Ένας 72χρονος άνδρας παραπέμφθηκε στην κλινική μας για χειρουργική επέμβαση καταρράκτη. Το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς αποκάλυψε ότι η αμφίπλευρη ασυμμετρική οπτική οξύτητα επιδεινώθηκε τα τελευταία 2 χρόνια με μια γενικευμένη θόλωση και χωρίς άλλα συναφή συμπτώματα. Δεν είχε προηγούμενο οφθαλμολογικής χειρουργικής επέμβασης ή τραυματισμού. Το ιατρικό και οικογενειακό ιστορικό του ήταν φυσιολογικό. Δεν είχε γνωστές αλλεργίες και δεν λάμβανε τακτικά φαρμακευτική αγωγή. Η οφθαλμική εξέταση έδειξε οπτική οξύτητα (ΟΑ) 0,4 και 1,0 (πίνακας Σνάλλεν) στο δεξί και στο αριστερό μάτι αντίστοιχα. Η υποκειμενική διάθλαση ήταν - 3,50 - 1,00 × 80 στο δεξί μάτι και - 2,25 στο αριστερό μάτι. Η ενδοφθάλμια πίεση που μετρήθηκε με τον τονόμετρο Γκόλντμαν ήταν 48 mmHg στο δεξί μάτι και 20 mmHg στο αριστερό μάτι. Ο ασθενής είχε μπλε ίριδες. Η εξωτερική εξέταση ήταν φυσιολογική, αλλά η εξέταση με σχισμοειδή λυχνία αποκάλυψε πυκνή ασύμμετρη χρώση του οπίσθιου φακού στο δεξί μάτι και μέτρια διάχυτη χρώση βαθμού 2+ με τη μέθοδο βαθμολόγησης του σύμφωνα με τη χρωματική διαβάθμιση, μια χρωματισμένη γραμμή στη γραμμή του παρόμοια με τη γραμμή του και μια κοίλα περιφέρεια της ίριδας. Η εξέταση του οφθαλμού με διαστολή έδειξε καθαρό υαλώδες και ρηχό εκτεταμένο εξόγκωμα του οπτικού νεύρου στο δεξί μάτι. Είχε αλλαγές από εκφυλισμό των ορίων στην περιφέρεια. Η υπόλοιπη εξέταση του οφθαλμού ήταν φυσιολογική. Τα οπτικά πεδία με στατική περιμετρική εξέταση του δεξιού οφθαλμού έδειξαν γενικευμένη σοβαρή κατάθλιψη. Η οπτική τομογραφία συνοχής (ΟΤ) (SS-ΟΤ; DRI OCT Triton©Topcon, Ιαπωνία) του δεξιού οφθαλμού έδειξε γενικευμένη σοβαρή αραίωση του στρώματος των νευρικών ινών του οπτικού νεύρου με συνολικό πάχος 43 μm (Εικ. ). Το αριστερό μάτι έδειξε ήπια αραίωση του στρώματος των νευρικών ινών του οπτικού νεύρου με συνολικό πάχος 89 μm. Έγινε διάγνωση γλαυκώματος με χρωστική ουσία του δεξιού οφθαλμού και σύνδρομο διάχυσης χρωστικής ουσίας του αριστερού οφθαλμού. Λόγω της σοβαρότητας της αύξησης της ενδοφθάλμιας πίεσης, αποφασίσαμε να συνταγογραφήσουμε στον ασθενή ένα ανάλογο προσταγλανδίνης (λατανοπρόστο μία φορά την ημέρα) και για τα δύο μάτια και ένα συνδυασμό α2 αδρενεργικού αγωνιστή και β αδρενεργικού ανταγωνιστή (ταρράτη βρωμιμιονιδίνης/τιμολόλη δύο φορές την ημέρα) για το δεξί του μάτι. Ο ασθενής είχε καλή ανταπόκριση στην τοπική φαρμακευτική αγωγή. Κατά την τελευταία εξέταση παρακολούθησης 6 μήνες μετά την παρουσίαση, η οπτική του οξύτητα ήταν 0,5-0,6 και 1,0 και η ενδοφθάλμια πίεση 9 mmHg και 10 mmHg στο δεξί και στο αριστερό του μάτι αντίστοιχα. Η ΟΤΤ δεν έδειξε περαιτέρω λέπτυνση του ΝΕΦΛ. Επίσης, τα ελαττώματα του οπτικού πεδίου παρέμειναν αμετάβλητα.