Cum ego ántehac te amávi et mi amícam esse crévi,

mea Gýmnasium, et mátrem tuám, tum id mihi hódie

apéruistis, tu átque haec: sorór si mea ésses,

qui mágis potuerítis mihi honórem ire habitum,

néscio, nisi, ut meus est animus, fieri non posse arbitror;

íta omnibus relictis rebus mihi frequentem operam dedistis.

éo ego vos amo ét eo á me magnam iniistis gratiam.

Pol isto quidem nos pretio facile est frequentare

tibi utilisque habere:

ita in prándio nos lepide ác nitide

accépisti apúd te, ut sempér meminerímus.

Lubénti edepol ánimo factum ét fiet á me,

quae vós arbitrábor velle, éa ut expetéssam.

Quód ille dixit, quí secundo vénto vectus ést tranquilló mari,

véntum gaudeo—écastor ad téd, ita hodie híc acceptaé sumus

suávibus modis,

néc nisi disciplina apud te fuit quicquam ibi quin mihi placeret.

Quid ita, amabo?

Raro nimium dabat quod biberem, id merum infuscabat.

Amábo, hicine ístud decét?

Iusque fásque est:

nemo álienus híc est.

Meritó vostro amó vos,

quía me colitis et mágni facitis.

Decet pol, mea Selenium,

hunc ésse ordiném benevoléntis intér se

béneque amicitia útier,

ubi istás videas summó genere natás, summatis mátronas,

ut amícitiam colunt átque ut eam iunctám bene habent intér se.

si idem istúd nos faciamús, si idém imitémur, itá tamen víx vivimús

cum invídia summa. suárum opum nos vólunt esse indigéntes.

nostrá copiá nil volúnt nos potésse

suíque omniúm rerum nós indigére,

út sibi simus súpplices.

éas si ádeas, abitum quam aditum malis, ita nostro ordini

palám blandiúntur, clam, si óccasio usquam est,

aquám frigidám subdolé suffúndunt.

virís cum suís praedicánt nos solére,

suás paelicés esse aiúnt, eunt depréssum.

quia nós libertinaé sumus, et ego ét tua mater, ámbae

meretrices fuimus: illa te, ego hanc mihi educavi

ex patribus conventiciis. neque ego hanc superbiai

causa pepuli ad meretricium quaestum, nisi ut ne ésurirem.

At satius fuerat eam viro dare nuptum potius.

Heia,

haec quidem ecastor cottidie viro núbit, nupsitque hodie,

nubet mox noctu: numquam ego hanc viduam cubare sivi.

nam si haec non nubat, lugubri fame familia pereat.

Necesse est, quo tu me modo voles esse, ita esse, mater.

Ecastor haud me paenitet, si ut dicis ita futura es.

nam si quidem ita eris ut volo, numquam senecta fies

semperque istam quam nunc habes aetatulam optinebis,

multisque damno et mihi lucro siné meo saepe eris sumptu.

Di faxint.

Sine opera tua di horunc nil facere possunt.

Equidem hercle addam operam sedulo; sed tu aufer istaec verba.

meus oculus, mea Selenium, numquam ego te tristiorem

vidi esse. quid, cedo, te obsecro tam abhorret hilaritudo?

neque munda adaeque es, ut soles (hoc sis vide, ut petivit

suspiritum alte) et pallida es. eloquere utrumque nobis,

et quid tibi est et quid velis nostram operam, ut nos sciamus.

noli, obsecro, lacrumis tuis mi exercitum imperare.

Méd excrucio, mea Gymnasium: male mihi est, male maceror;

doleo ab animo, doleo ab oculis, doleo ab aegritudine.

quid dicam, nisi stultitia mea me in maerorem rapi?

Indidem unde oritur facito ut facias stultitiam sepelibilem.

Quid faciam?

In latebras abscondas pectore penitissimo.

tuam stultitiam sola facito ut scías sine aliis arbitris.

At mihi cordolium est.

Quid? id unde est tibi cor? commemora obsecro;

quod neque ego habeo neque quisquam alia mulier, ut perhibent viri.

Siquid est quod doleát, dolet; si aútem non est—tamen hoc hic dolet.

Amat haec mulier.

Eho an amare occipere amarum est, obsecro?

Namque ecastor Amor et melle et felle est fecundissimus;

gustui dat dulce, amarum ad satietatem usque oggerit.

Ad istam faciem est morbus, qui me, mea Gymnasium, macerat.

Perfidiosus est Amor.

Ergo in mé peculatum facit.

Bono animo es, erit isti morbo melius.

Confidam fore,

si medicus veniat qui huic morbo facere medicinam potest.

Veniet.

