- 12 -

Madame Ropfer: ,,Ça c'est par trop tort! Was diss for e Mann isch! In ere halwe Stund welle m'r furtfahre uff Bade-Bade un d'Köffer sin als noch nit am Isebahn! Ja, un d'Ammej, wo isch denn die? Hett sie Ejch denn nit angetroffe, Schampetiss ?

Schampetiss: Nit g'sehn, Madam. Sie wurd wieder emol ierix rätsche.

Madame Ropfer: Jetzt isch d i e wieder furt. (Zu Ropfer) hesch doch allewyl so gueti Idee. Es wundert mich, dass jetzt de Schampetiss nit wieder furtschicksch, d'Ammej hole!

Jeanne (von links): Maman, ich find d'Schlüssel zue de Köffer nierix.

Madame Ropfer: ,,Mon Dieu'', au diss noch! - (Zu Ropfer) Mann, wie hesch jetzt d'Schlüssel wieder annegemacht?

Ropfer: Ich?! Ei, ich reis' jo 's ganz Jobr nit.

Madame Ropfer: Ah! ,,C'est juste.'' Grad fallt's m'r in, ich hab sie in minere ,,toilette'' in- g'schlosse. ,,Dépéchons-nous!'' (Der Türe links zu) Schampetiss, traauwe-n=lhr d'rwielsclht s klein Gepäck erab. (Ab mit Jeanne.)

Schampetiss: Ja, Madam! (Madame Ropfer und Jeanne nach.)

Ropfer: Gott sej Dank, dass nit alle Daa ver- reist wurd, do könnt m'r jo grad zipfelsinni wäre! Wie will ich mich fraje, wenn mini Frau emol zuem Hüs drüsse-n-isch!

Jules (von links): Die zwei Arzneje sin ferti. (Stellt sie auf das Comptoir.)

Ropfer: ,,Très bien!”

Jeanne: (von links): Papa, sollsch g'schwind nuffkumme, m'r bringe ‘s Schloss vum grosse Koffer nit zue.

Ropfer: ,,Bon!'' Ich kumm!

Jeanne: ,,Oui, papa.'' (Ab)