- 12 -
Madame Ropfer: ,,Ça c'est par trop tort! Was diss for e Mann isch! In ere halwe Stund welle m'r furtfahre uff Bade-Bade un d'Köffer sin als noch nit am Isebahn! — Ja, un d'Ammej, wo isch denn die? Hett sie Ejch denn nit angetroffe, Schampetiss ?
Schampetiss: Nit g'sehn, Madam. Sie wurd wieder emol ierix rätsche.
Madame Ropfer: Jetzt isch d i e wieder furt. (Zu Ropfer) Dü hesch doch allewyl so gueti Idee. Es wundert mich, dass dü jetzt de Schampetiss nit wieder furtschicksch, d'Ammej hole!
Jeanne (von links): Maman, ich find d'Schlüssel zue de Köffer nierix.
Madame Ropfer: ,,Mon Dieu'', au diss noch! - (Zu Ropfer) Mann, wie hesch dü jetzt d'Schlüssel wieder annegemacht?
Ropfer: Ich?! Ei, ich reis' jo 's ganz Jobr nit.
Madame Ropfer: Ah! — ,,C'est juste.'' Grad fallt's m'r in, ich hab sie in minere ,,toilette'' in- g'schlosse. — ,,Dépéchons-nous!'' — (Der Türe links zu) Schampetiss, traauwe-n=lhr d'rwielsclht s klein Gepäck erab. (Ab mit Jeanne.)
Schampetiss: Ja, Madam! (Madame Ropfer und Jeanne nach.)
Ropfer: Gott sej Dank, dass nit alle Daa ver- reist wurd, do könnt m'r jo grad zipfelsinni wäre! Wie will ich mich fraje, wenn mini Frau emol zuem Hüs drüsse-n-isch!
Jules (von links): Die zwei Arzneje sin ferti. (Stellt sie auf das Comptoir.)
Ropfer: ,,Très bien!”
Jeanne: (von links): Papa, sollsch g'schwind nuffkumme, m'r bringe ‘s Schloss vum grosse Koffer nit zue.
Ropfer: ,,Bon!'' Ich kumm!
Jeanne: ,,Oui, papa.'' (Ab)