Spissum istuc amanti est verbum, veniet, nisi venit.

sed ego mea culpa et stultitia peius misera maceror,

quom ego illum unum mi exoptavi, quicum aetatem degerem.

Matronae magis cónducibilest istuc, mea Selenium,

unum amare et cúm eo aetatem exigere quoi nuptast semel.

verum enim méretrix fortunati est oppidi simillima:

non potest suam rem obtinere sola sine multis viris.

Hoc volo agatis. qua accersitae causa ad me estis, eloquar.

nam mea mater, quia ego nolo me meretricem dicier,

obsecutast de ea re, gessit morem morigerae mihi,

ut me, quém ego amarem graviter, sineret cúm eo vivere.

Stulte ecastor fecit. sed tu enumquam cum quiquam viro

consuevisti?

Nisi quidem cum Alcesimarcho, nemine,

neque pudícitiam meam mi álius quisquam imminuit.

Obsecro,

quó is homo insinuavit pacto se ad te?

Per Dionysia

mater pompam me spectatum duxit. dum redeo domum,

conspicillo consecutust clanculum me usque ad fores.

inde in amicitiam insinuavit cum matre et mecum simul

blanditiis, muneribus, donis.

Mihi istunc vellem hominem dari,

ut ego illum vorsarem!

Quid opust verbis? consuetudine

coepi amare contra ego illum, et ille me.

O mea Selenium,

adsimulare amare oportet. nam si ames, extempulo

melius illi multo, quém ames, consulas quam rei tuae.

At ille conceptis iuravit verbis apud matrem meam,

me uxorem ducturum esse: ei nunc alia ducendast domum,

sua cognata Lemniensis, quae habitat hic in proxumo.

nam eúm pater eius subégit. nunc mea mater iratast mihi,

quia non redierim domum ad se, postquam hanc rem resciverim,

eum uxorem ducturum esse aliam.

Nihil amori iniuriumst.

Nunc te amabo ut hanc hic unum triduom hoc solum sinas

esse et hic servare apud me. nam ad matrem accersita sum.

Quamquam istud mihi erit molestum triduom, et damnum dabis,

faciam.

Facis benigne et amice. sed tu, Gymnasium mea,

si me absente Alcesimarchus veniet, nolito acriter

eum inclámare (utut erga me est meritus, mihi cordi est tamen),

sed, amabo, tranquille: ne quid, quod illi doleat, dixeris.

accipias clavis: si quid opus tibi erit prompto, promito.

ego volo ire.

Vt mi excivisti lacrimas.

Gymnasium mea,

bene vale.

Cura te, amabo. sicine immunda, obsecro,

ibis?

Immundas fortunas aequom est squalorem sequi.

Amiculum hoc sustolle saltem.

Sine trahi, cum egomet trahor.

Quando ita tibi lubet, vale atque salve.

Si possim, velim.—

Numquid me vis, mater, intro quin eam? ecastor mihi

visa amare.

Istoc ergo auris graviter obtundo tuas,

ne quem ames. abi intro.

Numquid me vis?

Vt valeas.

Vale.—

Idem míhi magnae quod parti est vitium mulierum

quae hunc quaestum facimus: quae ubi saburratae sumus,

largiloquae extemplo sumus, plus loquimur quam sat est.

nam ego illanc olim, quae hinc flens abiit, parvolam

puellám proiectam ex angiportu sustuli.

adulescens quidam hic est adprime nobilis

quin ego nunc quia sum onusta mea ex sententia

quiaque adeo me complevi flore Liberi,

magis líbera uti lingua conlibitum est mihi,

tacere nequeo misera quod tacito usus est.

Sicyone, summo genere; ei vivit pater.

is amore misere hanc deperit mulierculam,

quae hinc modo flens abiit. contra amore eum haec deperit.

eam meae ego amicae dono huic meretrici dedi,

quae saepe mecum mentionem fecerat,

puerum aut puellam alicunde ut reperirem sibi,

recens natum, eapse quod sibi supponeret.

ubi mihi potestas primum evenit, ilico

feci eius ei quod me oravit copiam.

postquam eam puellam á me accepit, ilico

eandem puellam peperit quam a me acceperat,

sine obstetricis opera et sine doloribus,

item ut aliae pariunt, quae malum quaerunt sibi.

nam amatorem aibat esse peregrinum sibi

suppositionemque eius facere gratia.

id duae nos solae scimus: ego quae illi dedi

et illa quae a me accepit, praeter vos quidem.

haec sic res gesta est. si quid usus venerit,

meminisse ego hanc rem vos volo. ego abeo domum.—

Vtrumque haec, et multiloqua et multibiba, est anus.

