing, Κίνα, χωρίς συντηρητικά), έγιναν δύο πλευρικές οπές (διαμέτρου 1,0 mm) και μία κάθετη διαφανής κύρια τομή του κερατοειδούς διαμέτρου 3,0 mm. Μία από τις πλευρικές οπές χρησιμοποιήθηκε για συνεχή έγχυση ισορροπημένου διαλύματος άλατος (BSS) από τον οφθαλμικό ψεκαστήρα για τη διατήρηση του πρόσθιου θαλάμου και η άλλη χρησιμοποιήθηκε για την τοποθέτηση των ποδιών του κερατοειδούς από τον χειριστή του οφθαλμικού ψεκαστήρα. Το TICL εισήχθη μέσω της κύριας τομής με τέσσερα άπωτερα άκρα κάτω από την ίριδα και στη συνέχεια προσαρμόστηκε στον επιθυμητό άξονα ευθυγράμμισης. Δεν χρησιμοποιήθηκαν οφθαλμικές συσκευές οφθαλμικής χειρουργικής με ιξώδες (OVD) κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Ο ασθενής έλαβε εξιτήριο δύο ώρες μετά την εμφύτευση των αμφίπλευρων με ένα καθαρό κερατοειδή, με μέτρια διαστολή της κόρης και με οπτική οξύτητα 6/20 και 10/20. Η ενδοφθάλμια πίεση ήταν 28 και 25 mmHg στο δεξί και στο αριστερό μάτι αντίστοιχα. Ως εκ τούτου, ο ασθενής κλήθηκε για παρακολούθηση την επόμενη μέρα. Την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα, και τα δύο μάτια είχαν επιτυχή UDVA 20/16 με ενδοφθάλμια πίεση 16 και 19 mmHg, ενώ η κοιλότητα ήταν 1238 και 1198 μm για το δεξί και το αριστερό μάτι, αντίστοιχα. Η εξέταση του πρόσθιου τμήματος αποκάλυψε μια ενδοθηλιακή δακτυλιοειδή βλάβη περίπου 0,4 mm σε διάμετρο στο κεντρικό τμήμα του κερατοειδούς, γκρι-λευκού χρώματος (Εικ.), στο δεξί μάτι. Το επιθήλιο ήταν άθικτο χωρίς καμία βλάβη. Ο πρόσθιος θάλαμος ήταν ήρεμος χωρίς σημάδια φλεγμονής του πρόσθιου οφθαλμικού θαλάμου. Η αυτόματη φασματική μικροσκοπία έδειξε ότι η μέση ECD του δακτυλίου μειώθηκε σημαντικά σε 1442 ± 263 κύτταρα/mm2 με ανώμαλη ενδοθηλιακή κυτταρική μορφολογία στο τμήμα της βλάβης, ενώ στο περιφερειακό τμήμα του κερατοειδούς ήταν 2852 ± 103 κύτταρα/mm2 (Εικ.). Η ασθενής έλαβε οδηγίες να εφαρμόζει στα μάτια οφθαλμικές σταγόνες με τομπραμυκίνη και δεξαμεθαζόνη (ALCON, Novartis Pharma NV, Βέλγιο), 6 φορές την ημέρα, και πρανοπροφένη (Senju, Pharmaceutical Co. Ltd., Ιαπωνία), 4 φορές την ημέρα, μετεγχειρητικά. Της χορηγήθηκε επίσης οφθαλμική γέλη με παλμιτική βιταμίνη Α (Novartis Ophthalmics AG, Ελβετία), 4 φορές την ημέρα, και οφθαλμικές σταγόνες με 0,3% υαλουρονικό νάτριο (Santen Pharmaceutical Co. Ltd., Ιαπωνία), 6 φορές την ημέρα, για να διατηρηθεί το φιλμ δακρύων και η κανονική οφθαλμική επιφάνεια. Την 9η ημέρα παρακολούθησης για το δεξί μάτι (και για τα δύο μάτια), η UDVA ήταν 20/16, και ο κερατοειδής ήταν καθαρός. Ο μέσος όρος ECD του κεντρικού μέρους αυξήθηκε σε 1532 ± 257 κύτταρα/mm2 (Σχ. ). Επιπλέον, παρατηρήθηκε ακόμα μερική απώλεια ενδοθηλιακών κυττάρων, αλλά με καλύτερη μορφολογία των ενδοθηλιακών κυττάρων. Η IOP και η καμπύλη για το δεξί και το αριστερό μάτι ήταν 16 και 13 mmHg και 1162 και 1083 μm, αντίστοιχα. Η τοπική δεξαμεθαζόνη τομπραμυκίνη αντικαταστάθηκε με 0,1% φλουορεμεθόλη 10 ημέρες μετά την επέμβαση και στη συνέχεια μειώθηκε σταδιακά τις επόμενες 3 εβδομάδες (τα μετεγχειρητικά δεδομένα του δεξιού οφθαλμού 1 ημέρας, 9 ημερών, 40 ημερών, 4 μηνών και 9 μηνών παρουσιάζονται στον Πίνακα, οι αλλαγές του CCT που μετρήθηκαν με δύο διαφορετικά όργανα παρουσιάζονται στον Πίνακα).