- 24 -
brüch ich mich, was diss anbelangt, gar nit ze sche- niere, denn ich weiss, dass er in de junge Iohr e Luftiküs Nümero Pfiff g'sin isch, un gar in d'r Zitt, wo ‘r in Paris e sogenannti „stage'' gemacht hett! Mit Moler soll 'r sich dort erumgetriwwe han, un sich selwer als Moler uffg'spielt han!
Albert: Um so schlimmer vor alli zwei! — Mich thät numme d' Mademoiselle Jeanne düre, wenn sie so e Mann bekämt wie dich.
Jules: Bekämt isch guet! Zwiefelsch dü nooch allem, was dü g'hert un g'sehn hesch, noch dran?! — Wie sie mit ihrer Mamme vun Bade-Bade zu- ruck kummt, ze wurr ich mini ,,demande'' mache.
Albert: Ah, uff Bade-Bade geht sie? ,,Merci pour le renseignement. (Drückt ihm die Hand.) Jetzt wurr ich mit de nämliche Waffe kämpfe wie dü.
Ropfer (von links): Mini Frau isch epatiert 'sin uewer Sie. ,,Voilà un jeune homme qui ira très loin, hett sie g'saat. — Isch d'r Schampetiss furt an d'Bahn?
Jules: Nee, was macht 'r denn so lang do hinne? (an die Türe rechts) Schampetiss!
Schampetiss (von rechts): ,,Me voilà''.
Jules: Ihr hann awer e-n-Ewigkeit gebrücht.
Schampetiss: E Wunder, nothzue drejhundert Karte abzestempfle.
Jules: Ihr sin gläuwich verruckt?! Numme d'Correspondenz vun hytt han 'r abstempfle sölle.
Schampetiss (leise angesäuselt): Ah, zellewäy?! ,,Enfin'', ‘s kann nix schade, g'stempfelt isch g’stem- pfelt, hett als d'r Napoléon III zue m'r gsaat.
Ropfer: Gelte, Ihr sin m'r wieder hinter mine Kümmel gerothe, dass ‘r so redsprächig sin?
Schampetiss: ,,Parole d'honneur, patron!'' Do thät ich mich e Sünd ferichte.