satin víx reliquit deo quod loqueretur loci,

itá properavit de puellae proloqui

suppositione. quod si tacuisset, tamen

ego eram dicturus, deus, qui poteram planius.

nam mihi Auxilio est nomen. nunc operam date,

ut ego argumentum hoc vobis plane perputem.

fuere Sicyoni iam diu Dionysia.

mercator venit huc ad ludos Lemnius,

isque hic compressit virginem, adulescentulus,

vi , vinulentus multa nocte in via.

is ubi malam rem scit se meruisse, ilico

pedibus perfugium peperit, in Lemnum aufugit,

ubi habitabat tum. ílla quam compresserat

decumo post mense exacto hic peperit filiam.

quoniam reum eius facti nescit qui siet,

paternum servom sui participat consili,

dat eam puellam ei servo exponendam ad necem.

is eam proiecit. haec puellam sustulit.

ille clam óbservavit servos qui eam proiecerat

quo aut quas in aedis haec puellam deferat.

ut eampse vos audistis confiterier,

dat eam puellam meretrici Melaenidi,

eaque educavit eam sibi pro filia

bene ac pudice. tum illic autem Lemnius

propinquam uxorem duxit, cognatam suam.

ea diem suom obiit, facta morigera est viro.

post quam ille uxori iusta fecit, ilico

huc commigravit; duxit uxorem hic sibi

eandem quam olim virginem hic compresserat,

et eam cognoscit esse, quam compresserat;

illa illi dicit, eius se ex iniuria

peperisse gnatam átque eam se servo ilico

dedisse exponendam. ille extemplo servolum

iubet illum eundem persequi, si qua queat

reperire quae sustulerit. ei rei nunc suam

operam usque assiduo servos dat, si possiet

meretricem illam invenire, quam olim tollere,

cum ipse exponebat, ex insidiis viderat.

nunc quod relicuom restat volo persolvere,

ut expungatur nomen, ne quid debeam.

adulescens hic est Sicyoni, ei vivit pater;

is amore proiecticiam illam deperit

quae dudum flens hinc abiit ad matrem suam,

et illa hunc contra, qui est amor suavissimus.

ut sunt humana, nihil est perpetuom datum.

pater adulescenti dare volt uxorem; hoc ubi

mater rescivit, iussit accersi eam domum.

haec sic res gesta est. bene valete et vincite

virtute vera, quod fecistis antidhac;

servate vostros socios, veteres et novos,

augete auxilia vostra iustis legibus,

perdite perduelles, parite laudem et lauream,

ut vobis victi Poeni poenas sufferant.—

Credo égo Amorem primum ápud homines carníficinam comméntum.

hanc égo de me coniécturam domi fácio, ni foris quaéram,

qui omnés homines supero atque ántideo cruciábilitatibus ánimi.

iactór crucior agitor stimulór, versor

in amóris rota, miser éxanimor,

feror dífferor distrahor díripior,

ita núbilam mentem animi hábeo.

ubi sum, íbi non sum, úbi non sum, íbist animus,

ita mi ómnia sunt ingénia;

quod lúbet, non lubet iam id cóntinuo,

ita me Amor lassum animi lúdificat,

fugat, ágit, appetit, raptát, retinet,

lactát, largitur: quód dat non dat; déludit:

modo quód suasit, id díssuadet,

quod díssuasit, id osténtat.

maritúmis moribus mecum experitur

ita méum frangit amantem ánimum;

neque, nísi quia miser non eó pessum,

mihi úlla abest perdito pérmities.

ita páter apud villam détinuit

me hos diés sex ruri cóntinuos,

neque lícitum interea est méam amicam visére

estne hóc miserum memorátu?



Quia vivo.

Facile id quidem edepol possum, si tu vis.

Volo.

At enim ne tu exponas pugno os metuo in imperio meo.

Numquam edepol faciam.

Fidem da.

Do, non facturum esse me.

sed ego primum, tot qui ab amica abesse potuerim dies,

sum nihili.

Nihili hercle vero es.

perdite,

quae me amaret contra.

Dignus hercle es infortunio.

Ei me tot tam acerba facere in corde.

Frugi nunquam eris.

Praesertim quae coniurasset mecum et firmasset fidem,

Neque deos neque homines aequom est facere tibi posthac bene.

Quae esset aetatem exactura mecum in matrimonio,

Compedes te capere oportet neque eas unquam ponere.

Quae mihi esset commendata et meae fidei concredita,

Hercle te verberibus multum caedi oportere arbitror.

Quae mellillam me vocare et suavium solitast suom.

Ob istuc unum verbum dignu's 
 dignus es 
 
 , deciens qui furcam feras.

