Ένας 25χρονος Βρετανός άνδρας έπεσε στην πισίνα του ξενοδοχείου το 1989 και τραυματίστηκε με κάταγμα C-6. Πραγματοποιήθηκε πρόσθια σύντηξη της αυχενικής σπονδυλικής στήλης με οστικό μόσχευμα από τη δεξιά λαγόνια ακρολοφία. Ο ασθενής χρειάστηκε τραχειοστομία για την απομάκρυνση των εκκρίσεων. Η νευρολογική εξέταση αποκάλυψε τετραπληγία στο C-6 (Αμερικανικός Σύλλογος Τραυματισμών Σπονδυλικής Στήλης, Βαθμός Α). Ο ασθενής διαχειριζόταν την κύστη του με καθετήρα ουρήθρας. Ο καθετήρας άλλαζε κάθε 4 εβδομάδες από επαγγελματία υγείας. Ο ασθενής δεν μπορούσε να θυμηθεί ότι είχε αναπτύξει αυτόνομη αντανακλαστική αντίδραση στο παρελθόν. Ο ασθενής τηλεφώνησε στο Κέντρο Τραυματισμών Σπονδυλικής Στήλης μια Κυριακή το 2010 και ενημέρωσε το προσωπικό ότι ο καθετήρας του ήταν μπλοκαρισμένος. Ο ασθενής συμβουλεύτηκε να έρθει αμέσως στο Κέντρο Τραυματισμών Σπονδυλικής Στήλης. Ο αδελφός του ασθενή τον έφερε στο Κέντρο Τραυματισμών Σπονδυλικής Στήλης μέσα σε μισή ώρα και τον εξέτασαν αμέσως. Ο ασθενής φαινόταν καλά. Δεν είχε εφίδρωση, πονοκέφαλο, ανατριχίλες ή ερυθρότητα του προσώπου. Ήταν σε εγρήγορση και έκανε τη συνηθισμένη συζήτηση για το αν θα πάει στα αγαπημένα του μπαρ για ποτό. Δεν είχε δύσπνοια. Δεν είχε αυξημένους σπασμούς. Ο ασθενής δεν χρειάστηκε να περιμένει καθόλου. Ο αδελφός του ασθενή τον σήκωσε, τον έβαλε στο κρεβάτι και τον έγδυσε. Ο μπλοκαρισμένος καθετήρας αφαιρέθηκε. Ο εξωτερικός ουρηθρικός πόρος καθαρίστηκε με χλωρεξιδίνη πριν από την καθετηριασμό. Ο ασθενής, ο οποίος ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι, είπε ότι τα φώτα οροφής ήταν πολύ φωτεινά και εκπέμπαν λάμψη. Του δόθηκαν 5 mg νιφεδιπίνης υπογλώσσια. Ο ασθενής άρχισε να έχει κρίσεις που αφορούσαν το κεφάλι, το πρόσωπο, τον αυχένα και τους ώμους με απώλεια συνείδησης. Ένας καθετήρας Foley 14 γαλλικής διαμέτρου εισήχθη μέσω της ουρήθρας χωρίς καθυστέρηση και αποστράγγισε 300 ml διαυγή ούρα. Μετά από αυτό ο ασθενής έλαβε νιφεδιπίνη, η αρτηριακή του πίεση ήταν 84/51 mmHg. Του τοποθετήθηκε φλεβικό καθετήρα στο πόδι. Οι εξετάσεις αίματος αποκάλυψαν: αιμοσφαιρίνη, 14,4 g/dl· λευκοκύτταρα, 11,3 × 109/l· ουρία, 2,5 mmol/l· κρεατινίνη, 49 μmol/l· γλυκόζη, 5,4 mmol/l. Ο ασθενής ανέκτησε τις αισθήσεις του μέσα σε 5 λεπτά. Του χορηγήθηκαν ενδοφλεβίως 240 mg γενταμυκίνη, καθώς οι ασθενείς με τραυματισμό του νωτιαίου μυελού και αποκλεισμένους καθετήρες είναι επιρρεπείς σε λοιμώξεις των ούρων. Ο ασθενής ανέκτησε τις αισθήσεις του και μπόρεσε να πιει το τσάι του. Ο ασθενής εισήχθη στο Κέντρο Τραυματισμών του Νωτιαίου Μυελού για παρακολούθηση. Για τον ασθενή αυτό έγινε αίτημα για μαγνητική τομογραφία. Ένας αποκλεισμένος καθετήρας και μια διογκωμένη κύστη οδήγησαν σε αυτόνομη δυσρεφλεξία και ο ασθενής εμφάνισε σπασμούς. Η μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου θα έδειχνε αν ο ασθενής είχε αναπτύξει ενδοκρανιακή αιμορραγία ως αποτέλεσμα παροδικής υπερτασικής κρίσης λόγω αυτόνομης δυσρεφλεξίας. Η μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου δεν αποκάλυψε εστιακή εγκεφαλική ή παρεγκεφαλιδική ανωμαλία. Δεν υπήρχε ενδοκρανιακή αιμορραγία. Για να αποφευχθεί η επανεμφάνιση αυτόνομης δυσρεφλεξίας λόγω αποκλεισμένου καθετήρα, αποφασίστηκε να ληφθούν πιθανά μέτρα για την πρόληψη του αποκλεισμού του ουροποιητικού καθετήρα. Του συστήθηκε να πίνει πολλά υγρά. Ο ασθενής αυτός κλήθηκε να αλλάξει τον καθετήρα του πιο συχνά. Σε περίπτωση αποκλεισμού του καθετήρα, ο ασθενής αυτός κλήθηκε να λάβει 5 mg νιφεδιπίνης υπογλώσσια για να αποφευχθεί η αύξηση της αρτηριακής πίεσης λόγω αυτόνομης δυσρεφλεξίας. Ο ασθενής αυτός κλήθηκε να φέρει μαζί του κάψουλες νιφεδιπίνης ανά πάσα στιγμή. Οι φροντιστές του εκπαιδεύτηκαν πώς να χορηγούν νιφεδιπίνη υπογλώσσια. Ο ασθενής λάμβανε 5 mg οξυβουτυνίνης μία φορά την ημέρα. Μετά από συζήτηση μαζί του, του χορηγήθηκε 10 mg οξυβουτυνίνης τροποποιημένης απελευθέρωσης μία φορά την ημέρα. Του χορηγήθηκε επίσης α-αδρενοκορτικοειδές, δοξαζοσίνη τροποποιημένης απελευθέρωσης 4 mg μία φορά την ημέρα. Η δοξαζοσίνη είναι πιθανό να μειώσει τη συχνότητα και τη σοβαρότητα της αυτόνομης δυσρεφλεξίας. Ο ασθενής ενημερώθηκε για τις παρενέργειες της μακροχρόνιας ενδοφλέβιας παροχέτευσης. Για παράδειγμα, οι μακροχρόνιες ενδοφλέβιες ουροκαθετήρες συχνά συνδέονται με προβλήματα όπως ουρολοίμωξη, αποκλεισμένοι καθετήρες και πέτρες στην ουροδόχο κύστη. Η διαλείπουσα καθετηριαση ήταν προτιμότερη από τους μακροχρόνιους ενδοφλέβιους καθετήρες. Δυστυχώς, ο ασθενής δεν είχε φροντιστές που θα μπορούσαν να κάνουν διαλείπουσες καθετηριασμούς.