Ένας 54χρονος Σουδανός άνδρας παρουσίασε επίμονο εμετό με μη χολώδεις κηλίδες και επιγαστρικό πόνο για 2 χρόνια που σχετίζονταν με σημαντική απώλεια βάρους. Δεν είχε ίκτερο, πυρετό ή αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου. Δεν είχε βήχα ή αιμόπτυση και τα άλλα του συστήματα ήταν άθικτα. Δεν είχε σημαντικό ιατρικό ιστορικό στο παρελθόν, δεν είχε ιστορικό φυματίωσης, λοίμωξης από HIV ή διαβήτη, δεν ήταν υπερτασικός και δεν υπήρχε οικογενειακό ιστορικό παρόμοιας κατάστασης ή φυματίωσης. Έπαιρνε αντιόξινο φάρμακο, δεν ήταν καπνιστής και ούτε ήταν αλκοολικός. Η φυσική εξέταση έδειξε δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) 18, φυσιολογικές ζωτικές ενδείξεις, δεν ήταν χλωμός ή ίκτερος, δεν υπήρχε αυχενική λεμφαδενοπάθεια και η εξέταση του θώρακα ήταν καθαρή. Η κοιλιά του ήταν επίπεδη, μετακινούνταν με την αναπνοή, χωρίς διασταλμένες φλέβες, χειρουργικές ουλές ή σημάδια καυτηριασμού και τα ομφάλια ανοίγματα ήταν άθικτα. Δεν υπήρχε ευαισθησία, μάζες, οργανομεγαλία ή ασκίτη· η κρούση του ήταν θετική. Τα αποτελέσματα των αιματολογικών εξετάσεων ήταν φυσιολογικά, ο ρυθμός καθίζησης ερυθροκυττάρων (ESR) ήταν 30 mm/ώρα, και η φυματίωση Β, C και HIV ήταν αρνητική. Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού συστήματος έδειξε ότι το στομάχι του ήταν γεμάτο με υγρό και σωματίδια τροφής και μια φλεγμονώδη μάζα στο πυλωρικό τμήμα του δωδεκαδακτύλου με σοβαρή στένωση. Λήφθηκαν πολλαπλές βιοψίες και η ιστοπαθολογική εξέταση αποκάλυψε ότι η γαστρική βλεννογόνος ήταν βαριά διηθημένη από φλεγμονώδη κύτταρα που διαταράσσουν τους αδένες, οι οποίοι αποτελούνταν από ουδετερόφιλα, λεμφοκύτταρα και πλασματοκύτταρα. Οι αδένες εμφάνισαν κρυτιδισμό και αναγεννητικές αλλαγές με την παρουσία πολλαπλών λεμφοειδών θυλάκων. Δεν παρατηρήθηκε Helicobacter pylori, δυσπλασία ή ένδειξη κακοήθειας. Μια υπερηχογραφική εξέταση του κοιλιακού και πυελικού χώρου έδειξε οζώδη υποδόρια μάζα 4,4 × 2,5 cm στην πυλωρική περιοχή με διευρυμένους παρααορτικούς και μεσεντερικούς λεμφαδένες, υπήρχε ελάχιστη πυελική ασκίτη, φυσιολογικό ήπαρ και άλλα όργανα. Μια αξονική τομογραφία του κοιλιακού και πυελικού χώρου έδειξε οζώδη υποδόρια βλάβη 30 mm που περιέβαλλε το στομάχι του με γαστρική διάταση και πολλαπλούς μεσεντερικούς λεμφαδένες μεγέθους 40 mm. Παρατηρήθηκε επίσης πάχυνση του περιτοναίου και ασκίτη, ενώ ο ασθενής είχε φυσιολογικό ήπαρ, σπλήνα, πάγκρεας, νεφρά, πυελικά όργανα καθώς και αορτή και κατώτερη κοίλη φλέβα (IVC, Fig. και ), και φυσιολογική ακτινογραφία θώρακα. Αποφασίστηκε να ανακουφιστεί η απόφραξη. Τα ενδοσκοπικά ευρήματα ήταν: διασταλμένο στομάχι και μάζα 8 × 7 cm στο γαστρικό πυλωρό με πολλαπλούς μεσεντερικούς λεμφαδένες, και περιτοναϊκά και ομφαλικά βλαστικά κύτταρα σε όλη την επιφάνεια με μικρά οζίδια στην επιφάνεια του ήπατος. Έγινε γαστρο-οισοφαγική αναστόμωση με πολλαπλές βιοψίες από τη μάζα και τους λεμφαδένες που έδειξαν κατά την ανατομή υλικό που σχηματίζει κρούστα. Το αποτέλεσμα της ιστοπαθολογικής εξέτασης επιβεβαίωσε τη διάγνωση κοιλιακής φυματίωσης και η μετεγχειρητική πορεία του ασθενούς ήταν ομαλή και ξεκίνησε να τρώει την τέταρτη μέρα. Απελευθερώθηκε σε καλή κατάσταση. Επιπλέον, παρακολουθείτο σε σειρά για να διαπιστωθεί αν είχε πάρει πάνω από 1 kg σε 20 ημέρες. Παραπέμφθηκε στο πρόγραμμα εξάλειψης της φυματίωσης για αντιφυματική θεραπεία και έλεγχο για πνευμονική φυματίωση που ήταν αρνητική (βακτήρια που δεν αντιδρούν στα αντιβιοτικά).