Egomet laetor. sed quid auctor nunc mihi es?

Dicam tibi:

Supplicium illi des, suspendas te, ne tibi suscenseat.

Quian

Quid tu ergo te manuleo



{(&7Alc&.)} Quid si amo?

est amor

atque illam quam te amare intellego

si conclusos vos me habere in carcere

amoris noctesque et dies

ni emórtuos

mihi nunquam quisquam

Immo maxumus.

nam quí amant stulte atque inmodeste atque inprobe

ne ament.



{(&7Alc&.)} ubi tu es?

Ecce me.

I, adfer mihi arma ét loricam adducito.

Loricam adducam?

I, curre, equom adfer.

Hercle hic insanit miser.

Abi atque hastatos multos, multos velites,

multos cum multis—nil moror precario.

ubi sunt quae iussi?

Sanus hic non est satis.

Ab anu esse credo nocitum, cum illaec sic facit.

Vtrum deliras, quaeso, an astans somnias,

qui equom me adferre iúbes, loricam adducere,

multos hastatos, post id multos velites,

multos cum multis? haec tu pervorsario

mihi fabulatu's 
 fabulatus es 
 
 .

Dixin égo istaec, obsecro?

Modó quidem hercle haec dixisti.

Non praesens quidem.

Praestigiator, siquidem hic non es atque ades.

Video ego te Amoris valde tactum toxico,

adulescens; eo te magis volo monitum.

Mone.

Cave sís cum Amore tu unquam bellum sumpseris.

Quid faciam?

Ad matrem eius devenias domum,

expurges, iures, ores blande per precem

eamque exores ne tibi suscenseat.

Expurigabo hercle omnia ad raucam ravim.



Nimis opportune mi evenit rediisse Alcesimarchum;

nam sola nulla invitior solet esse.

Me vocato,

ne sola sis: ego tecum ero, volo ego agere, ut tú agas aliquid.

Nimis lépide exconcinnavit hasce aedis Alcesimarchus.

Vt quo m Ven us adgreditur, place t; lepidumst amare semper.

Venerem meram haec aedes olent, quia amator expolivit.

Non modo ipsa lepidast, commode quoque hercle fabulatur.

sed cum dicta huius intérpretor, haec herclest, ut ego opinor,

meum quaé corrumpit filium. suspiciost eam esse,

utpote quam nunquam viderim; de opinione credo.

nam hasce aedis conductas habet meus gnatus, haec ubi astat:

hoc hanc eam esse opiniost; nam haec illum nominavit.

quid si adeam atque appellem. mali damnique inlecebra, salve.

vapulabis.

volo apud te.



Intro abeo,

nam méretricem astare in via solam prostibuli sanest.



quid vis.

Volo éx te scire quidquid est

quid ego usquam male feci tibi aut meu s quisquam, id edisserta,

quam ob rem me meumque filium quom matr e remque nostram

habes pérditui et praedatui?

Miser errat, ut ego dixi.

lepidast materies, ludam ego hunc, nam occasio videtur.

potin operam inique equidem malam ut ne des innocenti?

Sed obsecro te, nullusnest tibi amator alius quisquam,

nisi meus modo unus filius?

Quem quidem ego amem, alius nemo est.

At ego

Nil moror: damno sunt tui mihi similes.

Quid

isne est id arbitratus?



Molestus es.

Meae issula sua aede s egent. ad me sine ducam .

Aufer manum.

Germana mea sororcula.

Repudio te fraterculum.

Tum tu igitur, mea matercula.

Repudio te † fraterculum.

Opsecro te

Valeas.

Vt sinas

Nil moror.

Expurigare me.



Sine dicám.

Satis sapit mihi tuis periuriis.

at nunc non potest.

Supplicium polliceri volo.

At mi aps te accipere non libet.

Em omnia

patior iure infelix.

Volup est neque tis misereri decet.

quamquam hominem

verba dare

non illa qui frangant foedera

eos

{(&7Sel&.)} dabis.—

At egó nec do néque te amíttam hodie, nisi quaé volo tecúm loqui

das mihi operam.

Pótin ut mihi molestus ne sis?

Quin id est nomen mihi,

omnes mortales vocant molestum.

obsecro.

At frustra obsecras.



quia sine omni

Dabo

ius iurandum.

At ego nunc ab illo mihi caveo iure iurando tuo;

similest ius iurandum amantum quasi ius confusicium.

Nescia

{(&7Mel&.)} nugas agis.



Supplicium dabo

quo modo ego

{(&7Mel&.)} quia es nactus novam,

quae quaedam quasi tu nescias.



