Μια 50χρονη ασιάτισσα Ινδή, η οποία ήταν σε εμμηνόπαυση για δύο χρόνια, παρουσίασε καταγγελίες για μεταεμμηνοπαυσιακή αιμορραγία για τρεις έως τέσσερις μήνες. Μια εξέταση με το κολποσκόπιο της ασθενούς μας έδειξε μια αγγειακή μαζική συμφόρηση 10x8 cm που εφάπτεται στον κόλπο. Μια πολυποειδής μάζα με ένα παχύ μίσχο έγινε αισθητή να εξέρχεται από τον ενδοτράχηλο κατά την εξέταση του κόλπου. Η πολυπεκτομή του τραχήλου της μήτρας έγινε στην ασθενή μας και έγινε μια ιστοπαθολογική διάγνωση μικρού στρογγυλού κυτταρικού όγκου. Μετά την πολυπεκτομή η ασθενής μας συνέχισε να έχει κολπική αιμορραγία. Η υπερηχογραφία (USG) και η μαγνητική τομογραφία (MRI) ολόκληρης της κοιλίας και της πυέλου της ασθενή μας αποκάλυψε μια ανώμαλη διηθητική μαζική βλάβη στο σώμα της μήτρας και στον τράχηλο. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε παραμέτωπη εισβολή ή σημαντική λεμφαδενοπάθεια. Στη συνέχεια, έγινε ολική κοιλιακή υστερεκτομή με διμερή σαλπιγγο-οοφορεκτομή με πυελική ομετεκτομή και δειγματοληψία λεμφαδένων της πυέλου. Η μήτρα και ο τράχηλος της ασθενή μας είχαν μέγεθος 8×4×3 cm. Στην επιφάνεια κοπής παρατηρήθηκε πολυποειδής, μαλακός, καφετής όγκος που γέμιζε ολόκληρη την ενδομήτρια κοιλότητα και επεκτεινόταν στον ενδοτραχήλο. Η ιστολογία αποκάλυψε έναν όγκο με πλειοψηφία περιοχών που εμφάνιζαν πρωτογενή νευροεκτοδερμική διαφοροποίηση και μια μικρή συνιστώσα αδενοσαρκώματος που αποτελούσε περίπου το 20% του όγκου. Ο πρώτος ήταν αποτελούμενος από φύλλα αδιαφοροποίητων, μικρών στρογγυλών έως ωοειδών κυττάρων με υπερχρωματικούς πυρήνες και πολυάριθμες μιτωτικές μορφές. Εμφανίστηκαν μικροπυρηνικά ωχρά νησιά με ινώδη μήτρα, περιαγγειακές ψευδοροζέτες και περιστασιακές ροζέτες Χόμερ-Ράιτ (Σχήμα). Περιοχές αδενοσαρκώματος αποτελούμενες από επιθηλιακά επικαλυμμένα σχιστοειδή κενά και αδένες που εμφάνιζαν ήπια ατυπία και περιστασιακή μιτωτική δραστηριότητα μαζί με σαρκωματώδες στρώμα και πολυποειδείς οστεοειδείς προεξοχές στο εσωτερικό του αυλού (Σχήμα). Οι αδενικές αυτές δομές ήταν παρούσες μακριά από το υπολειμματικό ενδομήτριο και δεν συνοδεύονταν από το φυσιολογικό ενδομητρικό στρώμα. Εμφανίστηκαν επίσης λεμφοαγγειακές εμβολές. Ο όγκος έδειξε πλήρη πάχυνση της μυομητρικής εισβολής και επέκταση στον τράχηλο. Το αριστερό παραμέτριο επίσης έδειξε εισβολή όγκου και ένα αριστερό εξωτερικό λαγόνιο λεμφοκύτταρο έδειξε μεταστάσεις. Στην ανοσοϊστοχημεία (IHC), τόσο το συστατικό των κυττάρων του άξονα του αδενοσάρκωμα όσο και το συστατικό των μικρών κυττάρων ήταν θετικά για τη βιντιτίνη. Το συστατικό των μικρών κυττάρων έδειξε επίσης ισχυρή θετικότητα για τη νευροειδική ενολάση (NSE) και τη συναπτοφυσίνη (Σχήμα). Τα αποτελέσματα της εξέτασης για χρωμογρανίνη και κυτοκερατίνη ήταν αρνητικά. Το CD99 ήταν επίσης αρνητικό. Τελικά έγινε η διάγνωση του σταδίου ΙΙΙC PNET με αδενοσάρκωμα της μήτρας. Δύο μήνες μετά την επέμβαση, η ασθενής μας παρουσίασε ξανά αιμορραγία από τον κόλπο και ένα οζίδιο στο πυελικό τοίχωμα. Η τομογραφία του συνόλου της κοιλιάς έδειξε φυσιολογική άνω κοιλιακή χώρα με ένα οζίδιο 2×2 εκ. στο πυελικό τοίχωμα. Στη συνέχεια ξεκίνησε ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία. Μέχρι την τελευταία εξέταση παρακολούθησης έξι μήνες μετά την επέμβαση, η ασθενής μας έλαβε συνολικά τρεις κύκλους ακτινοθεραπείας και έξι κύκλους χημειοθεραπείας. Το οζίδιο στο πυελικό τοίχωμα υποχώρησε εντελώς και τώρα είναι απαλλαγμένη από την ασθένεια.