- 24 -

brüch ich mich, was diss anbelangt, gar nit ze sche- niere, denn ich weiss, dass er in de junge Iohr e Luftiküs Nümero Pfiff g'sin isch, un gar in d'r Zitt, wo ‘r in Paris e sogenannti „stage'' gemacht hett! Mit Moler soll 'r sich dort erumgetriwwe han, un sich selwer als Moler uffg'spielt han!

Albert: Um so schlimmer vor alli zwei! Mich thät numme d' Mademoiselle Jeanne düre, wenn sie so e Mann bekämt wie dich.

Jules: Bekämt isch guet! Zwiefelsch nooch allem, was g'hert un g'sehn hesch, noch dran?! Wie sie mit ihrer Mamme vun Bade-Bade zu- ruck kummt, ze wurr ich mini ,,demande'' mache.

Albert: Ah, uff Bade-Bade geht sie? ,,Merci pour le renseignement. (Drückt ihm die Hand.) Jetzt wurr ich mit de nämliche Waffe kämpfe wie dü.

Ropfer (von links): Mini Frau isch epatiert 'sin uewer Sie. ,,Voilà un jeune homme qui ira très loin, hett sie g'saat. Isch d'r Schampetiss furt an d'Bahn?

Jules: Nee, was macht 'r denn so lang do hinne? (an die Türe rechts) Schampetiss!

Schampetiss (von rechts): ,,Me voilà''.

Jules: Ihr hann awer e-n-Ewigkeit gebrücht.

Schampetiss: E Wunder, nothzue drejhundert Karte abzestempfle.

Jules: Ihr sin gläuwich verruckt?! Numme d'Correspondenz vun hytt han 'r abstempfle sölle.

Schampetiss (leise angesäuselt): Ah, zellewäy?! ,,Enfin'', ‘s kann nix schade, g'stempfelt isch g’stem- pfelt, hett als d'r Napoléon III zue m'r gsaat.

Ropfer: Gelte, Ihr sin m'r wieder hinter mine Kümmel gerothe, dass ‘r so redsprächig sin?

Schampetiss: ,,Parole d'honneur, patron!'' Do thät ich mich e Sünd ferichte.