Di deaeque illam perdant † pariter.

umquam, si hoc fallo.

Nil moror

falsum fallis, eo te ignorat fides.

postremo, si mihi dedisses verba, deis numquam dares.

Quin equidem illam ducam uxorem.

Ducas, si

nunc hoc si tibi commodumst, quae

Instruxi illi aurum atque vestem. {(&7Mel&.)}

siquidem amabas, illi instrui.

sed sino. iam hoc mihi responde quod ego te rogavero:

instruxisti

tibi ita ut voluisti {(&7Alc&.)} quod volo.

Eo facetu's 
 facetus es 
 
 quia tibi aliast sponsa locuples Lemnia.

habeas. neque nos factione tanta quanta tu sumus

neque opes nostrae tam sunt validae quam tuae; verum tamen

hau metuo ne ius iurandum nostrum quisquam culpitet:

tu iam, si quid tibi dolebit, scies qua doleat gratia.

Di me perdant—

Quodcumque optes, tibi velim contingere.

Si illam uxorem duxero umquam, mihi quam despondit pater.

Et me, si umquam tibi uxorem filiam dedero meam.

Patierin me periurare?

Pol te aliquanto facilius,

quam me meamque rem perire et ludificari filiam.

alibi quaere ubi iuri iurando tuo satis sit subsidi:

hic apud nós iam, Alcesimarche, confregisti tesseram.

Face semel periclum.

Feci saepe, quod factum queror.

Redde mi illam.

Inter novam rem verbum usurpabo vetus:

quod dedi datum non vellem, quod relicuomst non dabo.

Non remissura es mihi illam?

Pro me responsas tibi.

Non remittes?

Scis iam dudum omnem meam sententiam.

Satin istuc tibi in corde certumst?

Quin ego commentor quidem.

Non edepol ego istaec tua dicta nunc in auris recipio.

Non? hem, quid agis igitur? animum advorte iam, ut quid agas scias.

At ita me di deaeque, superi atque inferi et medioxumi,

itaque me Iuno regina et Iovis supremi filia

itaque me Saturnus eius patruos—

Ecastor pater.

Itaque me Ops opulenta illius avia—

Immo mater quidem.

Iuno filia et Saturnus patruos et summus Iuppiter—

tu me delenis, propter te haec pecco.

Perge dicere.

Anne etiam, ut quid consultura sis sciam, pérgis eloqui?

Non remittam. definitumst.

Enim vero ita me Iuppiter

itaque me Iuno itaque Ianus ita—quid dicam nescio.

iam scio. immo, mulier, audi, meam ut scias sententiam.

di me omnes, magni minuti, ét etiam patellarii

faxint, ne ego dem vivae vivos savium Selenio,

nisi ego teque tuamque † filiam meque hodie obtruncavero,

poste autem cum primo luci cras nisi ambo occidero,

et equidem hercle nisi pedatu tertio † omnis efflixero,

nisi tu illam remittis ad me. dixi quae volui. vale.—

Abiit intro iratus. quid ego nunc agam? si redierit

illa ad hunc, ibidem loci res erit: ubi odium occeperit,

illam extrudet, tum hanc uxorem Lemniam ducet domum.

sed tamen ibo et persequar: amens ne quid faciat, cauto opust.

postremo, quando aequa lege pauperi cum divite

non licet, perdam operam potius quam carebo filia.

sed quis hic est qui recta platea cursum huc contendit suom?

et illud paveo et hoc formido, ita tota sum misera in metu.

Anum sectatus sum clamore per vias,

miserrumam habui. ut illaec hodie quot modis

moderatrix linguae fuit atque immemorabilis.

quot illí blanditias, quid illi promisi boni,

quot admoenivi fabricas, quot fallacias

in quaestione. vix exculpsi ut diceret,

quia ei promisi dolium vini dare.

Audire vocem visa sum ante aedis modo

mei Lampadisci servi.

Non surda es, era:

recte audivisti.

Quid agis hic?

Quod gaudeas.

Quid id est?

Hinc ex hisce aedibus paulo prius

vidi exeuntem mulierem.

Illam quae meam

gnatam sustulerat?

Rem tenes.

Quid postea?

Dico éi, quo pacto eam ab hippodromo viderim

erilem nostram filiam sustollere.

extimuit tum illa.

Iam horret corpus, cor salit.

nam mihi ab hippodromo memini adferri parvolam

puellam eamque me mihi supponere.

Age perge, quaeso. ánimus audire expetit

ut gesta res sit.

Vtinam audire non queas.



Pergo illa m onerare dictis: “illaec ted anus

fortu nis ex secundis ad mi seras vocat.

nam illaec tibi nutrix est, ne matrem censeas.

ego te reduco et revoco ad summas ditias,

ubi tu locere in luculentam familiam,

unde tíbi talenta magna viginti pater

det dotis; non enim hic, ubi ex Tusco modo

tute tibi indigne dotem quaeras corpore.”

An, amabo, meretrix illa est quae illam sustulit?

Immo meretrix fuit; sed ut sit dé ea re, eloquar.

iam perducebam illam ad me suadela mea:

anus éi amplexa est genua, plorans, obsecrans,

ne deserat se: eam suam esse filiam,

seque eam peperisse sancte adiurabat mihi.

istanc quam quaeris inquit “ego amicae meae

dedi, quae éducaret eam pro filiola sua;

et vivit” inquit. ubi ea est? inquam extempulo.

Servate di med obsecro.

At me perditis.

Quoi illam dedisset exquisisse oportuit.

Quaesivi, et dixit meretrici Melaenidi.

Meum elocutust nomen, interii oppido .

Vbi elocuta est, ego continuo anum interrogo;

ubi habitat? inquam duc ac demonstra mihi.

avecta est inquit peregre hinc habitatum.

Obsipat

aculam.

Quo avecta est, eo sequemur. sicine

agis núgas? periisti hercle, ni

non hoc longe destiti

instare, usque adeo donec se adiurat anus

iam mihi monstrare.

Át non missam oportuit.

Servatur. sed illaec se quandam aibat mulierem

suam bene volentem convenire etiam prius,

commune quacum id esset sibi negotium.

et scio venturam.

Me indicabit, et suas

ad meas miserias † alias faciem consciam.

Quid nunc vis facere me?

Intro abi atque animo bono es.

vir tuos si veniet, iube domi opperirier,

ne in quaestione mihi sit, si quid eum velim.

ego ad ánum recurro rursum.

Lampadio, obsecro,

cura.

Perfectum ego hoc dabo negotium.

Deos téque spero.—

Eosdem ego, uti abeas domum.

Adulescens, asta atque audi.

Men, mulier, vocas?

Te.

Quid negoti est? nam occupatus sum ampliter.

Quis istic habitat?

Demipho dominus meus.

Nempe istic est, qui Alcesimarcho filiam

suam despondit in divitias maxumas?

Is ipsust.

Eho tu, quam vos igitur filiam

nunc quaeritatis alteram?

Ego dicam tibi:

non ex uxore natam uxoris filiam.

Quid istuc est verbi?

Ex priore muliere

nata, inquam, meo ero est filia.

Certe modo

huius, quaé locuta est, quaerere aibas filiam.

Huius ergo quaero.

Quo modo igitur, obsecro,

haec est prior, quae nupta nunc est?

Conteris

tu tua me oratione, mulier, quisquis es.

medioxumam quam duxit uxorem, ex ea

nata est haec virgo, Alcesimarcho quae datur.

ea uxór diem obiit. iam scis?

Teneo istuc satis.

sed ego illud quaero confragosum, quo modo

prior pósterior sit et posterior sit prior?

Prius hanc compressit quam uxorem duxit domum,

prius grávida facta est priusque peperit filiam;

eam póstquam peperit, iussit parvam proici:

ego eam proieci, ália mulier sustulit,

ego inspectavi. érus hanc duxit postibi.

eam núnc puellam filiam eius quaerimus.

quid nunc supina susum in caelum conspicis?

Ei nunciam istuc quo properabas, nil moror.

nunc intellexi.

Dis hercle habeo gratiam,

nam ni intellexes, numquam, credo, amitteres.—

Nunc mihi bonae necessumst esse ingratiis,

quamquam esse nolo. rem palam esse intellego:

nunc egomet potius hanc inibo gratiam

ab illis, quam illaec me indicet. ibo domum,

atque ad parentes redducam Selenium.—

Rem élocuta sum tibi omnem; sequere hac me, Selenium,

ut eorum quoiam esse oportet te sis potius quam mea.

quamquam invita te carebo, ánimum ego inducam tamen

ut illud quem ad modum tuam in rem bene conducat consulam.

nam hic crepundia insunt, quibuscum te illa olim ad me detulit,

quae mihí dedit, parentes te ut cognoscant facilius.

accipe hanc cistellam, Halisca. ágedum pulta illas fores.

dic me orare ut aliquis intus prodeat propere ocius.

Recipe me ad te, Mors, amicum et benevolum.

Mater mea,

periimus miseraé.

Vtrum hac me feriam an ab laeva latus?

Quid tibi est?

Alcesimarchum non vides? ferrum tenet.

Ecquid agis? remorare. lumen linque.

Amabo, accurrite,

ne se interemat.

O Salute méa salus salubrior,

tu nunc, si ego volo seu nolo, sola me ut vivam facis.

Haud voluisti istuc severum facere.

Nil mecum tibi,

mortuos tibi sum: hanc ut habeo certum est non amittere;

nam hercle iam ad me adglutinandam totam decretum est dare.

ubi estis, servi? occludite aedis pessulis, repagulis

ilico: hanc ego tetulero intra limen.—

Abiit, abstulit

mulierem. ibo, persequar iam illum intro, ut haec ex me sciat

éadem, si possum tranquillum facere ex irato mihi.

Nullam ego me vidisse credo magis anum excruciabilem

quam illaec est, quae dudum fassa est mihi quaene infitias eat.

sed eccam eram video. sed quíd hoc est, haec quod cistella hic iacet

cum crepundiis? nec quemquam conspicor alium in via.

faciundum est puerile officium: conquiniscam ad cistulam.

Quid agis, Lampadio?

Haec cistella numnam hinc ab nobis domo est?

nam hinc ab ostio iacentem sustuli.

Quid nuntias

super anu?

Scelestiorem in terra nullam esse alteram.

omnia infitiatur ea quae dudum confessa est mihi.

nam hercle ego quam illam anum inridere me ut sinam, satiust mihi

quovis exitio interire.

Di, obsecro vostram fidem.

Quid deos obsecras?

Servate nos.

Quid est?

Crepundia

haec sunt, quibuscum tu extulisti nostram filiolam ad necem.

Sanane es?

Haec sunt profecto.

Pergin?

Haec sunt.

Si mihi

alia mulier istoc pacto dicat, dicam esse ebriam.

Non ecastor falsa memoro.

Nam, obsecro, unde haec gentium?

aut quis deus obiecit hanc ante ostium nostrum, quasi

dedita opera, in tempore ipso?

Spes mihi sancta subveni.

Nisi quíd mi opis di dant, dísperii, neque unde aúxilium expetam hábeo.

itaque † petulantia mea me animi miseram habet.

quae in térgum meúm ne veniánt, male formído,

si era méa me sciát tam socórdem esse quám sum.

quamne ín manibus ténui atque accépi hic ante aédis

cistéllam, ubi ea sít nesció, nisi ut opínor

loca haec circiter excidit mihi.

mei hómines, mei spectátores, facite índicium, si quís vidit,

quis eam ábstulerit quisve sústulerit et utrum hác an illac iter ínstiterit.

non súm scitiór, quae hos rogem aút quae fatígem,

qui sémper maló muliebrí sunt lubéntes.

nunc véstigia híc si qua súnt noscitábo.

nam sí nemo hac praéter iít, postquam intro ábii,

cistélla hic iacéret. quid híc? perii, opínor.

actum ést, ilicét me infelícem et sceléstam.

nulla ést, neque ego sum úsquam. perdíta perdidít me.

sed pérgam ut coépi tamén, quaeritábo.

nam et intús paveo et foris fórmido,

ita núnc utrubique metús me agitat.

ita súnt homines miseré miseri:

ílle nunc laétus est, quísquis est, qui íllam habet,

quaé neque illa ílli quicquam úsui et mi exítio est.

sed mémet morór, quom hoc agó setius.

Halísca, hoc age, ad térram aspice ét despice,

oculís investíges, astúte augura.

Era.

Hém quid est?

Haec ést.

Quis est?

Quoi haec éxcidit cistélla.

Certe est, eum locum signat, ubí ea excidit: apparet.

Sed is hác iit, hac soccí video

vestígium in pulvere, pérsequar hac.

in hoc iám loco cum altero cónstitit. hic

meis túrba oculis modo se óbiecit:

neque prórsum iit hac: hic stétit, hinc illo

exiít. hic conciliúm fuit.

ad duós attinet, liquidúmst. attat,

singulúm video vestígium.

sed is hác abiit. contémplabor. hinc húc iit, hinc nusquam ábiit.

actám rem ago. quod periít, periit: meum córium cum cistélla.

redeo íntro.

Muliér, mane. sunt quí volunt té conventam.

Quis mé revocat?

Bona femina et malus masculus volunt te.

postremo ille

plus qui vocat scit quod velit, quam ego quae vocor. revortor.

ecquem vidisti † quaerere hic, amabo, in hac regione

cistellam cum crepundiis, quam ego hic amisi misera?

nam dudum ut accucurrimus ad Alcésimarchum, ne se

vita interemeret, tum éam mihi op inor excidisse.

Cistellam haec mulier perdidit. tace amus, era, parumper.

Disperii misera. quid ego erae dicam? quae me opere tanto

servare iussit, qui suos Selenium parentes

facilius posset noscere, quae erae meae supposita est parva,

quam quaedam meretríx ei dedit.

Nostram haec rem fabulatur,

hanc scire oportet, filia tua ubí sit, signa ut dicit.

Nunc eam volt suae matri et patri, quibus nata est, reddere ultro.

mi homo, obsecro, alias res geris, ego tibi meas res mando.

Istuc ago, atque istic mihi cibus est, quod fabulare,

sed inter rém agendam istam erae huic respondi quod rogabat.

nunc ad te redeo: si quid est opus, dic, impetratumst.

quid quaeritabas?

Mí homo et mea mulier, vos saluto.

Et nos te. sed quid quaeritas?

Vestigium hic requiro,

qua aufugit quaedam aestio

Quid id? quid nam est?

Alienum et maerorem familiarem.

Mala mers, era, haec et callida est.

Ecastor ita videtur.

Imitatur nequam bestiam et damnificam.

Quamnam, amabo?

Involvolum, quae in pampini folio intorta implicat se:

itidem haec exorditur sibi intortam orationem.

quid quaeritas?

Cistellula hinc mi, adulescens, evolavit.

In caveam latam oportuit.

Non edepol praeda magna.

Mirum quin grex venalium in cistella infuerit una.

Sine dicat.

Si dicat quidem.

Age lóquere tu quid ibi infuerit.

Crepundia una.

Est quidam homo, qui illam ait se scire ubi sit.

at pol ille a quadam muliere, si eam monstret, gratiam ineat.

At sibi ille quidam volt dari mercedem.

At pol illa quaedam,

quae illam cistellam perdidit, quoidam negat esse quod det.

At enim ille quidam o peram bonam magis expetit quam argentum.

At pol illi quoidam mulieri nulla opera gratuita est.

Commodule quaedam. tu tibi nunc prodes. confitemur

cistellam habere.

At vos Salus servassit. ubi ea nunc est?

Salvam eccam. sed ego rem meam magnam confabulari

tecum volo: sóciam te mihi adopto ad meam salutem.

Quid istúc negoti est? aut quis es?

Egó sum illius mater,

quae haec gestitavit.

Hicine tu ergo habitas?

Hariolare.

sed quaéso, ambages, mulier, mitte atque hoc age.

eloquere, unde haec sunt tibi, cito, crepundia.

Mea haec erilis gestitavit filia.

Mentiris, nam mea gestitavit, non tua.

Ne obloquere.

Taceo.

Mulier, perge dicere.

ubi ea est, quae gestitavit?

Hic in proximo.

Istic quidem edepol mei virí habitat gener.



Ne obloquere rusus. perge porro dicere.

quot annos nata dicitur?

Septemdecim.

Mea est.

East: u 
 numer us annorum attulit.

Quid qua tibi causa haec dixi? iam quaero meam.

At po l ego 
 sunt, quaero tertiam.

Quod quaeritabam, filiam inveni meam.

Aequom est reponi per fidem quod creditum est,

ne bene merenti sit malo benignitas.

nostra haec alumna est, tua profecto filia:



et redditura est tuam tibi, et ea gratia

domo profecta est. ceterum ex ipsa, obsecro,

exquaeritote: ego serva sum.

Aequom postulas.

Illius égo istanc esse malo gratiam.

sed istánc cistellam te opsecro ut reddas mihi.

Quid fit, Lampadio?

Quod tuom est teneas tuom.

At me huius miseret.

Sic faciundum censeo:

da isti cistellam et intro abi cum istac semul.

Tibi auscultabo. tene tu cistellam tibi,

abeamus intro. sed quid est nomen tuae

dominae?

Melaenis.

I prae, iám ego te sequar.—

Quíd hoc negoti est, quód omnes homines fabulantur per vias

mihi esse filiam inventam? et Lampadionem me in foro

quaesivisse aiunt.

Ere, unde is?

Ex senatu.

Gaudeo

tibi mea opera liberorum esse amplius.

Enim non placet.

nil moror aliena mi opera fieri pluris liberos.

sed quid istúc est?

Propera ire intro húc ad adfinem tuom,

filiam tuam iám cognosces intus. íbidem uxor tua est.

abi cito.

Praevorti hoc certumst rebus aliis omnibus.—

Ne exspectetis, spectatores, dum illi huc ad vos exeant:

nemo exibit, omnes intus conficient negotium.

ubi id erit factum, ornamenta ponent; postidea loci

qui deliquit vapulabit, qui non deliquit bibet.

nunc quod ad vos, spectatores, relicuom relinquitur,

more maiorum date plausum postrema in comoedia.